συνέντευξη στην Κατερίνα Νικολάου / kfnikolaou@gmail.com
Ο Πάνος Παπαπαναγιώτου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και άρχισε να γράφει για να ξεσπάει, όπως λέει ο ίδιος. Καθόταν δίπλα μου στο τελευταίο θρανίο, κανένας δεν μπορούσε να προφέρει σωστά το όνομά του και αναρωτιόταν για διάφορα κουλά πράγματα που στα 15 μας δεν αφορούσαν τα υπόλοιπα αγόρια της λαϊκής γειτονιάς μας. Ήταν και παραμένει ένας ροκάς Γούντι Άλεν. Από κιθαρίστας και τραγουδιστής σε εφηβικά ροκ συγκροτήματα πριν λίγο καιρό μπήκε στη “συντεχνία” των λογοτεχνών αφού εκδόθηκε η πρώτη του ποιητική συλλογή από τις εκδόσεις Ιωλκός. Με το “Εάλω” η ελληνική ποίηση αλώθηκε από έναν Τουμπιώτη. Έχει μεταπτυχιακό στη Δημιουργική Γραφή και ελπίζει να αλώσει και άλλα λογοτεχνικά είδη. Είναι πολύ ντροπαλός και χρειάστηκε να επικαλεστώ την μαθητική μας συγκατοίκηση για να τον “ψήσω” να απαντήσεις στις “Απορίες” του thinkfree. Και το έκανε την ημέρα των γενεθλίων του!
Καφέ ή τσάι; / Καφέ.
Πρωινή συνήθεια / Καφές και τσιγάρο.
Δεν θα ήθελα να είμαι / Χορευτής.
Δεν αλλάζω με τίποτε / Την πόλη μου.
Τον/την θαυμάζω / Θαυμάζω όσους τα έχουν καταφέρει.
Αγαπημένη μου γωνιά / Το δωμάτιό μου. Ο τόπος του εγκλήματος!
Αγαπημένο μαγαζί / Όλα τα στέκια που κατά καιρούς είχαμε.
Η μυρωδιά που με τρελαίνει / Τσιγαρισμένο κρεμμυδάκι.
Η πρώτη μου ανάμνηση / Νομίζω στο νοσοκομείο περιμένοντας να γεννηθεί η αδερφή μου. Έπαιζα με ένα κόκκινο αυτοκινητάκι. Citroen πρέπει να’ ταν.
Η τελευταία φορά που ντράπηκα ήταν… / Κάθε φορά που πρέπει να απευθυνθώ σε κόσμο ή μπαίνω σε ένα καινούργιο τμήμα για να κάνω μάθημα, θέλω ν’ ανοίξει η γη να με καταπιεί.
Δεν το γνωρίζετε αλλά είμαι καλός / Στα ανέκδοτα. Θυμάμαι σχεδόν ό,τι ανέκδοτο έχω ακούσει.
Αγαπημένος τόπος / Η Θεσσαλονίκη.
Απόδραση είναι / Απομόνωση.
Το ανεκπλήρωτο που με σημαδεύει / Να μάθω να παίζω κιθάρα. Έπαιξα ως αυτοδίδακτος αλλά δε μου αρκούσε ποτέ.
Η στιγμή που με άλλαξε για πάντα / Όχι μία αλλά πολλές που με άλλαξαν κι από λίγο.
Με τρομάζει / Το τέλος.
Πιστεύω εις / Τον άνθρωπο.
Πατρικό σπίτι / Στην Τούμπα.
Το χωριό μου / Πολλά Νερά της μαμάς, Μαυροθάλασσα του μπαμπά. Παίζει νερό γενικώς!
Φιλία εστί / Καταφύγιο.
Ευτυχία / Να κοιμάσαι ήσυχος.
Επιτυχία / Να κοιμάσαι ευτυχισμένος.
Ωριμότητα / Τα λάθη που δε θα ξανακάνεις.
Τις νύχτες ονειρεύομαι / Ό,τι να’ναι! Είναι φορές που γελάω μόνος μου όταν ξυπνάω.
Πατρίδα / “Πατρίδα μου είναι εκεί που μίσησα”. (Τρύπες)
Ελευθερία είναι / Απουσία φόβου.
Αγαπημένο τραγούδι / Κάποιο των Metallica αλλά δυσκολεύομαι να διαλέξω.
Αγαπημένος στίχος / “Η πόλις θα σε ακολουθεί.”, Καβάφης
Αγαπημένος ποιητής / Ρίτσος, Καβάφης.
Αγαπημένο βιβλίο / Τζ. Όργουελ, 1984: Ο μεγάλος αδερφός.
Αγαπημένος ζωγράφος / Νταλί, Γκόγια.
Αγαπημένη ταινία / Star Wars.
Ελληνικότητα / Κριτική σκέψη.
Μου λείπει στην πόλη / Το πάρκινγκ.
Λιτός βίος θα πει… / Να μην είσαι άπληστος.
Πολιτική στα χρόνια της κρίσης / Ανύπαρκτη.
Τέχνη στα χρόνια της κρίσης / Διέξοδος.
Μένουμε Ελλάδα ή φεύγουμε; / Εγώ μένω.
Θέλω μια Ευρώπη που / Να με σέβεται.
Αντίσταση στην κρίση / Καμιά φορά κι ένα χαμόγελο αρκεί.
Το μήνυμα στους πολιτικούς / Άσ’ το καλύτερα…
Το μήνυμα στον κόσμο / Δεν χρειάζεται άλλα μηνύματα ο κόσμος.
Η θετική σκέψη; / Ότι υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν και δεν το βάζουν κάτω παρ’ όλες τις δυσκολίες. Και φυσικά η νέα γενιά. Είναι εκπληκτικό το πώς οι νέοι προσαρμόζονται και προσαρμόζουν το μέλλον στα μέτρα τους.
Κάνω like / Στη δημιουργικότητα οποιασδήποτε μορφής.
Η ζωή μου με 6 λέξεις… / Οικογένεια, φίλοι, Θεσσαλονίκη, γράψιμο, υπομονή, όνειρα.
Θέλω να σας πω ακόμα/ Είμαι μέλος της συγγραφικής ομάδας Anti-Narrative. Φέτος εκδόθηκε το πρώτο μου βιβλίο, η ποιητική συλλογή “Εάλω” από τις εκδόσεις Ιωλκός. Παράλληλα παραδίδω για 3η χρονιά μαθήματα Δημιουργικής Γραφής υπό την αιγίδα του Κοινωνικού Εργαστηρίου “Κήπος” (Πολυχώρος ApoDec, Σφέτσου 3) και για 3η χρονιά επίσης είμαι υπεύθυνος του τμήματος δημιουργικής γραφής της κοινότητας του ΚΕΘΕΑ-Ιθάκη.
