Της Χριστίνας Ζβε / zvechristina@gmail.com
Είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω ηλεκτρονικά, με τον Γιάννη Χανιωτάκη, ιδρυτικό μέλος των Emigre με αφορμή την εμφάνιση τους στο Shark, την Παρασκευή 27 του μηνός… Οι Emigre είναι ένα συγκρότημα με προσωπικότητα, το οποίο χτίζει σταδιακά εδώ και χρόνια, σε γερές βάσεις το οικοδόμημα του στην ελληνική μουσική σκηνή… Τον Γιάννη, δεν τον γνωρίζω προσωπικά, μόνο μέσα από τα τραγούδια τους, διαβάζοντας τις απαντήσεις του λοιπόν βλέπω έναν άνθρωπο «ψαγμένο» και ταυτόχρονα ευαίσθητο… Πνεύμα ασυμβίβαστο, μυαλό «ταξιδιάρικο» , δεν είναι άλλωστε τυχαίο το όνομα του συγκροτήματος… Emigre σημαίνει μετανάστης…Μετανάστης που; Πώς επιλέχθηκε το όνομα του συγκροτήματος;
Διάβασα ότι είναι επηρεασμένο και από τον στίχο του Μάλαμα “Μετανάστες είμαστε σε ξένη αγκαλιά”..Τι σημαίνει ο στίχος αυτός για εσάς; Τον Φεβρουάριο του 1998 όταν έψαχνα όνομα για να ονομάσω τα demos που θα έστελνα στις δισκογραφικές εταιρίες θυμήθηκα που στο σχολείο μικρό με φωνάζανε χαριτολογώντας emigre (μετανάστη) γιατί η σκέψη μου διαρκώς μετανάστευε χα,χα, συγχρόνως εκείνη την εποχή παρασυρόμενος από τα συναισθήματα της τότε μου περιόδου ένα βράδυ οδηγώντας άκουσα τον μάλαμα να τραγουδά τον στίχο `της ξενιτιάς η αγκαλιά` και το σιγοτραγουδούσα για αρκετό καιρό θυμάμαι. θεώρησα κάπως καρμικό τον συνειρμό κ έτσι μέσα μου `ο κύβος ερρίφθη` και τα demos βαπτίστηκαν emigre με μοναδική φιλοδοξία τα τραγούδια να βρουν δρόμο στις καρδιές και να τις μεταναστεύσουν σε μαγικά μέρη.
Έχετε συνεργαστεί με σπουδαία ονόματα του χώρου..Μπορείτε να ξεχωρίσετε μια συνεργασία από αυτές; Η κάθε συνεργασία προήλθε από την ανάγκη της κάθε χρονικής στιγμής που `έτρεχε` και είναι η καθεμία από μόνη της μοναδική, θυμάμαι στα πρώτα μας live την Σ. Βόσσου να μας έρχεται στα καμαρίνια του Μύλου μετά την παράσταση και να μας παίρνει για φαγητό και μετά από μία ολονύκτια κουβέντα να μας κάνει συμμετοχή στον πρώτο μας δίσκο `ΣΗΜΕΡΑ` (2004) μαζί με την Μαρίνα Σκιαδαρέση και τον ηθοποιό Κώστα Σαντά, τον Goran Bregovic για τις ανάγκες των κοινών μας συναυλιών, τον Σ. Κραουνάκη να μου δίνει τον 1ο μας χρυσό δίσκο στο Αλ Τσαντίρι για την διασκευή στα `κόκκινα γυαλιά` και `πόσο σ` αγαπώ`, τον Λ. Μαχαιρίτσα για το `εγώ είμαι εσύ` και την απονομή του 2ου χρυσού για το `ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑ` (2007) όπως και την πρόσκληση στον Λυκαβηττό το 2008, την Ηρώ, τον Κ. Λειβαδά, Γ. Μαζωνάκη στο MAD SECRET CONCERT, Α. Ρέμο στις συγκλονιστικές παραστάσεις Night & Day (200.000 εισιτήρια) και στο `Σάββατο απόγευμα` και την απονομή του 3ου Χρυσού, Μ. Ρασούλη στις συναυλίες της Αριστοτέλους (20.000 άτομα), Stavento, Δ. Αναστασιάδη στα βραβεία MAD και τόσους άλλους, όλες τους ήταν μοναδικές.
Πόσο εύκολο είναι για ένα συγκρότημα να σταθεί δισκογραφικά πλέον; Το δύσκολο ή το εύκολο το ορίζουνε οι συντεταγμένες της κάθε στιγμής, η ουσία για μένα είναι να έχεις κάτι να πεις και πόσο μάλλον για μας που φιλοδοξούμε σε κάθε δίσκο να αφήσουμε παρακαταθήκη κάποιο ρεφρέν, μια αύρα, μια αίσθηση της στιγμής.
Ένα σχόλιο σας για την ελληνική δισκογραφία σήμερα. Σίγουρα δεν είναι στα καλύτερα της για χίλιους λόγους, πόσο δε τώρα που ο κόσμος το σκέφτεται 7 φορές να πληρώσει το cd αφού μπορεί να το κατεβάσει δωρεάν και ξένοιαστα. Το ατομικό συμφέρον οδηγεί στο γενικό παράλογο με ανεξέλεγκτες προεκτάσεις, σίγουρα θέλω η δουλειά να πάει παντού όμως σίγουρα θέλω να ζήσω κ από αυτό, αναπάντητα ερωτήματα.
Εδώ και κάποια χρόνια τα μουσικά συγκροτήματα αποτελούν μόδα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται διαρκώς νέες μπάντες…Πώς το βλέπετε αυτό, εσείς, που έχετε μια σταθερή πορεία χρόνων ; Σας “φοβίζει” καθόλου; Πάντα θα υπάρχουν νέα συγκροτήματα και πάντα κάποια θα τελειώνουνε τον κύκλο τους, δεν με φοβίζει τίποτα γιατί η δικιά μου υπαρξιακή ανάγκη να γράφω απλώς δεν μπαίνει σε καλούπια συναγωνισμού , είναι ανάγκη να εκφράζομαι και να είμαι πάνω στην σκηνή, είναι η τρέλα της πίστης που με κρατάει τόσα χρόνια ζωντανό και αυτό μου το ανταπέδωσε με το να επιτρέψει να αλλάξει τόσο πολύ την ζωή μου.
Σας φοβίζει η κατάσταση που επικρατεί στην χώρα μας αυτή την περίοδο; Ποιος πιστεύετε ότι ευθύνεται για την κατάσταση που βιώνουμε; Φταίμε ΕΜΕΙΣ και μόνο ΕΜΕΙΣ που επιμένουμε να ψηφίζουμε ανθρώπους χωρίς προηγούμενη εργασιακή εμπειρία, για να γίνεις καπετάνιος πρέπει να περάσεις από μούτσος, να έχουν αίσθηση της αγοράς, κατευθείαν υπουργούς και παραδοσιακά τζάκια μόνο στην φαντασμένη Ελλάδα. Είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Ο κόσμος έχει όρεξη για διασκέδαση πλέον; Νομίζω όχι αλλά εδώ ερχόμαστε εμείς που ο σκοπός μας είναι να μαγέψουμε και να ταξιδέψουμε τον κόσμο στις παραστάσεις μας και πιστέψτε με το κάνουμε πολύ καλά και για πολλά χρόνια.
Μπορεί η μουσική να μας κάνει να ξεχάσουμε όλα αυτά που βιώνουμε; Μπορεί και με μεγάλη επιτυχία, να γίνει το soundtrack της ζωής μας, η ασπίδα και το καταφύγιο στα ατίθασα συναισθήματα που μας λούζουν κάθε μέρα.
Επόμενα σχέδια σας; Που μπορούμε να δούμε και να ακούσουμε τους Emigre; Το 2012 για τους EMIGRE είναι ένας σημαδιακός χρόνος καθώς τον Μάρτιο βγαίνει ο 5ος μας δίσκος και φέτος συμπληρώνουμε 10 χρόνια δισκογραφία (2002-2012) και θα γιορταστεί με ιδιαίτερες παραστάσεις και επετειακές κυκλοφορίες (cd- βιβλίο), παράλληλα ξεκινάμε μεγάλη περιοδεία στα πλαίσια της προώθησης της νέας δουλειάς που δείγμα θα παιχτεί στο αγαπημένο μας Shark στις 27 που τόσο μας βοήθησε στα πρώτα μας βήματα.
Τους EMIGRE αποτελούν ο Γιάννης “emigre” Χανιωτάκης (Σύνθεση, Ηλεκτρική Κιθάρα), η Αναστασία Μουτοπούλου (Τραγούδι), ο Αντώνης Μαυρουδής (Τύμπανα), ο Μάνος Μπουζάκης (Ηλεκτρική Κιθάρα), ο Γιώργος Θεοδωρόπουλος (Πλήκτρα) και ο Ηλίας Στραχίνης (Μπάσσο, Φωνητικά)
Info: Οι Emigre εμφανίζονται την Παρασκευή 27 Ιανουαρίου στο Shark μετά τις 10 το βράδυ. Μη τους χάσετε!!!
