Ο Νικήτας Τσακίρογλου στο… μικρόφωνο της Δ. Αυγερίδου!
Ο Καζαντζάκης, το ΚΘΒΕ, ο Σ. Καραντινός, η παραίτηση που «υποχρεώθηκε» να δώσει και η Θεσσαλονικιά που τον σημάδεψε! Ο γνωστός ηθοποιός στο «Αφιερωμένο» της Δέσποινας Αυγερίδου, στο FM100.
H «Ασκητική», το φιλοσοφικό κείμενο του Καζαντζάκη, θεατροποιημένο από το Μάνο Αγγελόπουλο, ολοκληρώνει απόψε τον κύκλο παραστάσεων στη Θεσσαλονίκη. Με αφορμή την παράσταση αυτή, ο Νικήτας Τσακίρογλου, μίλησε στο Δημοτικό Ραδιόφωνο Θεσσαλονίκης FM100 και στη Δέσποινα Αυγερίδου.
#Ο χώρος (το studio του fm100)
Ξέρετε εδώ ακριβώς που μιλάμε τώρα, σε αυτόν το χώρο, πριν 50 χρόνια το 1965, συνάντησα το Σωκράτη Καραντινό που μου πρότεινε συνεργασία με το ΚΘΒΕ κι έμεινα τελικά ως το 1971, παίζοντας εξαιρετικά πράγματα…Πω, πω, κύκλους που κάνει η ζωή…
#To Κρατικό (θέατρο)
Γύρισα ξανά σε αυτό (στο Κρατικό) το 2004 ως καλλιτεχνικός διευθυντής για 5 χρόνια και πάλι! Στην ηλεκτρική καρέκλα, όπου κανένας ηθοποιός δε θα πρέπει να κάθεται, είναι εντελώς ασύμβατη με την καλλιτεχνική του οντότητα! Αν δεν επέμενε ο Καραμανλής κι αν δεν είχα τη συναισθηματική εμπλοκή με την προηγούμενη παρουσία μου σ’ αυτό τις καλές εποχές, δε θα ερχόμουν!
Όπως γνωρίζετε η θητεία του καλλιτεχνικού διευθυντή είναι τριετής, έκανα λοιπόν τα τρία πρώτα χρόνια, τα πήγα καλά κατά την άποψη των διαφόρων υπουργών Πολιτισμού που πέρασαν στη διάρκεια της θητείας μου, κι ήταν αρκετοί, ανέλαβα λοιπόν και δεύτερη θητεία. Όταν ανέλαβε υπουργός πολιτισμού ο Αντώνης Σαμαράς θεώρησε ότι έπρεπε να αλλάξει τη διεύθυνση, εγώ έθεσα την παραίτησή μου στη διάθεσή του, ουσιαστικά εξαναγκάστηκα σε παραίτηση, με λίγα λόγια.
Μου έκανε βέβαια μεγάλη χάρη, ξαναβρήκα την οικογένειά μου, την οποία είχα απαρνηθεί κι εγκαταλείψει, επίσης ξαναβρήκα και την καλλιτεχνική μου δραστηριότητα, έστω και σε μεγάλη ηλικία, ευτυχώς υπάρχουν ρόλοι, έτσι αισθάνομαι ακόμη ενεργός κι αυτό μου δίνει μεγάλη χαρά κι ικανοποίηση.
Όσο για το Κρατικό, θα πρέπει να μειώσει και τις σκηνές και τις παραστάσεις του για να μπορέσει να ορθοποδήσει, είναι μικρό το κοινό της πόλης για τόσες πολλές παραγωγές που είναι κι ανταγωνιστικές μεταξύ τους, αυτή είναι η γνώμη μου.
#Οικογένεια
Πολύ μεγάλη υπόθεση η οικογένεια για έναν ηθοποιό, είναι η βάση του, η παρηγοριά του! Έχω δύο εγγόνια, μια κόρη που δεν ακολούθησε την παράδοση, είναι νομικός, μα πάνω απ’ όλα έχω τη Χρυσούλα μου, την αγαπημένη μου θεσσαλονικιά, με την οποία ζούμε μαζί αρμονικά 50 χρόνια τώρα!
Δεν ήταν καθόλου εύκολο να διαφυλάξουμε αυτή τη σχέση, είχαμε όμως αλληλοσεβασμό και καθόλου ανταγωνισμό, κάναμε τη δουλειά μας και η έννοια μας ήταν να μεγαλώσουμε σωστά το παιδί μας!
#Ασκητική (στη Θεσσαλονίκη)
Διαπιστώνω με μεγάλη ικανοποίηση, ότι στην πλατεία υπάρχει μια άκρα σιγή, δεν είναι σιωπή, είναι σιγή και το λέω και στο έργο: «Σιγή θα πει ο καθένας αφού τελέψει τη θητεία του σε όλους τους άθλους, φτάνει πια στην τελική φάση, ξεπερνώντας όλους τους άθλους». Και όντως ήταν ένας άθλος για το σκηνοθέτη το Μάνο Αγγελόπουλο, το να θεατροποιήσει την Ασκητική, εγώ δεν το φανταζόμουνα, όταν το πρωτοάκουσα!
#Καζαντζάκης
«Για το χρέος του ανθρώπου απέναντι στο σύμπαν», μιλάει ο Καζαντζάκης στην «Ασκητική», σε μια χώρα όμως που περισσεύει η αχαριστία, ένας συγγραφέας με παγκόσμια αναγνώριση, δεν τιμήθηκε όσο έπρεπε και όπως του άξιζε. Και φυσικά δεν είναι ο μόνος!
#Πολιτισμός
Καμία κυβέρνηση δεν ασχολήθηκε ποτέ σοβαρά με τον πολιτισμό κι ούτε πρόκειται να ασχοληθεί ποτέ, σας το λέω και να με θυμάστε!
Φαίνεται πολύ περισσότερο η απώλεια αυτή του πολιτισμού, γιατί περί απώλειας πρόκειται, αφού αυτός ο τόπος δεν έχει τίποτε άλλο να παρουσιάσει. Η παγκόσμια εκτίμηση και ο σεβασμός προς τη χώρα μας από εκεί έρχεται, κι εμείς τον απαξιώνουμε!
#Αντιγόνη-Κρέοντας
Το καλοκαίρι θα είμαι σε περιοδεία με την «Αντιγόνη» σε σκηνοθεσία Θέμη Μουμουλίδη με πρωταγωνίστρια την Ιωάννα Παππά, ένα έργο γροθιά σε οποιαδήποτε μορφή εξουσίας, δυστυχώς (γελάει) εγώ κάνω τον Κρέοντα…
Θα είμαστε εδώ τον Ιούλιο στο πλαίσιο του 1ου Φεστιβάλ Δάσους.
Είναι η τρίτη φορά που παίζω τον Κρέοντα, θυμάμαι το 1984 παίζαμε με το Εθνικό στην Επίδαυρο, σε σκηνοθεσία Ρεμούνδου, ο οποίος είχε βάλει σε όλους τους ηθοποιούς χλαίνες για να δώσει το μιλιτέρ του ρόλου, ε, αυτό δεν άρεσε καθόλου στο κοινό που τότε συνήθιζε να γιουχάρει αν κάτι δεν του άρεσε, τώρα έχει σωπάσει κι αυτό, παρ’ όλο που οι χλαίνες πάνε κι έρχονται… (γέλια και πάλι)
#Καζαντζάκης-Ζορμπάς
Ο Καζαντζάκης είναι ο αγαπημένος των Ελλήνων, γιατί βρίσκουν μέσα από το έργο του, τον εαυτό τους! Βρίσκουν τη ρωμιοσύνη, αλλά τη ρωμαλέα ρωμιοσύνη, αυτήν που ψάχνουμε να ξαναβρούμε και πρέπει να τα καταφέρουμε! Θα ‘ θελα να είμαστε όλοι Ζορμπάδες, με ένα δυνατό «όπα» στην ψυχή και στα χείλη!
