Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος / gkessopoulos@gmail.com
Δεκαπέντε χρόνια μετά την απόκτησή της, με το ιλιγγιώδες για την εποχή ποσό των 14 δις δραχμών, ως προίκα για τη Θεσσαλονίκη, η συλλογή Κωστάκη του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης παραμένει άστεγη –και απρόσιτη.
Πριν λίγες μέρες πέρασα από το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού, βραβευμένο από την Ευρώπη για την ποιότητά του αλλά ούτως ή άλλως μουσείο της βυζαντινής «συμβασιλεύουσας», άρα ανάλογης σημασίας εκθεμάτων.
Παραδίπλα υπάρχει ένα Αρχαιολογικό Μουσείο με μοναδικά παγκοσμίως εκθέματα, υψηλοτάτης αξίας. Πιο πάνω το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, με τη συλλογή Ιόλα, ακόμη πιο πάνω το Τελλόγλειο ίδρυμα με ειδικότητα να φέρνει εκθέσεις σπουδαίων καλλιτεχνών από το εξωτερικό αλλά και στήνει υπέροχες εκθέσεις εγχώριων. Προσθέστε και μία Πινακοθήκη ΕΜΣ και μια δημοτική πινακοθήκη η οποία αγνοείται.
Και δεν είναι μόνο αυτά. Κρατικό Θέατρο, πολιτιστικός οργανισμός με ανεξερεύνητες δυνατότητες και Κρατική Ορχήστρα κορυφαία της χώρας. Παραπλεύρως του μουσείου Λευκού Πύργου.
Κοντά σε αυτά θεσμοί όπως Φεστιβάλ Κινηματογράφου, Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ, Διεθνής Έκθεση Βιβλίου, Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης και Photobiennale, πόλοι έλξης επισκεπτών, πυλώνες για μια ανάπτυξη που θα στηρίζεται στον πολιτισμό.
Φυσικά είναι και άλλες αξιόλογες εστίες πολιτισμού από το Λαογραφικό Μουσείο και το Μουσείο Ύδρευσης μέχρι το ΜΙΕΤ, το ΚΙΘ και το Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα κ.ά.
Δεν ξέρω πολλές πόλεις βεληνεκούς Θεσσαλονίκης να διαθέτουν τόσα σημεία αιχμής θεσμικού πολιτισμού. Πότε άραγε θα αξιοποιηθούν αναπτυξιακά για την πόλη; Γιατί καλά είναι τα street events αλλά με αυτά απλώς παίρνεις ανάσα, δεν προχωράς…
Πρώτη δημοσίευση: εφημερίδα THESSNEWS, 17.6.2016
