Γράφει η Νικολέττα Μηνάογλου
«[…] κει που απλώνεται η θεσπέσια Πιερία, ο τόπος των Μουσών, η σεπτή πλαγιά του Ολύμπου» (Ευρ., Βάκχες 409-410).
Στην πλαγιά του μυθικού αλλά και του υψηλότερου βουνού της Ελλάδας, του Ολύμπου, δεσπόζει επιβλητικό το Λιτόχωρο με τα γραφικά σοκάκια και τη μακεδονίτικη αρχιτεκτονική. Μια πόλη του Ν. Πιερίας που με τη φυσική και παραδοσιακή ομορφιά της δίνει ένα ξεχωριστό χρώμα στο θεϊκό βουνό.
Πρόκειται για έναν τόπο με μακραίωνη ιστορία και πλούσια παράδοση. Οι κάτοικοι, λοιπόν, της αρχαίας Πίμπλειας, μιας πόλης πιο νότια και τόπου λατρείας των Πιμπλειάδων Μουσών, επειδή ο οικισμός τους καταστράφηκε από τα νερά του ποταμού Ενιπέα, μετεγκαταστάθηκαν στη σημερινή τοποθεσία του Λιτοχώρου.
Το Λιτόχωρο αποτελεί ξεχωριστό τόπο αναψυχής και μικρών ή μεγάλων διακοπών καθόλη τη διάρκεια του χρόνου, αφού συνδυάζει την ορεινή ηρεμία και δροσιά με τη θαλασσινή αύρα. Το πάρκο Κατούνια υποδέχεται εγκάρδια τον επισκέπτη του ‘’Λιθοχώρου’’ (Λίθος+Χώρα). Εδώ βρίσκεται το μνημείο των πεσόντων του 1878 που αγωνίστηκαν στην αποτυχημένη αλλά ηρωική επανάσταση του Λιτοχώρου. Επίσης, στον ίδιο χώρο μπορεί κανείς να επισκεφθεί το Ναυτικό Μουσείο με τα λάβαρα και τα ναυτικά εργαλεία, καθώς οι ντόπιοι επιθυμούν να διαφυλάξουν τη ναυτική παράδοση, με την οποία είναι συνδεδεμένος αυτός ο τόπος ήδη από την εποχή του Μ. Θεοδοσίου, ο οποίος είχε στείλει νησιώτες χριστιανούς ως εποίκους που κατάφεραν να εκχριστιανίσουν και τους τελευταίους πιστούς του Δωδεκάθεου. Από εδώ κατάγονται και οι ναυτικοί Ν. Βλαχόπουλος και Μ. Κουφός, οδηγοί του υποπλοίαρχου Βότση κατά τον τορπιλισμό του τουρκικού καταδρομικού στη Θεσσαλονίκη.
Άξιο επίσκεψης και θαυμασμού είναι το δάσος του Αη Γιάννη, το οποίο προσεγγίζεται ή οδικώς με τ’ αυτοκίνητο από την άσφαλτο ή με μια μισάωρη διαδρομή πεζοπορίας. Η απαράμιλλη σύνθεση του φυσικού τοπίου με τα πανύψηλα έλατα σε μαγεύει!!! Ανάμεσά τους ξεπροβάλλει η γραφική εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, όπου τελούνται πολλοί γάμοι και βαπτίσεις.
Οι λάτρεις των αναβάσεων μπορούν να βιώσουν μια ανεπανάληπτη εμπειρία αναρρίχησης στην αρχαία κατοικία των θεών. Τους δίνεται η ευκαιρία να περιπλανηθούν σ’ ένα καταπράσινο τοπίο με χαράδρες, πυκνή βλάστηση και το φαράγγι του Ενιπέα.
Όσοι επιθυμούν, εκτός της αναψυχής, και στιγμές κατάνυξης και προσευχής, θα ήταν ευλογία να επισκεπτούν την Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου εν Ολύμπω, την οποία έχτισε ο Άγιος Διονύσιος όταν έφτασε εδώ το 1540. Σημειωτέον, στην εν λόγω Μονή, το Λιτόχωρο και γενικότερα στον Όλυμπο κατέφυγαν οι αρματολοί της τριγύρω περιοχής και οι κάτοικοι του Λιτοχώρου ενίσχυσαν σημαντικά τον Αγώνα του 1821.
Σ’ αυτό τον τόπο, λοιπόν, με τη μακρόχρονη παράδοση λαμβάνουν χώρα ποικίλες θρησκευτικές, ιστορικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις. α) Τη Μεγάλη Παρασκευή οι Επιτάφιοι όλων των εκκλησιών συναντώνται σ’ ένα συγκεκριμένο σημείο, στο ‘’παζάρι’’. β) Η επέτειος από την επανάσταση του Ολύμπου τιμάται στα ‘’Κοροβάγκεια’’ (προς τιμήν του πρωτεργάτη της επανάστασης του 1878, Ευάγγελου Κοροβάγκου) με παρέλαση, χορό και αγώνα δρόμου στην πλατεία. γ) Ο εορτασμός της Αποκριάς στο Λιτόχωρο είναι εντυπωσιακός αλλά αυτά που κλέβουν την παράσταση είναι τα ξακουστά ‘’μπαΐρια’’, δλδ το κάψιμο των κέδρων ανά γειτονιά, κατά τη διάρκεια των οποίων προσφέρεται άφθονο κρασί.
Να θυμηθώ να:
ΘΑΥΜΑΣΩ: Το απείρου κάλλους δάσος του Άη Γιάννη
ΕΠΙΣΚΕΦΘΩ: Το ξακουστό μοναστήρι του Αγ. Διονυσίου εν Ολύμπω
ΔΟΚΙΜΑΣΩ: Τις γευστικές λιτοχωρίτικες πίτες
