Γράφει ο Τάσος Μπανιώρας
Δε θέλω να κουράσω γράφοντας υπέρ της μίας ή της άλλης πλευράς.
Θέλω να σχολιάσω την φρενίτιδα όσων είναι υπέρ του Όχι. Ο καθένας για τους λόγους του προφανώς μπορεί να έχει άποψη. Αυτό που δεν κατανοώ είναι γιατί νομίζουν κάποιοι πως «επαναστατούν» ρίχνοντας ένα χαρτί σε ένα κουτί που θα λέει όχι.
Αυτό δε σε κάνει Κολοκοτρώνη, ούτε Μεταξά, ούτε Λεωνίδα ούτε είσαι στις Θερμοπύλες ή τα χαρακώματα του ’40.
Είναι απλώς μία επιλογή (καλή ή κακή ανάλογα τις προτιμήσεις) την οποία αναγκάστηκες να πάρεις.
Ξέρεις ποιοι είναι επαναστάτες?
Οι παππούδες μας που μετά τον πόλεμο έχτισαν την Ελλάδα. Με κόπο, δυσκολίες, πείνα. Αλλά και με δουλειά. Και έχτισαν αυτή την Ελλάδα χωρίς εύκολο χρήμα. Είχαν αξιοπρέπεια γιατί ξόδευαν αυτά που είχαν και μπορούσαν. Έτσι μετά από πολλά χρόνια καταφέραμε να ζούμε καλύτερα. Καταφέραμε να είμαστε από τα πρώτα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ξέρεις, αυτής με τα ΕΣΠΑ, τις αγροτικές επιδοτήσεις, την ελεύθερη μετακίνηση και εργασία.
Αυτό είναι επανάσταση και αυτή είναι πραγματική υπερηφάνεια.
Αν θέλεις νεο-Έλληνα να είσαι αντάξιος των σπουδαίων προγόνων μας αυτό δε το κάνεις με αφορισμούς, κρεμάλες, γερμανοτσολιάδες ή κοινοποιώντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γνωμικά και φωτογραφίες ηρώων.
Αν θέλεις να επαναστατήσεις κάνε την επανάσταση της λογικής. Φτιάξε κράτος λογικό, δίκαιο, ανταγωνιστικό, σύγχρονο. Κάνε κάτι για να σε θυμούνται και όχι να θυμάσαι εσύ τους άλλους. Μην κρύβεσαι στο ένδοξο παρελθόν, φτιάξε λαμπρό μέλλον.
Αν αυτό το μέλλον νομίζεις πως είναι έξω και μακριά από την Ευρώπη (με όσα προβλήματα κι αν έχει αυτή) τότε μην τρέχεις στα ΑΤΜ.
