Αχέροντας: Άλλος… με τη βάρκα του;

Στον Αχέροντα ποταμό οι ‘’Πύλες του Άδη’’ και ο Χάρος, ο βαρκάρης του, στον οποίο ο νεκρός πλήρωνε έναν ‘’οβολό’’ για τη μεταφορά του! 

      Σύμφωνα με τους Αρχαίους Έλληνες, στον Αχέροντα, τον ποταμό της θλίψης, οδηγούσε ο Ερμής (ψυχοπομπός) τις ψυχές, για  να τις παραλάβει ο Χάροντας και  να τις περάσει στην Αχερουσία  Λίμνη (η οποία σήμερα δεν υπάρχει πια, αφού αποστραγγίστηκε τη δεκαετία του 1960, και πρόκειται για τη σημερινή πεδιάδα του τ. Δήμου Φαναρίου), όπου βρισκόταν το βασίλειο του Πλούτωνα – Άδη και της Περσεφόνης. Ο Χάροντας, βέβαια, για να μεταφέρει τις ψυχές, παραλάμβανε κι έναν οβολό που έβαζαν στα χείλη του νεκρού οι συγγενείς, εκτός από την περίπτωση του φιλοσόφου Μένιππου, ο οποίος, όπως αναφέρει ο Λουκιανός στο έργο του Νεκρικοί Διάλογοι, ήταν ο μόνος που διέσχισε τον Αχέροντα χωρίς να πληρώσει, επειδή δεν είχε. Τότε εμφανίστηκε και για πρώτη φορά η ρήση που έχει μείνει παροιμιώδης «ουκ αν λαβοις παρα του μη έχοντος» (δεν μπορείς να λάβεις από αυτόν που δεν έχει). Στο δρόμο του ο Αχέροντας διασταυρωνόταν με τον Πυριφλεγέθοντα (πύρινο ποταμό) και τον Κωκυτό (ποταμό του θρήνους), στο χωριό που σήμερα ονομάζεται ‘’Μεσοπόταμος’’ και υπάρχει το ‘’Νεκρομαντείο’’, το οποίο δεν παρείχε χρησμούς, όπως το αντίστοιχο των Δελφών και της Δωδώνης, αλλά βοηθούσε στην επικοινωνία των επισκεπτών με τους νεκρούς συγγενείς τους.

      Ο Αχέρων, λοιπόν, είναι ο ποταμός που διασχίζει τους εξής τρεις Νομούς: Ιωαννίνων, Θεσπρωτίας και Πρεβέζης. Πηγάζει από τα βουνά των Ιωαννίνων αλλά και από τα όρη του Σουλίου και της Παραμυθιάς Θεσπρωτίας και εκβάλλει στο Ιόνιο, συγκεκριμένα στο χωριό Αμμουδιά της Πρέβεζας. Η προσέγγιση των ‘’Πηγών του Αχέροντα’’ είναι πολύ εύκολη, αρκεί κανείς ν’ ακολουθήσει τις πινακίδες προς το χωριό Γλυκή. Όταν φτάσετε και αντικρύσετε το παραδεισένιο τοπίο, θα ξεχάσετε τη φήμη του ως ‘’ποταμού της θλίψης’’ και θα πλημμυρίσετε από χαρά με το απύθμενο φυσικό του κάλλος, την πλούσια χλωρίδα, τον ζωηρό ήχο των νερών του και θα νιώσετε κάτι από το μυσταγωγικό χαρακτήρα που τον διέκρινε κατά το παρελθόν.

      Και…το  ταξίδι του ‘’ψαγμένου περιηγητή’’  αρχίζει…χρειάζεται μόνο μια ελαφριά  ενδυμασία (μαγιό ή βερμούδα) κι ένα  ζευγάρι παπούτσια που να δένουν, ειδάλλως θα δει τα παπούτσια του να καταλήγουν στο λεγόμενο ‘’παπουτσωμένο δέντρο’’. Η ‘’υγρή διαδρομή’’ μόλις ξεκινά, λοιπόν, και αισθάνεσαι την κρυάδα που σου προκαλούν τα κρυστάλλινα αλλά πεντακάθαρα νερά του ποταμού. Το δέρμα σφίγγει, οι πρώτες τσιρίδες ακούγονται και αναρωτιέσαι αν το αίμα εξακολουθεί να κυλά στο κορμί σου…!!! Το νερό αρχικά φτάνει ως τα γόνατα, όμως, μπορεί να τυλίξει και τη μέση ή και τους ώμους σου, αν κατεβάσει αρκετό νερό. Η πρόσβασή του είναι δυνατή έως το σημείο που βαθαίνουν τα νερά, οπότε αναγκάζεσαι να θέσεις τέλος σ’ αυτή τη μοναδική υδάτινη εμπειρία! Επίσης, όντας  λάτρης των σπορ μπορείς να επιλέξεις το ‘’rafting’’ ή το ‘’cannoe’’, για να χορτάσουν εικόνες ανεπανάληπτης ομορφιάς τα μάτια σου! Αν, πάλι, προτιμάς να μη βραχείς και ν’ απολαύσεις τη διαδρομή ‘’αφ’ υψηλού’’, σου παρέχεται η δυνατότητα της ιππασίας!
Καλή απόλαυση!!!

Γράφει  η Νικολέττα Μηνάογλου