Η συνέντευξη του αναπληρωτή υπουργού Πολιτισμού Νίκου Ξυδάκη στο “Πρώτο Θέμα” είχε αρκετά θετικά στοιχεία, ωστόσο από.. όραμα ήταν και πάλι θολή. Για παράδειγμα, η βούληση για αξιοποίηση του ΤΑΠ ή οι επιτροπές πρόσληψης των καλλιτεχνικών διευθυντών κερδίζουν το χειροκρότημα, ωστόσο ο υπουργός δεν ξεκαθαρίζει τι θέλει να κάνει με τους επίσημους φορείς του πολιτισμού, μέσα από τους οποίους περνά η πολιτική πολιτισμού και διαχέεται εντός και εκτός εθνικών συνόρων.
Είναι χρήσιμο για την εκάστοτε πολιτική ηγεσία να κατανοεί τα θέματα, να κρίνει πρόσωπα και πράγματα, ωστόσο το κρίσιμο είναι να μπορεί να αναγνωρίζει το έργο, να μπορεί να προσδιορίζει τους ρόλους, να μπορεί να χαράσσει πορεία. Γιατί κάποια στιγμή το υπουργείο Πολιτισμού, ακόμη κι αν δε λέγεται υπουργείo αλλά γραμματεία, να είναι σε θέση να διαμορφώσει πολιτικού πολιτισμού (κάτι που εν μέρει κατάφερε μόνο η Μελίνα Μερκούρη).
Αλλά για να γίνει αυτό προϋποτίθενται υπερβάσεις και πίστη ότι ο πολιτισμός είναι δημιουργία, είναι οικονομία, είναι επικοινωνία, είναι πόλος έλξης, είναι βαριά βιομηχανία. Παραμένουμε, λοιπόν, εν αναμονή.
