Είναι βέβαιο ότι από χθες ως χώρα βρισκόμαστε στην κόψη του ξυραφιού. Η Ελλάδα απέχει λίγα μέτρα μόνο από το να ζήσει πρωτόγνωρα οδυνηρές καταστάσεις. Καλό είναι να μην ξεχνούν, όσοι μετέχουν στις διαπραγματεύσεις αλλά και όσοι συμπαριστάμεθα, τα ζητούμενα και τα δεδομένα. Γιατί είναι καλό το θυμικό, αλλά στην πολιτική δεν χωορύν συναισθηματισμοί.
Ωστόσο, ο λαός εξέλεξε την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ για να μας βγάλει από την παράλογη επιβάρυνση των εισοδημάτων, όχι για να μας βγάλει καλά και ντε από το ευρώ, επειδή το ζητά μια τάση -φονταμενταλιστές θα τους λέγαμε αν ήμασταν Βαγδάτη.
Επίσης, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η Ευρώπη της Μέρκελ, του Νταϊσελμπλούμ και του Μοσκοβισί έχουν καμία σχέση με την Ευρώπη του Σουμάν, ωστόσο δεν θα πρέπει να διαφεύγει κανενός το διεθνές περιβάλλον στο οποίο η πατρίδα μας υπάρχει και είναι Ελλάδα κι όχι Αλβανία, Μπαγκλαντές ή Κούβα.
Και κάτι τελευταίο. Είναι στιγμές εξαιρετικά κρίσιμες. Μακάρι να υπάρχει εθνική συνεννόηση, έστω τώρα, την ύστατη ώρα. Γιατί η βαβέλ του πολιτικού κόσμου οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε εθνική καταστροφή, όπως δείχνει η ιστορία.
