Πήγαινε με όπου θέλεις ταξιτζή

0
723

taxi londonΓράφει η Άντζελα Ζιούτη / angelaziouti@yahoo.gr

«Μάντεψε με ποιον έχω σήμερα ραντεβού στο κέντρο» είπε στην μικρή της αδελφή το νεαρό κορίτσι. «Με τον Ντάννυ. Γύρισε από Αγγλία!» . Μιλήσαμε πριν από λίγο στο κινητό. Ντύνομαι γρήγορα και φεύγω. Θα πάρω μαζί και το σκυλάκι μας να το δει. Αγαπάει πολύ τα ζώα ο Ντάννυ!».  Το κορίτσι πήρε γρήγορα το ασανσέρ και κατέβηκε στο δρόμο. Με το ένα χέρι κράταγε το λουρί από το σκυλάκι με το άλλο έκανε νόημα να σταματήσει ένα ταξί. «Που πάμε;» της είπε κοιτώντας την από τον καθρέπτη. «Στο κέντρο» απάντησε προσπαθώντας να βολέψει το σκυλάκι στο πίσω κάθισμα.

Ο οδηγός άλλαξε ταχύτητα και στρέφοντας το βλέμμα στη στάση του λεωφορείου μήπως κανένας πελάτης σηκώσει το χέρι συνέχισε τη διαδρομή. «Πάνε πιο πέρα ρε κοντοστούπη» φώναξε κατεβάζοντας το τζάμι. «Συγνώμη, πως ξέρετε ότι είναι κοντοστούπης ο άνθρωπος; Αφού καθισμένος οδηγεί!» είπε απορημένα η επιβάτης. «Έτσι τους λέω όλου, κοπελιά μου. Κοντοί δεν φαίνονται πάνω στο τιμόνι;». Η επιβάτης ξερόβηξε. «Δύσκολη η δουλειά σας, με αυτή τη ζέστη» απάντησε, αλλά ο οδηγός του ταξί δεν την άκουσε καλά γιατί το σκυλάκι γαύγιζε. «Τι είπες κοπελιά μου;» ρώτησε σταματώντας στο φανάρι. «Λέω, δύσκολη η δουλειά σας» ξαναείπε η επιβάτης. «Δεν βαριέσαι. Υπάρχει καμιά δουλειά που είναι εύκολη να πάω να την κάνω;» είπε βαριεστημένα ο ταξιτζής.  « Τι να σας πως δεν ξέρω. Εγώ τώρα το πήρα το πτυχίο» είπε και τίναξε τα μαλλιά της. «Α, μπράβο. Ξέρεις τι κατάλαβα τόσα χρόνια στο τιμόνι; Ότι το πτυχίο είναι ο βραδύτερος τρόπος για να γίνεις ταξιτζής» είπε λιγάκι ευχαριστημένος. «Α, δώστε μου τώρα θάρρος κι εσείς» απάντησε με φανερή ανησυχία η κοπέλα. «Γιατί βρε κοπελιά μου; Άσχημα θα είναι; Και με το νέο προεδρικό διάταγμα που παρέδωσε τις προάλλες ο υπουργός Μεταφορών και επικοινωνιών στην Πανελλήνια Ομοσπονδία μας προβλέπονται πολλές καινοτόμες αλλαγές στα Ταξί για την δική σας καλύτερη εξυπηρέτηση. Λιμουζίνες θα γίνουμε!» συνέχισε ο ταξιτζής.

«Αλήθεια; Και τι προβλέπετε δηλαδή με τον νέο νόμο;» ρώτησε γεμάτη περιέργεια η νεαρή κρατώντας το σκυλάκι στην αγκαλιά της. «Πολλά, πολλά. Να, με ένα μήνυμα από το κινητό σου θα καλείς ταξί, θα μπορείς να πληρώνεις με πιστωτική κάρτα, θα υπάρχει ειδική υπηρεσία παραπόνων, άσε που θα μπορούμε να βγάλουμε και ειδική άδεια για λιμουζίνα! Τι λες;» είπε στο τέλος ο ταξιτζής. «Εγώ; Τι να πω; Να εδώ θα μ΄ αφήσετε. Ελπίζω το νέο προεδρικό διάταγμα να προβλέπει και τη συντομότερη διαδρομή για τον πελάτη. Γιατί από εκεί που με πήγατε, πάει ο Ντάννυ. Θα ξαναέφυγε Αγγλία!».

Προηγούμενο άρθροΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ / Livin’ On A Prayer από τον Bon Jovi
Επόμενο άρθροΣίμος Κακάλας: «Η ελευθερία; Ποιά ελευθερία; Υπάρχει κι ένας εαυτός κι ένα περιβάλλον»
Γεννήθηκα το Φεβρουάριο του ’68 στη Θεσσαλονίκη. Η μαμά λέει ότι εκείνη τη μέρα, χιόνιζε πολύ. Η συγκοινωνία είχε σταματήσει και το ολόλευκο αστικό τοπίο διακόπτονταν από τις βαθιές πατημασιές των περαστικών. Στην ίδια πόλη μερικά χρόνια μετά σπούδασα οικονομικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο. Από τα οικονομικά όμως αγάπησα πιο πολύ την ποίηση. Τον Λειβαδίτη, τον Καρούζο, τον Πρεβέρ. Γιατί η επιστήμη σε μαθαίνει πως να κουμαντάρεις τα λεφτά. Ενώ η ποίηση πως να κουμαντάρεις τη ψυχή. Το 1999 εκδόθηκε η συλλογή μου «Ο Θεός κατοικεί σε ουρανοξύστη, 31 ποιήματα της πόλης» από τον Παρατηρητή. Λίγο αργότερα το 2003 κυκλοφόρησε από τα Ελληνικά Γράμματα «Η Αρχιτεκτονική των σιωπηλών ημερών». Το πρώτο μου μυθιστόρημα εκδόθηκε από τη Φερενίκη το 2009 με τον τίτλο «Ο ήλιος στο πάτωμα». Προφητικός τίτλος για μια χώρα που κατρακύλησε κατόπιν στο ναδίρ. Αρθρογραφούσα στην Karfitsa και τώρα στο Thinkfree. Ευτυχώς που η σκέψη δεν είναι Μερσεντές να κατασχεθεί. Γιατί εδώ σκεφτόμαστε ακόμη. Ελεύθερα.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.