Γράφει ο Τάσος Μπανιώρας / MSc. Πληροφορική και Εκπαίδευση ΑΠΘ
Είναι πολύ θετικό το γεγονός ότι η σημερινή ελληνική κυβέρνηση έχει μεγάλη πλειοψηφία του λαού με το μέρος της. Δεν είναι όλοι ψηφοφόροι του Σύριζα και των Ανεξαρτήτων Ελλήνων ωστόσο θέλουν αυτή η Κυβέρνηση να πετύχει.
Το θέλει ακόμη και ο μέσος κομματικός Νεοδημοκράτης ή αν θέλετε κεντροδεξιός μετριοπαθής ψηφοφόρος παρά τις αριστερίστικες υπερβολές μέρους των κυβερνώντων. Διότι ως γνωστών πάνω από τα πρόσωπα, πάνω από τα κόμματα πάνω από τις θέσεις βρίσκεται η Ελλάδα και οι πολίτες. Ευχή όλων λοιπόν πράγματι να πάει καλά η Κυβέρνηση.
Αυτό δε σημαίνει πως δεν έχουμε δικαίωμα να κριτικάρουμε (καλοπροαίρετα) τα κακώς κείμενα. Τόσο η ηγετική ομάδα του Σύριζα όσο και οι οπαδοί του, τυφλωμένοι, από το νέκταρ της εκλογικής νίκης και του αναχρονιστικού συνθήματος “Πρώτη φορά αριστερά” ξεχνούν πως πλέον είναι Κυβέρνηση, όχι αντιπολίτευση. Ως εκ τούτου θα δέχονται κριτική για το παραμικρό. Είτε αυτό είναι η γραβάτα είτε η οποιαδήποτε δήλωση, τοποθέτηση, ένας νόμος, μία ολόκληρη διαπραγμάτευση.
Υπάρχουν και κάποιοι οι οποίοι εύχονται να αποτύχει η συγκυβέρνηση ώστε να δικαιωθούν. Ευτυχώς είναι μικρή μειοψηφία. Βέβαια αξίζει να αναφέρουμε πως καμία από τις προηγούμενες κυβερνήσεις δεν είχε την ελάχιστη δυνατή συναίνεση κομμάτων και λαού πέρα από την κομματική υποστήριξη και μία μικρή κάθε φορά μερίδα του κόσμου. Πολύ δε περισσότερο αυτοί που σήμερα εγκαλούν όποιον ασκεί κριτική στις κυβερνητικές κινήσεις ως γερμανοτσολιά, δωσίλογο, μερκελιστή και άλλα τέτοια φιλολαϊκά πλην όμως άστοχα ευφυολογήματα θα πρέπει να θυμηθούν πως οι ίδιοι ποτέ δε συντάχθηκαν ούτε καν με τις όποιες επιτυχίες είχε η οποιαδήποτε προηγούμενη κυβέρνηση (χαρακτηριστικό παράδειγμα το πρωτογενές πλεόνασμα το οποίο αμφισβητούσαν και σήμερα το χρησιμοποιούν ως ασπίδα για παροχές).
Σε κάθε περίπτωση καλό είναι η συγκυβέρνηση να εστιάσει στην ουσία και την πολιτική. Η επικοινωνιακή πολιτική είναι αρκετά καλή και μέχρι στιγμής οι σύμβουλοι του Πρωθυπουργού φαίνεται να πηγαίνουν καλά. Ωστόσο οι καταστάσεις είναι κρίσιμες. Η διαχείριση χρειάζεται σοβαρότητα, σύνεση και το κυριότερο (κάτι για το οποίο δυστυχώς δεν πείθουν μέχρι στιγμής) υπευθυνότητα!
Οι ψευτομαγκιές του τύπου καλύτερα να “πέσουμε περήφανα”, να συμπαρασύρουμε κι άλλους μαζί μας που καλλιεργούν γνωστοί κύκλοι αλλά δυστυχώς και χαμηλού επιπέδου ηλεκτρονικά ή και έντυπα μέσα είναι τουλάχιστον απαράδεκτα. Για να μείνουμε στην ουσία, αξίζει απλά να αναφέρουμε πως σε περίπτωση μίας άτακτης χρεωκοπίας δεν ξεχρεώνουμε! Την άλλη μέρα πάλι θα έχουμε υποχρεώσεις, πάλι θα χρωστάμε και απλά θα ζούμε σε ένα χάος με έλλειψη προϊόντων, εισαγωγών-εξαγωγών και άλλα πολλά. Είμαι κατά της καταστροφολογίας αλλά μερικοί ζούνε σε ένα παραμυθάκι τον τελευταίο καιρό όπου ένα γοητευτικό παλικάρι δίνει τον νυν υπέρ πάντων αγώνα. Το πρόβλημα είναι πως αν το δεις με ψύχραιμη ματιά ο αγώνας αυτός θυμίζει Δον Κιχώτη.
ΥΓ: Προεκλογικά δικαιολογούνται οι διαφοροποιήσεις. Μετεκλογικά είναι εξαιρετικά κακό ο Χ υπουργός να λέει θα γίνουν ιδιωτικοποιήσεις και ο Υ υπουργός να τις ακυρώνει. Η ανακολουθία λόγων και πράξεων έχει μετρήσιμο κόστος πλέον για τον ελληνικό λαό!
