Γράφει ο Γρηγόρης Μάρκου / Αποφοίτου του τμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας Δ.Π.Θ. / grmarkou@gmail.com
Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η χερσόνησος της Κορέας χωρίζεται σε δύο ζώνες, βόρεια και νότια του 38ου Γεωγραφικού Παραλλήλου. Το 1948 ιδρύεται στο βόρειο τμήμα της χερσονήσου, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας και στο νότιο τμήμα, η Δημοκρατία της Κορέας. Τα δυο «αδελφά» κράτη βρίσκονται από την πρώτη στιγμή σε τεράστια αντιπαλότητα, η οποία τελικά παίρνει μορφή το 1950, με τον Πόλεμο της Κορέας, που είχε ως αποτέλεσμα την επιδείνωση των σχέσεων ανατολικού και δυτικού συνασπισμού. Από τότε μέχρι σήμερα οι διαχωριστικές γραμμές των δυο κρατών είναι παγιωμένες στα πλαίσια ενός Ψυχρού Πολέμου, που για αυτές συνεχίζεται χωρίς καμιά ανακωχή. Αμοιβαίες παρανοήσεις και παρεξηγήσεις συνθέτουν ένα πολεμικό σκηνικό, που ευτυχώς για την ανθρωπότητα δεν έχει λάβει ουσιαστική μορφή από τότε, παραμένοντας σε ένα πλαίσιο λεκτικών συγκρούσεων και απειλών.
Ο χρόνος σταμάτησε σε μια προ Χρουστσόφ εποχή
Θα προσπαθήσω να μην γίνω «οριενταλιστής» και να μην κάνω αυτό που όλοι οι δυτικοί κάνουμε συνήθως, κατακρίνοντας δηλαδή το κράτος, το καθεστώς ή τον πολιτισμό μιας ανατολικής χώρας που είναι εντελώς ξένη για εμάς και αρνούμαστε πεισματικά να καταλάβουμε πως «λειτουργεί». Δεν θέλω να πείσω τον αναγνώστη ότι οι Βορειοκορεάτες είναι οι τρελοί και εμείς οι σώφρονες. Θα μιλήσω απλά για τα γεγονότα.
Ο Κιμ Γιονγκ-Ουν, ο αινιγματικός και μυστήριος νέος ηγέτης της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κορέας, φαίνεται ότι επιβεβαιώνει το αμερικανικό περιοδικό «Time» που το 2012 τον συμπεριέλαβε στα «Πρόσωπα με τη Μεγαλύτερη Επιρροή Παγκοσμίως». Μετά από σύντομο χρονικό διάστημα στην εξουσία, έφερε σε αμηχανία τις Η.Π.Α και τον υπόλοιπο κόσμο με τις άκρως τολμηρές κινήσεις του. Λίγες μέρες μόνο έχουν περάσει από την στιγμή που ο Βορειοκορεάτης ηγέτης υπέγραψε διαταγή, η οποία έθετε σε ετοιμότητα τα πυραυλικά συστήματα της χώρας του, υποστηρίζοντας με οργή ότι οποιαδήποτε προκλητική πράξη της Νοτίου Κορέας ή των συμμάχων της εναντίον του, θα οδηγήσει σε παγκόσμια πολεμική σύρραξη. Μια φωτογραφία που δημοσίευσε το κομμουνιστικό κράτος σε μια σαφή κίνηση επίδειξης ισχύος, παρουσιάζει τον Κιμ Γιονγκ-Ουν να συνεργάζεται με την ανώτερη στρατιωτική ηγεσία της χώρας του, σε ένα πρόγραμμα αιφνιδιαστικής πυρηνικής επίθεσης κατά των ΗΠΑ, απαντώντας στις «ερεθιστικές» κοινές δοκιμές Αμερικανών και Νοτιοκορεατών.
Είναι σαν να μην έχει περάσει ούτε μια μέρα από τότε που οι Βορειοκορεάτες στρατιώτες, χωρίς την ολοκληρωτική συγκατάθεση του Στάλιν, πέρασαν τον 38ο παράλληλο και επιτέθηκαν στους Νοτιοκορεάτες. Σήμερα ωστόσο δεν υπάρχει Σοβιετική Ένωση, δεν υπάρχει Σύμφωνο της Βαρσοβίας και Γιουγκοσλαβία, ούτε «κομμουνιστικός» κίνδυνος (όρος που χρησιμοποιούσαν οι φιλοδυτικές κυβερνήσεις), αλλά τα γεγονότα που διαδραματίζονται στην κορεατική χερσόνησο,, δημιουργούν τόσο περίτεχνα στο μυαλό μας ψυχροπολεμικές εικόνες που τα θυμίζουν πολύ έντονα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν μπορούν μέχρι και σήμερα να δεχθούν ότι υπάρχει στον κόσμο ένα κράτος που δεν τους υποτάσσεται και η Β. Κορέα θα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να μην ηττηθεί ποτέ από τον χειρότερο και πιο μισητό αντίπαλο της, «τον ιμπεριαλιστή και εχθρό της ανθρωπότητας», Αμερικάνο.
Μπορεί άραγε να «νικήσει» η Βόρεια Κορέα;
Οι σχέσεις των δυο εντελώς διαφορετικών κόσμων είναι σε τεντωμένο σκοινί εδώ και δεκαετίες και δεν λέει να χαλαρώσουν. Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας έχει κρούσει αρκετές φορές τον πολεμικό συναγερμό στον «αδελφό» γείτονα της και τον «Προστάτη» του. Απέναντι στον αμερικανικό αετό, η μόνη «αρτιμελής» κομμουνιστική χώρα δείχνει ατρόμητη, θαρραλέα, πεισματική και αισιόδοξη, χωρίς να γνωρίζει κανείς αν έχει τις προϋποθέσεις να είναι. Η πραγματικότητα είναι ίσως πιο σκληρή από αυτήν που επιθυμεί να παρουσιάσει, καθώς είναι μια απομονωμένη χώρα, χωρίς συμμάχους (εκτός από την «αμφίβολη» Κίνα) και έχει μια τάση να παρουσιάζει στον υπόλοιπο κόσμο όλα της τα επιτεύγματα, την στιγμή που θέλει και με τον τρόπο που θέλει. Πυρηνικά όπλα έχει στην κατοχή της, αλλά δεν γνωρίζουμε αν είναι ικανά να χτυπήσουν στόχους της μακρινής αμερικανικής ενδοχώρας.
Η νίκη είναι δύσκολη για αυτήν, ίσως και ακατόρθωτη. Το πιο πιθανό σε μια πραγματική πολεμική σύρραξη με συμμετοχή της Β. Κορέας και των ΗΠΑ, θα ήταν να γεμίσει ο πλανήτης από νεκρούς και ραδιενέργεια. Αυτό δεν το θέλει κάνεις, γι’ αυτό ας ελπίσουμε ότι οι πολιτικές που θα ακολουθηθούν και από τις δύο πλευρές, θα είναι πολιτικές κατευνασμού της έντασης και όχι πολιτικές αύξησης της αντιπαράθεσης.
