Η Μπάρτσα στην κορυφή του κόσμου

Εβδομαδιαίος Αθλητικός Αχταρμάς

με τον Δημήτρη Πετρίδη

Είναι σύνηθες. Είναι διαδεδομένο. Αποτελεί άγραφο κανόνα. Συναντάται στη λογοτεχνία, στον κινηματογράφο, στο θέατρο. Οι περιπτώσεις που αποκλίνουν από την πεπατημένη μετρημένες στα δάχτυλα του ενός κολοβού χεριού και καταδικασμένες, a priori, στην παταγώδη αποτυχία.

Το «σεναριακό θέσφατο» είναι συγκεκριμένο και επιτάσσει τα εξής: μια δυνατή πρώτη είδηση κι έπειτα σταδιακή κορύφωση μέχρι το φινάλε, το οποίο μπορεί να είναι ευτυχές, δυστυχές, να προκαλεί χαρμολύπη, τάση για εμετό- κάτι που θα συζητηθεί, τέλος πάντων. Αντιρρήσεις, παλιμβουλίες και ανατροπές, δε γίνονται δεκτές.

Για να καταστεί σαφές, έστω ότι έχετε να “διαχειριστείτε” μια ιστορία τρόμου, στην οποία πρωταγωνιστούν βρέφη. Ιδεατή αρχή αποτελεί μια εναρκτήρια σκηνή με φρουτόκρεμες χυμένες δεξιά κι αριστερά ενός δωματίου, των οποίων το χρώμα “ροδίζει” από το αίμα ενός άτυχου, δολοφονημένου άνδρα. Αφού δούμε και το κατακρεουργημένο κορμί, αρχίζουν οι έρευνες- που οφείλουν να έχουν έναν ρυθμό και το απαραίτητο σασπένς- για την εύρεση του εγκληματία (στην παρούσα περίπτωση, επιβάλλεται ένα «δράμα δωματίου» που θα εκτυλίσσεται εξ ολοκλήρου στο βρεφονηπιακό σταθμό) και στο τέλος, έρχεται η κορύφωση: δολοφόνος είναι η Σμαρούλα, το πάντα αθώο κοριτσάκι με τις όμορφες πλεξούδες, το οποίο, όμως, έχει δυσανεξία στις φρουτόκρεμες- κι αυτό είναι ένα στοιχείο που μας κλείνει νοερά το μάτι, καθώς εξηγεί πλήρως το σκηνικό με τις «διαμελισμένες» φρουτόκρεμες του πρώτου πλάνου.

Μην τρέφετε αυταπάτες: το ανωτέρω «μονοπάτι» το ακολουθούν οι πάντες. Οι ταλαντούχοι, οι ατάλαντοι, τα ψώνια, οι προσγειωμένοι, οι ξένοι, οι Έλληνες, όλοι. Μοιραία, το ακολουθούμε και εμείς…

·          Πρωταθλήτρια Κόσμου στο ποδόσφαιρο η Μπαρτσελόνα! Η αρμάδα του Πεπ Γκουαρντιόλα, μία εβδομάδα μετά το θρίαμβό της στο clasico επί της Ρεάλ, κατάφερε να κάμψει την υποτυπώδη αντίσταση της Σάντος του “επόμενου μεγάλου πράγματος” (ακριβής, ατυχής μετάφραση του αθλητικού όρου “next big thing”) του Νεϊμάρ. Μετά από ένα καθόλα μονόπλευρο παιχνίδι, συνέτριψε με 4-0 τους Βραζιλιάνους, με το Μέσι να οδηγεί, για νιοστή φορά, σε άσυλο φρενοβλαβών τους αντίπαλους αμυντικούς, φέρνοντας και πάλι στην επιφάνεια το δυσεπίλυτο πρόβλημα της σαφούς απάντησης στο ερώτημα “Είναι αυτή η Μπάρτσα η κορυφαία ομάδα όλων των εποχών;”. Και, δίπλα σ’ αυτό, το εξίσου επίκαιρο “Είναι ο Μέσι ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών;”. Στο πρώτο η απάντηση ακροβατεί κάπου ανάμεσα στο “ίσως” και το “μάλλον” και στο δεύτερο αμφιρρέπει μεταξύ των “Μπορεί”, “Πελέ”, “Μαραντόνα” και “Θα παίξει ποτέ μπάλα στην εθνική Αργεντινής;”. Πάντως, πίσω στην Ισπανία, ο μόνος που μπορεί να σταθεί επάξια απέναντι στο μάγο της Μπάρτσα και ν’ αμφισβητήσει τα πρωτεία του, ο πυραυλοκίνητος Κριστιάνο Ρονάλντο, σκόραρε και πάλι 3 φορές απέναντι στη Σεβίλλη, καθαρίζοντας από νωρίς το ματς για τη- ζαλισμένη από τη σφαλιάρα της Μπάρτσα- Ρεάλ, και έφτασε ήδη τα 20 γκολ (!) στο πρωτάθλημα. Όμως, αν θέλει να λογίζεται αυτός ως ο κορυφαίος της εποχής μας, οφείλει να πάψει να μιμείται τη στρουθοκάμηλο στα ντέρμπι κόντρα στους Καταλανούς. Τότε- και μόνο τότε- θα ρίξει από το θρόνο το Μέσι. Μέχρι να συμβεί αυτό, μπορεί να τον παρακολουθεί να παίρνει για 3η συνεχή φορά τη «Χρυσή Μπάλα». (Σκηνή από τα “προσεχώς”…)

·          Στο εγχώριο πρωτάθλημά μας, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός συνέχισαν με νίκες, δείχνοντας πως θα κονταροχτυπηθούν ως το τέλος για την ανάδειξη του πρωταθλητή. Το, μέχρι πρότινος ασταμάτητο, τρένο της ΑΕΚ βγήκε από τις ράγες του μόλις έπαιξε με μια σοβαρή ομάδα (ήττα από τον Ατρόμητο με 1-0), ενώ ο Άρης απέδειξε και πάλι πως η αγωνιστική του σταθερότητα δεν μπορεί ν’ αμφισβητηθεί από κανέναν, καθώς και αυτή την Κυριακή έπαιξε το γνωστό, κακό του ποδόσφαιρο (0-0 με τον Παναιτωλικό, σε ματς που ακόμα και τα χάπια “Έκστασι” δεν είναι σίγουρο ότι θα κρατούσαν τα βλέφαρα ανοιχτά).

·          Στην Α1, η άκρως θελκτική ομάδα του Κολοσσού πέταξε στα σχοινιά και τον ΠΑΟΚ, πήγε το ρεκόρ της στο 7-1 και υπενθύμισε πως το «πήδημα» έχει ως έδρα τη Ρόδο. Ιδού, λοιπόν, το φαβορί για την κατάληψη της 3ης θέσης στη βαθμολογία. Κατά τα λοιπά, αίσθηση προκάλεσε ο υγιεινός περίπατος του ΚΑΟΔ επί της Καβάλας, ο Άρης πιστοποίησε την άνοδό του (εύκολη νίκη επί του Ηλυσιακού) και Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός ξεπέρασαν- εύκολα ο πρώτος, δύσκολα ο δεύτερος- τα εμπόδια του Ίκαρου και του Αμαρουσίου. Εύφημος μνεία στους Χαραλαμπίδη (ΚΑΟΔ, 25 πόντοι σε 25 λεπτά) και Κόμματο (Μαρούσι, 36 πόντους και 8 ριμπάουντ απέναντι στον Παναθηναϊκό!), που μας υπενθύμισαν ότι οι μπασκετικές “γεροντάρες” μπορεί να φορούν μασέλα, αλλά έχουν την ικανότητα να δαγκώσουν δυνατά.

·          Στο βόλεϊ, και το διαφημισμένο ντέρμπι Ολυμπιακού- Παναθηναϊκού, οι κόκκινοι κέρδισαν με χαρακτηριστική ευκολία (3-0 σετ). Δυστυχώς, για το αιμοδιψές φιλοθεάμον κοινό της Ελλάδας, οι απαγχονισμοί έλειψαν, οι ελεύθεροι σκοπευτές- οπαδοί δεν κατάφεραν να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους (βλ. επώδυνος θάνατος για τους αγωνιζόμενους) και το ξενέρωτο «ωραία ατμόσφαιρα» έκανε την εμφάνισή του.

·          Στο NBA- το δώρο του Άγιου Βασίλη σε όλους τους άρρωστους μπασκετικούς- που ξεκινάει στις 25 Δεκέμβρη, οι Clippers του Los Angeles έχουν βαλθεί να τρελάνουν κόσμο: πήραν τον κορυφαίο, μάλλον, point- guard της λίγκας (τον Paul), έφεραν και τον μπαρουτοκαπνισμένο Billups, αγόρασαν τον Butler, ένα σούπερ 3άρι, και τους παρέταξαν δίπλα στον αστέρα Griffin και τον ικανότατο Jordan. Κάπως έτσι, τα αιώνια αφεντικά του Los Angeles, οι Lakers, καλούνται να μάθουν να ζουν με την ανεξήγητη εφίδρωση…

·          Θυμάστε τη Σμαρούλα; Ήρθε η ώρα της: ο «δικός» μας άνθρωπος στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, ο- ελληνική γλώσσα, ξεψύχησε ελεύθερα- τρισμέγιστος, μεγάλος υπερπαικταράς, τόσο λόγω αγωνιστικών επιτευγμάτων, όσο και χαρακτήρα, Πέτζα Στογιάκοβιτς, ανακοίνωσε πως κρεμάει τα παπούτσια του, σε ηλικία 34 ετών, προδομένος από την ευπαθή του μέση, που τον έκοψε κυριολεκτικά στα δύο. Ο συμπαθέστατος Πέτζα, που είχαμε την τύχη να τον δούμε και στα μέρη μας, αγωνιζόμενο με τη φανέλα του ΠΑΟΚ, κατάφερε να εκπληρώσει το όνειρό του πέρυσι το καλοκαίρι, όταν και κέρδισε το δαχτυλίδι του πρωταθλητή με τους Dallas Mavericks. Τα καλύτερά του χρόνια ήταν αυτά στο Sacramento, άλλα ψήγματα του ταλέντου του (ενίοτε και όλο το ταλέντο του) φανερώθηκαν και στη Νέα Ορλεάνη και στην Ιντιάνα, και, λίγο, στο Dallas.

Και, σύμφωνοι, ο Πέτζα μάλλον θα έπεφτε με τα μούτρα στο πάτωμα αν καλούνταν να πηδήξει πάνω από κυριακάτικη εφημερίδα, ο όρος “defense” του ήταν παντελώς άγνωστος, στη δύναμη έχανε σίγουρα από τον Ηρακλή και τα ¾ του NBA, αλλά αυτό το σουτ του… Αυτά τα τρίποντα…

Αν αγαπάτε αληθινά το μπάσκετ και αν οι παρωπίδες σας δεν είναι βαμμένες στα χρώματα της αγαπημένης σας ομάδας, το νιώθετε σίγουρα κι εσείς: ναι, αυτή η ενοχλητική μεταλλική γεύση στο στόμα είναι για το «δολοφόνο» Πέτζα που κείτεται ανάμεσα στις φρουτόκρεμες.