Γράφει ο Γρηγόρης Διδασκάλου / Πολ.Μηχανικός – Εδαφομηχανικός MSc
Η σημερινή κατάσταση μας, θυμίζει το γνωστό θεατρικό έργο του Σέξπιρ «Ο Έμπορος της Βενετίας». Θυμίζω πως στο έργο ο έμπορος της Βενετίας, Αντόνιο, αναγκάζεται να ζητήσει δανεικά από τον τοκογλύφο Σάιλοκ καθώς βρίσκεται σε ανάγκη.
Ο Σάιλοκ τον μισεί θανάσιμα. Του δανείζει μεν αλλά προσθέτει έναν όρο στο συμβόλαιο τους πως αν ο Αντόνιο αργήσει έστω και μια μέρα να επιστρέψει το ποσό συν τους τόκους θα πληρώσει με ρήτρα μία λίβρα σάρκας από οποιοδήποτε μέρος του σώματος του που θα διαλέξει ο Σάιλοκ.
Τα πλοία του Αντόνιο χάνονται και δεν μπορεί να επιστρέψει τα χρήματα.
Στο δικαστήριο, ο Σάιλοκ εμφανίζει το συμβόλαιο και απαιτεί να αφαιρέσει μια λίβρα σάρκας από τον Αντόνιο. Το δικαστήριο βάση της νομιμότητας τον δικαιώνει.
Σε υπεράσπιση του Αντόνιο σπεύδει η φίλη του, Πόρσια. Θυμίζει στο δικαστήριο το Νόμο που τιμωρεί όποιον χύσει έστω και μία σταγόνα αίμα Βενετού πολίτη με θάνατο.
Το δικαστήριο δίνει το δικαίωμα στον Σάιλοκ να αφαιρέσει μία λίβρα σάρκας από τον Αντόνιο αλλά χωρίς να χύσει ούτε μια σταγόνα αίμα αλλιώς θα τον θανατώσει.
Μπροστά στο αδιέξοδο αυτό, ο Σάιλοκ παραιτείται των αξιώσεων του.
Στη περίπτωση μας, αναζητούμε σε αυτές τις Εκλογές, την «Πόρσια» μας.
Η Πόρσια δε λέει «Ναι σε Όλα» όπως βιάστηκαν να δηλώσουν τα δύο πρώην μεγάλα κόμματα.
Επίσης δε θα έλεγε ποτέ «Όχι σε Όλα» και «μελλοντικό κάλεσμα σε αγώνα για ανατροπή της Δημοκρατίας» όπως λένε τα ακραία κόμματα Χρυσή Αυγή και ΚΚΕ.
Η Πόρσια βρήκε την έξυπνη, νόμιμη και δίκαιη στο κοινό αίσθημα, λύση.
Όταν φίλοι μου δήλωσαν στην τράπεζα πως αδυνατούν να πληρώσουν το δάνειο τους, το πρώτο πράγμα που τους έδωσε η τράπεζα, χωρίς παρακάλια, ήταν μια παράταση. Γιατί η τράπεζα θέλει πίσω τα λεφτά της, όχι το άδειο σπίτι σου. (Φυσικά, δε θα έλεγε όχι να πάρει και τα δύο αν της το επιτρέψεις)
Αφού λοιπόν, έχουμε λίγο χρόνο, το επόμενο βήμα μας πρέπει να είναι ο λεπτομερής λογιστικός έλεγχος πώς φτάσαμε εδώ. Ίσως ο λογιστής μας που μας παραμύθιαζε τόσα χρόνια να έχει φουσκώσει τα ποσά, ίσως να έχει καταχραστεί κάποια, ίσως να μπορούμε να συμψηφίσουμε κάποια ποσά και τελικά να γλιτώσουμε αρκετά.
Νόμοι και Δίκαιο υπάρχουν. Ψάχνω και βρίσκω την υπερασπιστική μου γραμμή.
Ακόμα και αν χρωστάμε πολλά, σίγουρα δεν πληρώνουμε κόβοντας το γάλα από τα παιδιά μας ή αφαιρώντας τα δάχτυλα των χεριών μας. Τα χρειαζόμαστε για να βγάλουμε χρήματα.
Ψάχνουμε στο κήπο μας μήπως όντως έχει θαμμένες λίρες όπως μας έλεγε ο παππούς. Αν υπάρχουν, δεν πουλάω τον κήπο για πενταροδεκάρες.
Σε κάθε περίπτωση υπάρχουν λύσεις. Μπορεί να μην φαίνονται ακόμα.
Είναι θέμα χρόνου να αντιληφθεί και η υπόλοιπη Ευρώπη πως βρίσκεται μαζί μας στη δίνη της Κρίσης δανεισμού και να βρεθούν οι λαοί σύμμαχοι ενάντια στις Αγορές. Τότε, ο κυρίαρχος λαός μπορεί να αρνηθεί την υποδούλωση του στους μεγαλολογιστές.
Προσωπικά, αν μου χρωστάει χρήματα πχ η κα Στέλλα και δεν τα επιστρέφει, το άγχος το έχω εγώ και όχι αυτή που μάλλον γελάει με την αφέλεια μου να συνεργαστώ μαζί της.
Για αυτό: ψυχραιμία, ηρεμία και σύνεση πρέπει να μας διακατέχουν. Πρέπει να πορευτούμε, όπως είπε και ο Γέροντας Παϊσιος, με ταπεινοφροσύνη αλλά και παλικαριά.
