Γράφει η Αναστασία Νικολούδη / Anastasia@eng.auth.gr
Σήμερα θα μιλήσουμε για σχέσεις. Ανθρώπινες κατά βάθος (όχι απαραίτητα ερωτικές), μη σε ξεγελάσει η παρομοίωση. Υπάρχει μία κατηγορία ψαριών, εκείνα τα μικρά, τροπικά μπλε ψάρια που σου θυμίζουν το nemo. Εκείνα λοιπόν, είναι τα ψάρια γκουράμι και είναι πολύ αγαπησιάρικα. Εκτός από το γεγονός ότι είναι κατάλληλα για να «στρώσουν» κάθε ενυδρείο, έχουν και την τάση να φιλιούνται. Είναι αυτό που λέμε, όλα τα στρώνει η αγάπη.Τα μπλε γκουράμι όμως, έχουν και την τάση να ζευγαρώνουν με κάποιο άλλο μπλε γκουράμι. Η μόνη προϋπόθεση είναι να έχει και εκείνο την ίδια ακριβώς απόχρωση. Και αν το αρσενικό, είτε μεγαλώνοντας, είτε για ποικίλους άλλους λόγους, αρχίσει να χάνει το βαθύ μπλε χρώμα του και να αποκτά ένα ξεθωριασμένο γαλάζιο, τότε το θηλυκό το εγκαταλείπει. Βαθύ μπλε ή τίποτα άλλο.
Καμιά φορά συναντούμε ανθρώπους που φαίνονται να μας μοιάζουν και νομίζουμε ότι ταιριάζουμε. Βλέπουμε το βαθύ μπλε πάνω τους. Περνάμε καιρό μαζί τους και συγχαίρουμε τον εαυτό μας για την επιλογή μας αυτή!Θαυμάσια επιλογή. Και μετά ανακαλύπτουμε πως δεν έχουμε τίποτα κοινό, δε ξέρουμε τίποτα για αυτούς, δεν είχαμε δει ποτέ το αληθινό πρόσωπό τους, δεν είχαμε δει τα ελαττώματα και τις ανασφάλειές τους. Το ενυδρείο έχει γίνει μία μικρή γυάλα και εκεί μέσα ασφυκτικά ψάχνουμε ξανά για εκείνο το βαθύ μπλε.
Το άσχημο δεν είναι ότι χάνει κανείς το «βαθύ μπλε» του. Το χειρότερο είναι να μην το είχε ποτέ, αλλά να προσποιήθηκε τόσο καλά, μόνο και μόνο για να δελεάσει κάποιον άλλο. Και υπάρχει και χειρότερο, όταν αυτός ο κάποιος δεν καταλαβαίνει την πλάνη στην οποία ζει..
Και τότε αναρωτιέσαι…αφού μπορείς να έχεις ένα «μπλέ βαθύ» ίδιο ακριβώς με το δικό σου, γιατί να μείνεις με ένα ξεθωριασμένο γαλαζογκρί;;; Δεν είμαστε τέλειοι. Ας γίνουμε όμως η καλύτερη εκδοχή τους εαυτούς μας. Μια ειλικρινής εκδοχή ίσως.
