Γράφει ο Τάσος Μπανιώρας / Μεταπτυχιακός φοιτητής τμήματος πληροφορικής ΑΠΘ
Τι μπορεί να απασχολεί αυτές τις ημέρες τους Έλληνες πολίτες, σε κεντρικό επίπεδο; Το επικείμενο κούρεμα καταθέσεων των Κυπρίων φίλων μας; Τα ορυχεία χρυσού; Οι ρηματικές διακοινώσεις για το Αιγαίο που αντάλλαξαν τα Υπ. Εξωτερικών Ελλάδας και Τουρκίας τις τελευταίες μέρες; Ρητορικό το ερώτημα και προφανής η απάντηση. Αυτό που πρέπει να ενδιαφέρει τον μέσο Έλληνα ή καλύτερα το κουτόχορτο που πρέπει να απασχολεί το τηλεοπτικό κοινό τα τελευταία 24ωρα είναι η υπόθεση του ποδοσφαιριστή Κατίδη.
Δε θα ασχοληθώ με τη δράση του ποδοσφαιριστή να χαιρετίσει ναζιστικά αλλά με τις αντιδράσεις που έφερε η κίνηση του. Με εκπληκτικά αντανακλαστικά καταδίκασαν αυτή την πράξη ο πολιτικός κόσμος, οι σύνδεσμοι των οπαδών, παίκτες, προπονητές του καφενείου, συνδικαλιστές, περιπτεράδες, ταξιτζήδες ενώ αναμένουμε και τη δήλωση καταδίκης του νεοεκλεγέντα Πάπα Φραγκίσκου! Τώρα λοιπόν που όλοι οι ανωτέρω γύρισαν την πλάτη σε ένα 20χρονο παιδαρέλι η Ελλάδα προχωρά μπροστά χωρίς προβλήματα, η Δημοκρατίας μας είναι στερεή, οι θεσμοί λειτουργούν άψογα και ο «φασισμός ή ναζισμός» έχει δεχτεί γερή γροθιά στο στομάχι.
Αν θέλουμε πραγματικά να μην υπάρχουν ακραία φαινόμενα στην κοινωνία μας, και μιλάω για όλα τα άκρα, τότε πρέπει και εμείς και ακόμη περισσότερο η νέα γενιά να αποκτήσει πραγματική, ουσιαστική και κυρίως ηθική Παιδεία. Οι γονείς πρέπει να επιδιώκουν από καθηγητές και δασκάλους να είναι αυστηροί όταν τα παιδιά τους πρέπει να μάθουν Ιστορία. Η οποία Ιστορία πρέπει να είναι η αντικειμενική και ακριβής ιστορία και όχι αυτή της Ρεπούση. Τέτοιες περιπτώσεις το μόνο που κατάφεραν είναι πολιτικά κόμματα να κάνουν μάθημα «ορθής ιστορικής αλήθειας» σε μαθητές.
Όσον αφορά τα άκρα. Υπάρχουν σε δύο μεριές και όχι μόνο σε μία. Σε αυτό το σημείο να πούμε ένα ευχαριστώ στην αριστερά, ή καλύτερα σε ένα κομμάτι αυτής, που με την αντίδρασή της στα χρόνια της Μεταπολίτευσης σε καθετί Ελληνικό και Εθνικό βοήθησε ώστε να δημιουργηθεί και να γιγαντωθεί αριθμητικά ο αντίθετος πόλος. Για να μην αναφέρουμε ινδάλματα της άλλης μεριάς των άκρων, όπως ο Στάλιν ο οποίος εξόντωσε τις Ελληνικές μειονότητες της ΕΣΣΔ, τα οποία η κοινωνία τα ανέχεται καλώς ή κακώς.
Όσον αφορά τον Κατίδη, προσωπικά μου είναι σχεδόν αδιάφορος. Τόσο ποδοσφαιρικά όσο και για τον χαρακτήρα του, πολύ πριν πανηγυρίσει με τον συγκεκριμένο τρόπο. Η πρόβλεψη όμως η οποία μπορώ να κάνω, εφόσον του επιβληθεί η περιβόητη ποινή του δια βίου αποκλεισμού, είναι πως θα είναι σαν δώρο ώστε να τον δούμε στο κοινοβούλιο κάποια στιγμή. Και αυτό γιατί η άρνηση φέρνει άρνηση. Πράγμα που δεν καταλαβαίνουν ούτε τα κανάλια με τους δημοσιογράφους των παχυλών μισθών ούτε οι λογής λογής προοδευτικές οργανώσεις. Αυτές οι οποίες αν σε δούνε σε πορεία με ελληνική σημαία θα σε κυνηγήσουν και αυτό θα θεωρηθεί σαν γενναία αντιφασιστική ενέργεια.
Κλείνοντας το μόνο που έχω να πω είναι πως αν διαφωνείς με κάποιον, αντιμετώπισέ τον πολιτικά. Αφού πρώτα προσπαθήσεις να μπεις στη θέση του και να καταλάβεις τι λέει και γιατί. Τότε αντιμετώπισέ τον με άποψη και επιχειρήματα. Όχι με άναρθρες κραυγές, αποκλεισμούς και παραπολιτική.
Καλή Σαρακοστή!
