*μιας και μεταξύ άλλων έχει χαθεί και το νόημα των διακοπών, οι συντάκτες και οι φίλοι του tf επιχειρούν αναλυτικά και με τον υποκειμενισμό που τους διακρίνει, να μας πουν τι θα πει «κάνω διακοπές»!
Ο Μηνάς Βιντιάδης [συγγραφέας, δημοσιογράφος] λέει…
Χτυπάει συνέχεια το τηλέφωνό μου εδώ στην πόλη που ψήνεται. «Σου στέλνω το δελτίο τύπου, το έγραψα». «Που είσαι ;» τον ρωτάω. «Σίκινο», απαντά ο συνάδελφος. Ξαναχτυπάει το τηλέφωνο: «Μπορείτε να πάτε να δείτε το διαμέρισμα στην οδό Αμφιλόχου, είναι έτσι, αλλιώς, σας περιμένει η ιδιοκτήτρια», λέει η μεσίτης κι ακούω τον παφλασμό. «Που είστε;», τη ρωτάω. Στη Φολέγανδρο μου απαντάει. Παίρνω μήνυμα μετά από λίγο από μια φίλη: «Ο.κ η παραγγελία, πούλησα τα ρούχα, κερνάω μόλις γυρίσω Αθήνα» «Που είσαι;». «Χαλκιδική, μέχρι τις 25», η απάντηση. Καπάκι έρχεται μήνυμα στο fb από την ξαδέλφη μου. «Τέλειωσα με τις δηλώσεις του ΕΝΦΙΑ, πάω να κάνω μια βουτιά», τοποθεσία Ρόδος, Δωδεκάνησα. «Γράψε ένα κείμενο για το σάιτ με θέμα τις διακοπές», λέει ο καλός μου Γιάννης, ευρισκόμενος σε… διακοπές. Τους φαντάζομαι όλους με λαπτοπ, i-pad και κινητά, να φορούν μαγιό, να πίνουν φρέντο και να δουλεύουν ακατάπαυστα στην παραλία. Τι θέλουν και ταράζουν τη μακαριότητά μου; Γιατί εγώ –που με λυπούνται- κάθομαι εδώ και δυο ώρες στο μπαλκονάκι μου, κάτω από την τέντα,δίπλα στον βασιλικό μου που φλυαρεί, πίνω το εσπρεσσάκι μου και διαβάζω το βιβλίο μου κι αυτοί οι παράξενοι ηλεκτρονικοί θόρυβοι –μπιπ, τζιζ, τραλαλά- των συσκευών απειλούν το δικαίωμά μου στην τεμπελιά… Εντάξει, περνάω καλά αν και σε μια ώρα θα πάω στο γραφείο, αλλά παρηγοριέμαι στη σκέψη ότι σε δυο βδομάδες θα είμαι στη θέση τους… Με όλα αυτά τα αξεσουάρ να γεμίζουν άμμο και θα αναπολώ τις πραγματικές διακοπές… στο μπαλκονάκι μου!
