Αλήθεια, ποιοι ακούνε ακόμα τζαζ; Αυτοί που τους αρέσει ο αυτοσχεδιασμός, οι ξαφνικές ανατροπές, η μελαγχολία, το σαξόφωνο και το ποτό σε μικρά ήσυχα μέρη.
Πρώτα το σενάριο (η ζωή) και μετά το σάουντρακ (η μουσική που αρμόζει) ή το αντίθετο; Σύμφωνα με τους ήρωές μου η μουσική είναι οδηγός που χαράζει αλλαγές στη ζωή. Ακόμα κι όταν αποτυχαίνουν, η μουσική πάντα θα συντροφεύει παρηγορητικά αυτούς που προσπάθησαν.
Η ζωή είναι πολλά μικρά διηγήματα ή ένα μεγάλο μυθιστόρημα; Τα διηγήματα είναι φέτες από το μυθιστόρημα που αφηγείται ο καθένας στη ζωή του. Έχουν τη χάρη του κομψοτεχνήματος. Αν το μυθιστόρημα είναι μια τοιχογραφία, το διήγημα είναι ένα σύνθετο σύνθημα στους τοίχους της πόλης.
Πες μου ένα (σχετικά πρόσφατο) γεγονός που σε συγκλόνισε και, ίσως, σε έκανε να γράψεις; Ένας βραβευμένος σκηνοθέτης δανείζεται μια ιδέα από έναν συνομήλικό του συγγραφέα, κάνει ταινία και τη στέλνει σε μεγάλο Φεστιβάλ του εξωτερικού όπου και βραβεύεται γι’ αυτήν την ιδέα. Οι φίλοι του τον υποστηρίζουν λέγοντας «μα πήρε βραβείο, τα άλλα τι σας νοιάζουν;». Και η ηθική;
Είσαι δημοσιογράφος κυρίως του έντυπου Τύπου. Πιστεύεις ότι χάνεται ή ότι έχουμε αναμενόμενη «διόρθωση»; Θα υπάρξει μια μεγάλη περίοδος που ηλεκτρονικός και έντυπος τύπος θα συνυπάρξουν. Ο έντυπος τύπος θα μείνει μόνον ως σοβαρός, τα υπόλοιπα τα καλύπτει (αστεία, γελοία αλλά και σοβαρά) το διαδίκτυο.
Συμμερίζεσαι την άποψη ότι ο πολιτικός κόσμος κοιτάει το δάχτυλο και χάνει το φεγγάρι, όταν «αποτιμά» τις λαϊκές αντιδράσεις, αποδίδοντάς τες σε ακραίες μειοψηφίες; Νομίζω ότι οι λαϊκές αντιδράσεις (ακόμα και κι αυτές με τις οποίες διαφωνούμε ) πάντα κάτι φανερώνουν από τις διαθέσεις του κόσμου. Καλύτερα να βλέπουμε πίσω από την επιφάνεια και να μην μένουμε στα στερεότυπα.
Είσαι αισιόδοξος ή απαισιόδοξος για το κοντινό μέλλον της Ελλάδας; Μάλλον απαισιόδοξος, αυτό μου δίνει δύναμη να συνεχίσω κι εγώ, έστω σε ένα περιορισμένο επίπεδο, να μην εγκαταλείπω την προσπάθεια.
Με ποια μουσική θα «έντυνες» στη σημερινή Ελλάδα; Μέλλον με ψυχεδέλεια, έχει πάρει χάπια (το πολιτικό σύστημα) και παραληρεί προσπερνώντας την πραγματικότητα που πιέζει τους πολίτες!
———————————-
Ο Γιάννης Ν. Μπασκόζος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1952. Σπούδασε μαθηματικά και είναι κάτοχος διδακτορικού στις ανθρωπιστικές επιστήμες. Εργάζεται ως δημοσιογράφος στο Βήμα. Διευθύνει το περιοδικό Διαβάζω, μηνιαία επιθεώρηση για το βιβλίο. Έχει εκδώσει τη συλλογή διηγημάτων ΜΕΖ (Καστανιώτης, 2005), την πολιτιστική μελέτη Τα περιττά και τα ουσιώδη, πολιτιστικές τάσεις στη μεταπολίτευση (Δελφίνι, 1996) και έχει επιμεληθεί τον συλλογικό τόμο Η Πολιτική οικονομία της παγκοσμιοποίησης (σε συνεργασία με τον καθηγητή Κώστα Λαπαβίτσα, Παπαζήση (2003) κ.ά.
















[…] thinkfree.gr TweetShare Μπορείτε να ακολουθήσετε τις απαντήσεις σε […]