Κανονικά θα έπρεπε μόνο να χαρούμε από την απόφαση της κυβέρνησης για κούρεμα των οφειλών προς το Δημόσιο. Αυτό γιατί είναι δεδομένο ότι είναι πια πολλοί αυτοί που δεν άντεξαν στον φορολογικό παραλογισμό των τελευταίων ετών για εύλογη αιτία όπως π.χ. ανεργία, χαμηλό εισόδημα κλπ.
Ωστόσο τα μέτρα που προτίθεται να περάσει η κυβέρνηση αδικούν όσους μέχρι σήμερα στερήθηκαν οι ίδιοι και στέρησαν και από τα παιδιά τους για να είναι εντάξει στις υποχρεώσεις τους προς το κράτος, την πατρίδα, την πολιτεία -όπως θέλετε πείτε το. Είναι οριζόντια ελαφρυντικά, όπως τα προηγούμενα ήταν οριζόντια επιβαρυντικά. Είναι αντιστρόφως άδικα.
Εδραιώνουν την πεποίθηση στον πολίτη ότι δε χρειάζεται να πληρώσει τις υποχρεώσεις του στο κράτος αφού κάποια στιγμή κάποια ρύθμιση θα του δώσει το δικαίωμα να πληρώσει λιγότερα. Ακυρώνουν κάθε δυνατότητα διαμόρφωσης φορολογικής συνείδησης στους πολίτες -όπως και τα προηγούμενα μέτρα βέβαια που εξωθούσαν τους πολίτες στη φοροδιαφυγή προκειμένου να επιβιώσουν.
Πότε άραγε θα βρεθεί μια κυβέρνηση που δεν θα “ποδοπατεί” τους πολίτες αλλά ούτε και θα τιμωρεί τη συνέπεια; Μια κυβέρνηση που δεν θα λαμβάνει εύκολα οριζόντια μέτρα αλλά θα επιχειρεί να φορολογεί λογικά και δίκαια τους πολίτες;
