Γράφει η Άντζελα Ζιούτη angelaziouti@yahoo.gr
Υπάρχει ένας άγραφος νόμος που θέλει τις γυναίκες να βρίσκονται μονίμως σε δίαιτα. Να ξεσηκώνουν τις δίαιτες εξπρές από τα περιοδικά μόδας που προμοτάρουν το κορμί λαμπάδα που «ανάβει» φωτιές. Να έχουν ετήσια συνδρομή στα ινστιτούτα αδυνατίσματος και να πίνουν το πράσινο τσάι, όπως πίνουν οι ασθενείς το καθαρκτικό μέχρι να χάσουν τους ανεπιθύμητους 6 πόντους από τη μεσούλα τους. «Πέντε κιλά σε δέκα µέρες» υπόσχονται τα διάφορα ινστιτούτα. Ακόμη και οι δίαιτες που δημοσιεύουν τα γυναικεία περιοδικά κάθε Μάιο και Ιούνιο μιλάνε για πολλά κιλά μείον, άσχετα αν ο οργανισμός πρέπει να χάσει 5 κιλά το πολύ τον μήνα. Οι περισσότερες «δίαιτες» που κυκλοφορούν είναι αναποτελεσματικές και έχουν βραχυχρόνια αποτελέσματα. Παραδείγματος χάρη οι χημικές δίαιτες. Κατά τις οποίες ο οργανισμός λαμβάνει ορισμένα µόνο συστατικά. Αυτό που χάνεται τελικά εκτός από τους μύες και το νερό είναι και η πίστη και η πειθαρχία σε ένα αυστηρό πρόγραμμα διαίτης διότι το λίπος που πρέπει να χάσει μία παχύσαρκη παραμένει. Μπορεί οι περισσότερες γυναίκες να γνωρίζουν πως η μόνη δίαιτα που αποδίδει είναι µία δίαιτα ισορροπημένη στα πρότυπα της μεσογειακής διατροφής, συνδυασμένη πάντοτε µε σωματική δραστηριότητα κι όμως καταπίνουν με τις χούφτες τα διάφορα σκευάσματα αδυνατίσματος, όπου ο κατασκευαστής διατείνεται, ότι αποκτάς κορμί φιδίσιο.
Στη συνέχεια το βάρος αυξομειώνεται. Ο δείκτης της ζυγαριάς πότε ανεβαίνει πότε κατεβαίνει μαζί και η ψυχολογία τους. Οι γρήγορες δίαιτες καίνε τους μυς, άρα πέφτει ο µεταβολισµός, το βάρος επανακτάται και επιλεκτικά εναποτίθεται το λίπος στην κοιλιά. Τις περισσότερες φορές αυτό συνοδεύεται από σακχαρώδη διαβήτη, υπέρταση, καρδιαγγειακά νοσήματα και … στασιμότητα στην καριέρα. Μάλιστα, μάλιστα. Τι σχέση έχει πάλι αυτό με τις αναλογίες του σώματος και τα παραπανίσια κιλά; Ακούγεται παράδοξο κι όμως στις διευθυντικές καρέκλες κάθονται καλλίγραμμες γυναίκες ή τουλάχιστον σίγουρα όχι υπέρβαρες και παχύσαρκες κυρίες, αφού σύμφωνα με νέα έρευνα, ο αριθμός των υπέρβαρων γυναικών σε διευθυντικές θέσεις επιχειρήσεων είναι πολύ μικρότερος από αυτόν των υπέρβαρων ανδρών. Είναι φανερό ότι οι εργοδότες δεν προτιμούν τις αφρατούλες, αλλά τις φυσιολογικού βάρους υπαλλήλους. Στην ιεραρχία μάλιστα οι γεματούλες δεν ανεβαίνουν εύκολα. Αντίθετα οι περισσότερες γυναίκες που κατέχουν διευθυντικές θέσεις έχουν κανονικό δείκτη μάζας σώματος. Σπουδές, ντοκτορά και μεταπτυχιακά δεν είναι από μόνα τους ανταγωνιστικά, αν δεν υποστηρίζονται κι από ένα καλλίγραμμο κορμί. Δηλαδή, κάθε φιλόδοξη γυναίκα παράλληλα με το πανεπιστήμιο πρέπει να … φοιτάει και σε γυμναστήριο. Τα βαράκια και η αεροβική κτίζουν τα πιο ικανά στελέχη!
