Γράφει ο Σάββας Ιακωβίδης / s.iacovides@simerini.com
Εδώ και τρεις τουλάχιστον δεκαετίες, αυτή η εφημερίδα και ο γράφων κανοναρχούν μονότονα και επίμονα μια σταθερή θέση: Η πολιτική ηγεσία, για να αντιμετωπίσει την Τουρκία, οφείλει να γνωρίσει, να κατανοήσει και εξ αυτού να αντιμετωπίσει την πολιτική της. Η δύστηνη Κύπρος, όμως, ατύχησε: Όλοι οι ηγέτες της είναι εκ γενετής πάνσοφοι! Ξέρουν και κατανοούν τα πάντα. Δεν έχουν ανάγκη από ειδικούς για να τους συμβουλεύουν.
Ο Βασιλείου, μόλις εξελέγη Πρόεδρος, διερωτήθηκε ενώπιον τριών Ελλήνων δημοσιογράφων αν θα καθόταν να σκεφτεί τι θα γινόταν στις 30 του μήνα. Με αυτό εννοούσε ότι η πολιτική του ήταν από μέρα σε μέρα. Ο Κληρίδης, τρεις μήνες μετά την ανάληψη της προεδρίας, διατυμπάνιζε, σε διάσκεψη Τύπου, ότι είχε γνώσεις νομικές και συνταγματικές και δεν είχε χρείαν ακαδημαϊκών ή άλλων ειδικών για να τον συμβουλεύουν. Και τι να πούμε για τον Μακάριο, που θεωρούσε την Κύπρο ως τον ομφαλό της Γης ή τον Κυπριανού με τις θερινές συνωμοσίες και τα αέρια.
Κάποιοι από τους Προέδρους, όταν έβλεπαν ότι τα πράγματα ζόριζαν, μετακαλούσαν συνταγματολόγους ή νομικούς αλλ’ οι εκθέσεις τους πετάγονταν στον κάλαθο της λήθης. Την περ. εβδομάδα, ο Πρόεδρος Χριστόφιας μίλησε στην παρουσίαση βιβλίου του γαμπρού του, Νίκου Μούδουρου, στελέχους του ΑΚΕΛ. Αφού παραδέχθηκε ότι τόσες δεκαετίες ως ελληνική πλευρά και ηγεσία δεν μελέτησαν την τουρκική πολιτική, είπε τα εξής:
«Εν όψει των προσπαθειών για επίλυση του Κυπριακού, επιβάλλεται η συνεχής και στενή παρακολούθηση των εξελίξεων που τεκταίνονται στην Τουρκία, καθώς και η ενδελεχής μελέτη και ανάλυση των πολιτικών που εφαρμόζει η χώρα. Ήταν η άποψή μου για πολλά χρόνια ότι πρέπει να γίνονται μελέτες. Αποσπάσαμε τον Νίκο από το ΑΚΕΛ, στην προσπάθεια το επίσημο κράτος να προβεί σε κάποιες αναλύσεις σε σχέση με τις πολιτικές της Τουρκίας και να μην καθορίζουμε απλώς συναισθηματικά και εμπειρικά τις αντιδράσεις μας σε αυτές τις πολιτικές».
Τι μας λέγει ο Πρόεδρος; Ότι και αυτή η Κυβέρνηση δεν είναι σοβαρή! Το «επίσημο κράτος» απέσπασε ένα κομματικό στέλεχος «για να προβεί σε κάποιες αναλύσεις» για την πολιτική της Τουρκίας. Δεν θα συζητήσουμε την ποιότητα αυτών των αναλύσεων. Αλλά διερωτώμεθα: Πόσο σοβαρό είναι ένα κράτος, που αναθέτει σε ένα άτομο, που τυγχάνει να είναι και κομματικά και πολιτικά χρωματισμένο, να κάνει «κάποιες αναλύσεις» για την Τουρκία;
Όταν η Κυβέρνηση εξήγγειλε τη δημιουργία του Γραφείου Μελετών Τουρκικής Πολιτικής, τηλεφώνησα σε στενότατο συνεργάτη του Προέδρου και αφού εξέφρασα την ικανοποίησή μου για τη δημιουργία του, υπέδειξα, ο αφελής, ότι, ο πρώτος που θα έπρεπε να προσεγγιστεί και να ηγηθεί του Γραφείου, ήταν ο καθηγητής Νεοκλής Σαρρής, ίσως ο βαθύτερος γνώστης και αναλυτής της τουρκικής πολιτικής, σεβαστός ακόμα και από Τούρκους ακαδημαϊκούς και πολιτικούς επιστήμονες. Τον αγνόησαν.
Τελικά, αυτό το Γραφείο στελεχώνεται κυρίως από τον γαμπρό του Προέδρου, που κάνει και «κάποιες αναλύσεις» για την τουρκική πολιτική. Ο Κινέζος στρατηγός Σουν Τζου, πριν από 2500 χρόνια, διασάλπισε: «Αν ξέρεις τον εχθρό σου και γνωρίζεις τον εαυτό σου, μη τον φοβάσαι, θα νικήσεις σε 100 μάχες. Αν δεν ξέρεις τον εχθρό σου αλλά ξέρεις τις δικές δυνατότητες, τότε έχεις ίσες πιθανότητες νίκης όσο και ήττας.
Αν ξέρεις τον εχθρό σου και δεν ξέρεις τις δικές σου δυνατότητες, τότε θα ηττηθείς σε κάθε μάχη». Ο Πρόεδρος και διαχρονικά η πολιτική ηγεσία τι ξέρουν περί Τουρκίας, με την οποία ενασχολούνται από το 1955; Η πολιτική που ακολουθείται για 60 χρόνια τεκμηριώνει την ολέθρια ασχετοσύνη και την αχαμπαροσύνη τους περί Τουρκίας.
