Γράφει η Άντζελα Ζιούτη / angelaziouti@yahoo.gr
Η μοίρα του ανθρώπου αλλάζει τόσο γρήγορα, που είναι αδύνατον να παρακολουθήσεις τις απότομες αλλαγές της. Πολύ περισσότερο να την τιθασεύσεις και να την προγραμματίσεις. Ένας μεγάλος αρχαίος ποιητής και σοφός ο Σιμωνίδης ο Κείος είπε ότι η μοίρα του ανθρώπου αλλάζει γρηγορότερα κι από το πέταγμα της γοργόφτερης μύγας. Άνθρωπος εών μη ποτέ φάσης, ότι γίνεται αύριον, μηδ΄άνδρα ιδών όλβιον, όσσον χρόνον έσεται, ωκεία γαρ ουδέ τανυπτερύγου μοίας ούτως α μετάστασις».(Όντας άνθρωπος, μην ποτέ πεις τι θα γίνει αύριο, ούτε ποτέ, βλέποντας ευτυχισμένο, καθορίσεις πόσο χρονών ακόμα θα είναι, γιατί η μεταβολή είναι πιο γρήγορη κι από το πέταγμα της γοργόφτερης μύγας).
Όταν έλεγε αυτά τα λόγια βρισκόταν στο κέντρο ακριβώς της Αρχαίας αγοράς ανάμεσα σε περήφανους ναούς, δικαστήρια και το ωδείο της Αρχαίας πόλης. Εκεί σε αυτή τη θεόρατη τετράγωνη πλατεία ο μικρόσωμος άντρας μιλούσε θαρρετά και με την ίδια ευθύγραμμη φωνή στους ανθρώπους που συναντούσε. Στον δούλο που κουβαλούσε μία στάμνα λάδι ή στον ελεύθερο πολίτη. Σε όλους τους συμπολίτες του και στους μαθητές του. Στους άντρες και στις γυναίκες. Γιατί πίστευε ότι όλοι ανεξαιρέτως είχαν το μυαλό και τη λογική. Προχωρούσε με τα σανδάλια γύρω από το ναό. Ύστερα κατέβαινε τα σκαλιά και περνούσε ανάμεσα από τους κίονες. Σήμερα στεγάζεται εκεί το εμπορικό κέντρο και δίπλα το ραδιομέγαρο.
Ο σοβαρός παρουσιαστής κοιτούσε μέσα στο φακό της κάμερας, όταν εκφώνησε την είδηση: “Η χώρα μας βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Η επέμβαση του ΔΝΤ κρίνεται απαραίτητη από την ελληνική Κυβέρνηση για την αποτροπή της χρεωκοπίας”. Στο στούντιο επικρατούσε απόλυτη ησυχία. Ακούγονταν μόνο τα φτερά μίας μύγας που χτυπούσαν στο τζάμι του πολυώροφου κτιρίου.
