Μετά από τις sold out παραστάσεις στην Αθήνα, Ο Θείος Βάνιας με έναν αξιοζήλευτο θίασο: Γιάννης Φέρτης, Γιάννης Βόγλης, Στέλιος Μάϊνας, Έρση Μαλικένζου, Μαρίνα Ψάλτη, Μελίνα Βαμβακά, Αλεξία Καλτσίκη, Χάρης Χαραλάμπους, σε παραγωγή της Λυκόφως του Γιώργου Λυκιαρδόπουλου, ανεβαίνει από χθες και μέχρι τις 24 Μαΐου στο Θέατρο Αριστοτέλειον για λίγες παραστάσεις.
Ο Θείος Βάνιας (1896-7), γραμμένος την ίδια περίπου εποχή με τον Γλάρο, αποτελεί ίσως το πιο «τσεχωφικό» από τα έργα του κορυφαίου Ρώσου ποιητή των λεπτότατων αποχρώσεων, και συμπυκνώνει εκρηκτικά το υπαρξιακό αδιέξοδο του φαινομένου που ονομάζεται «άνθρωπος», μέσα στον χώρο και τον χρόνο. Οι ήρωές του, μικροί και «γκρίζοι» αλλά παρόλα αυτά γνήσιοι και αναγνωρίσιμοι στη λεπτομέρεια και την πολυπλοκότητά τους, αναζητούν απελπισμένα το νόημα της ζωής, φλερτάρουν με τα όριά τους, επιδίδονται σ’ ένα ιλαροτραγικό κυνήγι ευτυχίας, αποζητούν την ελπίδα που θα νικήσει την καθημερινή φθορά – ένα υποκατάστατο της χαμένης, της σπαταλημένης τους ζωής. Ο έρωτας μοιάζει ιδανικό παυσίπονο ευτυχίας. Ωστόσο και αυτός μένει ανεκπλήρωτος. Οι ήρωες του Θείου Βάνια θέλουν αλλά δεν μπορούν να ξεφύγουν από το τέλμα. Με τις απονενοημένες πράξεις τους, τις εύγλωττες σιωπές τους, τις έντονες εσωτερικές συγκρούσεις τους, οι άνθρωποι του Τσέχωφ ισορροπούν ανάμεσα στην ευτυχία και τη δυστυχία, το τραγικό και το γελοίο, την ελπίδα και την απελπισία, το φως και το σκοτάδι, ιδανικοί «πρωταγωνιστές» στο διαχρονικό τσίρκο της ανθρώπινης υπαρξιακής περιπέτειας.
Η Ταυτότητα της Παράστασης
Μετάφραση: Χρύσα Προκοπάκη
Σκηνοθεσία: Λίλλυ Μελεμέ
Σκηνικά: Αριάδνη Βοζάνη
Κοστούμια: Βασιλική Σύρμα
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα
Βοηθός Σκηνοθέτη: Μάγδα Κόρπη
Βοηθός Συνθέτη: Δημήτρης Γιακουμάκης
Βοηθός Σκηνογράφου: Ερμιόνη Γκαρραμόνε
Οργάνωση παραγωγής: Κατερίνα Μπερδέκα
Βοηθός παραγωγής: Μαριάνθη Μπαϊρακτάρη
Παραγωγή: Λυκόφως, Γιώργος Λυκιαρδόπουλος
Executive Producer: Μάγδα Λαδά
Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιάννης Φέρτης, Γιάννης Βόγλης Στέλιος Μάινας, Έρση Μαλικένζου, Μαρίνα Ψάλτη, Μελίνα Βαμβακά, Αλεξία Καλτσίκη, Χάρης Χαραλάμπους
ΗΜΑΣΤΑΝ ΣΤΗΝ ΠΡΕΜΙΕΡΑ Παρακολουθήσαμε την πρεμιέρα και είχαμε την τύχη να απολαύσουμε εξαιρετικές ερμηνείες: από τον Στέλιο Μάινα, το Γιάννη Φέρτη, την Έρση Μαλικένζου, την Αλεξία Καλτσίκη, το Γιάννη Βόγλη. Η ερμηνευτική απόδοση του συνόλου των ηθοποιών κατάφερε να καλύψει κάθε ένσταση για τα σκηνικά, που ορισμένες στιγμές γεννούσαν αμηχανία επί σκηνής, ωστόσο έχουν θετικά στοιχεία που συνέτειναν στη δημιουργία τσεχωφικής ατμόσφαιρας. Όπως και η υπέροχη μουσική του Στ. Γασπαράτου που “κλέβει” την παράσταση. Ο λόγος του Ρώσου συγγραφέα από μόνος του πολύ δυνατός, πλήρης νοημάτων και σκέψεων, ερμηνεύεται με τον τρόπο που ο Τσέχωφ ήθελε: διακωμωδώντας την τραγικότητα της ανθρώπινης ζωής. Εκεί εστιάζεται και η σκηνοθετική ματιά της Λίλλυς Μελεμέ, η οποία με απλό και κλασικό τρόπο, χωρίς εφέ και εντυπωσιασμούς, παραδίδει στο κοινό μια παράσταση που αξίζει να τη δείτε.
Φ.Θ.
