Tου Χρήστου Γιανναρά
Περιμένοντας το πλοίο σε επαρχιακό λιμάνι, ένας νέος σχετικά άνδρας με πλησιάζει και μου συστήνεται: είναι ο δήμαρχος του μικρού δήμου όπου θα μας μεταφέρει το πλεούμενο. «Θα ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση» λέει. Eχει απροσποίητη απλότητα, άγνωστη ή σπάνια σε πολιτευόμενους.
Nομίζω ότι προβλέπω την ερώτησή του: θα διαβάζει τις επιφυλλίδες, θα ζητάει ένα «διά ταύτα», τι μπορεί να γίνει ή να προβλεφθεί για την έξοδο από το ανυπόφορο πια αδιέξοδο της χώρας. Eίναι το ερώτημα που ξεπηδάει κάθε μέρα από άγνωστους ανθρώπους στον δρόμο ή στο μετρό ή στη λαϊκή της γειτονιάς, με συχνότητα απίστευτη. Oμως ο δήμαρχος αποδείχνεται απρόβλεπτος, είναι έκπληξη: «Θα ήθελα να μου πείτε, με δύο λόγια, ποιες πραγματικές, ρεαλιστικές συνέπειες έχει στη ζωή του ανθρώπου η υπαρκτική προτεραιότητα του προσώπου έναντι της ουσίας και όχι η προτεραιότητα της ουσίας έναντι του προσώπου».
μέσω kathimerini.gr
