Επιστολή του Ιταλού συγγραφέα Sandro Dell’ Orco στην Ελληνίσα μεταφράστρια του έργου του Κούλα Καφετζή. Mια ακόμη λογοτεχνική φωνή συμπαράστασης στην Ελλάδα και στον πολιτισμό της από έναν Ιταλό συγγραφέα και διανοούμενο. Αξίζει να διαβάσετε και να το δημοσιοποιήσετε.
Φεβρουάριος 2012
«Αγαπητή Κούλα,
Αισθάνομαι πολύ κοντά σε σένα και στον εξαίρετο λαό σoυ. Η στάση της Ευρώπης του χρήματος απέναντι στην Ελλάδα, η προσήλωσή της στη διαφύλαξη και μόνον των εγωιστικών της συμφερόντων χωρίς το ελάχιστο αίσθημα αλληλεγγύης είναι πραγματικά επονείδιστη. Θα έπρεπε να ήμασταν όλοι ενωμένοι, όλοι εμείς οι εργαζόμενοι της Ευρώπης, για να επιβάλλουμε μια κοινή πατρίδα. Θα έπρεπε να στεκόμασταν στο πλευρό σας τούτη τη στιγμή, να σας υποστηρίζαμε, να αγωνιζόμασταν μαζί σας και όχι να επιδιδόμαστε, όπως κάνουμε, σε αγώνα προκειμένου να διαχωρίσουμε τη θέση μας από σας. Μόνο που εκείνοι που κάποτε ήταν οι κήρυκες της αλληλεγγύης, τα μεγάλα κόμματα της αριστεράς, από καιρό έχουν γίνει πλέον υποστηρικτές του καπιταλισμού και του φιλελευθερισμού. Επομένως η ελπίδα έχει συρρικνωθεί στο ελάχιστο και όλα έχουν καταστεί απείρως δυσκολότερα. Παρ’ όλα αυτά εμείς και μπορούμε και πρέπει να αντισταθούμε, να βάλουμε τα δυνατά μας για να αλλάξουμε τα πράγματα.
Το κάθε δικαίωμα, από το πιο μικρό ως το πιο μεγάλο, είναι σημείο ισορροπίας – επισφαλές πάντοτε- του συσχετισμού δυνάμεων μεταξύ των κοινωνικών στρωμάτων. Γι΄αυτό και η ολέθρια απώλεια των δικαιωμάτων (και του εισοδήματος) κατά τα τελευταία είκοσι χρόνια στην Ελλάδα και αλλού πρέπει να ερμηνευτεί και ως αποτέλεσμα της αποδυνάμωσης (θεωρητικής, ηθικής και πρακτικής) της εξουσίας των εργαζομένων. Έργο που χρεώνεται στους εκπροσώπους τους, στη γραφειοκρατία των οργανώσεών τους αλλά και στους ίδιους, εν τέλει, τους εργαζόμενους από τη στιγμή που το αποδέχτηκαν. Τα δικαιώματα έχουν τη δύναμη αυτών που τα υπερασπίζονται.
Δεν υπάρχουν στη φύση κεκτημένα δικαιώματα, κι αυτό το βιώνετε από πρώτο χέρι εσείς εκεί στην Ελλάδα (όπως κι εμείς εδώ στην Ιταλία). Απέναντι στην παγκόσμια πλέον κυριαρχία του χρηματοδοτικού κεφαλαίου δεν υπάρχει άλλο αντίδοτο παρά μόνον η διαρκής και δυναμική συγκρότηση της εξουσίας των εργαζομένων σε παγκόσμιο επίπεδο, τέτοια που να διασφαλίζει σε όλους αξιοπρεπή δικαιώματα και αμοιβές και να καταργεί τον ανταγωνισμό μεταξύ των εργαζομένων των διαφόρων χωρών. Αυτό μπορεί να φαντάζει ουτοπικό και παράλογο, αλλά αποτελεί τη μόνη δυνατή απάντηση προς τον υπαρκτό παραλογισμό που εξουσιάζει τις ζωές μας.
Μια μεγάλη αγκαλιά, με πολλή αγάπη
Σάντρο»
(μετάφραση από τα ιταλικά Κούλα Καφετζή)
koulakafetzi@gmail.com
