“ΕΦΥΓΕ” Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ…

0
1231

prince

Νεκρός βρέθηκε στην έπαυλή του ο 57χρονος Αμερικανός τραγουδιστής Prince. Ο εκκεντρικός καλλιτέχνης, του οποίου το πλήρες όνομα ήταν Πρινς Ρότζερς Νέλσον, αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας εδώ και λίγες ημέρες, έπειτα από γρίπη.
Είχε εισαχθεί, μάλιστα, εσπευσμένα σε νοσοκομείο του Ιλινόις με τον εκπρόσωπό του να δηλώνει πως η κατάστασή του είχε επιδεινωθεί μετά τη συναυλία που είχε δώσει στην Ατλάντα και αφού επέβαινε σε αεροπλάνο.
Το αεροσκάφος που μετέφερε τον τραγουδιστή πραγματοποίησε επείγουσα προσγείωση στο Μολίν του Ιλινόις, όπου ο τραγουδιστής νοσηλεύτηκε και στη συνέχεια πήρε εξιτήριο από τοπικό νοσοκομείο. Ο 57χρονος τραγουδιστής είχε ακυρώσει δύο συναυλίες του την περασμένη εβδομάδα στην Ατλάντα λόγω γρίπης, σύμφωνα με το TMZ.
Ο ατζέντης του καλλιτέχνη επιβεβαίωσε το θάνατο του Prince στην κατοικία του, αν και νωρίτερα ο διοικητής της αστυνομίας της Μινεσότα είχε αρνηθεί να αποκαλύψει την ταυτότητα του νεκρού.
Ο Prince είχε κερδίσει επτά βραβεία Grammy, ενώ είχε βραβευθεί και με Οσκαρ για το τραγούδι του «Purple Rain» στην ομώνυμη ταινία του 1984.
Tην είδηση του θανάτου του δημοσίευσε το δίκτυο ΤΜΖ, το οποίο αρχικά έκανε λόγο για «διερεύνηση σε υπόθεση θανάτου στην έπαυλη του Prince στην Μινεσότα των ΗΠΑ».
Το δημοσίευμα, μάλιστα, ανέφερε πως δεν είχε επιβεβαιωθεί ποιος είχε χάσει τη ζωή του, ωστόσο λίγη ώρα αργότερα ο ίδιος ιστότοπος έγραψε: «Ο καλλιτέχνης γνωστός ως Prince πέθανε, όπως μαθαίνει το ΤΜΖ. Ήταν 57 ετών. Η σορός του βρέθηκε στο συγκρότημα Πέισλι Παρκ στην Μινεσότα, νωρίς το πρωί της Πέμπτης».
Για το ταλέντο του σπουδαίου καλλιτέχνη είχε μιλήσει, μεταξύ άλλων, ο Έρικ Κλάπτον, ο οποίος, όταν ρωτήθηκε πώς ένιωθε που είναι ο καλύτερος κιθαρίστας του κόσμου, είχε απαντήσει: «Δεν ξέρω, ρωτήστε τον Prince».
Ο «πρίγκιπας» που ήθελε να γίνει βασιλιάς

Τραγουδιστής, συνθέτης, ηθοποιός, μουσικός, ενορχηστρωτής… Τι ήταν τελικά αυτός ο μικρός πρίγκιπας της μουσικής, που έσκασε σαν κομήτης το 1979, και άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του με άλμπουμ σαν το «Controversy» και το «Purple rain»;
«Είναι μια μουσική ιδιοφυΐα» είχαν πει, μεταξύ άλλων, κατά καιρούς, ο Στινγκ, ο Σπρίνγκστιν, ο Μάιλς Ντέιβις και πολλοί άλλοι αναφερόμενοι στον Πρινς -κατά κόσμον Ρότζερ Νέλσον- ο θάνατος του οποίου σκόρπισε αμέτρητη θλίψη στους φίλους και τους οπαδούς του ανά τον κόσμο.
Στα 57 του χρόνια, είχε πουλήσει πάνω από 100.000.000 δίσκους, είχε πάρει επτά βραβεία Γκράμι, το πιο σημαντικό απ’ όλα όμως ήταν ότι παρέμεινε πάντα ένας ιδιαίτερα αντισυμβατικός καλλιτέχνης.
Οι glitter εμφανίσεις του στην σκηνή, τα τεράστια τακούνια του -είχε τα πάντα εκτός από ύψος- μαζί με τις εκπληκτικές του ικανότητες στην κιθάρα, έγραψαν τη δική τους μουσική ιστορία, ενώ η φωνή του σημάδεψε μοναδικά το «Purple rain».
Ο Πρινς είναι υπεύθυνος γι’ αυτό που κριτικοί και μουσικοί ονόμασαν «The Minneapolis sound», τον ήχο δηλαδή της πόλης που γεννήθηκε και μεγάλωσε.
Ξεκινώντας από μικρές μπάντες στην αρχή, παιδεύτηκε στέλνοντας δεκάδες demo μέχρι να μπει στο στούντιο για πρώτη φορά και να αρχίσει να… σοκάρει τον κόσμο της μουσικής με τις ηχογραφήσεις του.
Η μουσική του; Δύσκολο να περιγραφεί κάποιες φορές, αφού περιείχε ροκ, μπλουζ, τζαζ, σόουλ, φανκ, ντίσκο, ακόμη και χιπ-χοπ.
Τελειομανής στα όρια της τρέλας, «ξεθέωνε» τους μουσικούς του, μέχρι το αποτέλεσμα να είναι αυτό που είχε ο ίδιος στο μυαλό του για ένα τραγούδι.
Πρωτοπόρος -ακόμη και σήμερα το «Sign of Times» ηχεί πρωτοποριακό- αποδείχτηκε ότι εκτός από εκπληκτικός μουσικός ήταν και μεγάλος γυναικοκατακτητής. Είχε συνδεθεί ερωτικά με την Μαντόνα, την Κιμ Μπάσιντζερ, την Κάρμεν Ηλέκτρα και την Σέριλιν Φεν, μεταξύ άλλων, δείγμα και αυτό της ξεχωριστής, όσο και εκρηκτικής προσωπικότητάς του.

Προηγούμενο άρθροΓΙΑΝΝΗΣ ΒΟΓΛΗΣ: ΟΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΟΥ
Επόμενο άρθροΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΓΕΥΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΑ «ΑΓΝΩΣΤΑ» ΛΑΔΑΔΙΚΑ
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας), του ΚΘΒΕ, ειδικός σύμβουλος σε θέματα επικοινωνίας του Δημάρχου Δέλτα και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.