Δεκαετία του ‘90. Στην Ελλάδα κυκλοφορούν 3.500 διαφορετικά κρασιά, 500 επωνυμίες ούζου και ούτε μία μπύρα που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί… ελληνική.
Ο χημικός μηχανικός Δημήτρης Πολιτόπουλος, γεννημένος στην Αθήνα εξειδικεύει τις γνώσεις του στη ζυθοποιία στο Πανεπιστήμιο Stevens του Σικάγο και παίρνει μια παράτολμη απόφαση: να δημιουργήσει μια ζυθοποιία στην πατρίδα του. Μια ελληνική ζυθοποιία. Μια μπύρα φτιαγμένη από ελληνικό κριθάρι, στην ακριτική Θράκη. Τότε το μερίδιο του λέοντος στη χώρα μας κατείχε ξένος κολοσσός με ποσοστό 90%.
«Το αν υπήρχαν ή συνεχίζουν να υπάρχουν μονοπωλιακές ή ολιγοπωλιακές καταστάσεις στην ελληνική αγορά μπύρας θα το κρίνει η Επιτροπή Ανταγωνισμού» λέει ο Διευθυντής Εταιρικής Ανάπτυξης της Ζυθοποιίας Μακεδονίας Θράκης Δημήτρης Κρις.
Κι όμως η ιστορία του χημικού μηχανικού που ονειρεύτηκε ένα ελληνικό προϊόν φτιαγμένο από τα αρώματα της γης μας και μάλιστα στη Θράκη, είναι ένα μάθημα επιμονής και αφοσίωσης στο στόχο.
Το 1996 επενδύονται 10 εκατομμύρια ευρώ στην Κομοτηνή για να στηθεί η παραγωγή. Η επένδυση στην ακριτική περιοχή απορρίπτεται δύο φορές από τις επιδοτήσεις του αναπτυξιακού νόμου. Το 1997 δημιουργείται μια αυτοματοποιημένη μονάδα παραγωγής υψηλών προδιαγραφών με την επωνυμία Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης ΑΕ, χωρίς αυτό να σημαίνει πως τα εμπόδια σταματούν εδώ.
Στις 13 Φεβρουαρίου του 1998 εκδίδεται το πρώτο τιμολόγιο της μπύρας «Βεργίνα». Μιας ελληνικής μπύρας που πασχίζει για μια θέση στα ράφια των σουπερμάρκετς της χώρας. Και παρά τα εμπόδια που συναντά τα καταφέρνει.
« Για μας, το τι εστί ελληνικό προϊόν είναι αυτονόητο: αυτό που παράγεται στον τόπο μας, από μια επιχείρηση ελληνικών συμφερόντων με έδρα στην Ελλάδα. Για την ΖΜΘ είναι σημαντικό να παραμένει και να επανεπενδύεται στην πατρίδα μας κάθε Ευρώ που μας εμπιστεύονται οι καταναλωτές όταν επιλέγουν τα προϊόντα μας» λέει ο Δημήτρης Κρις.
Στο εμβληματικό Ντορέ (απέναντι από το Λευκό Πύργο) μαζί με νόστιμους θρακιώτικους μεζέδες που προσφέρει η Δέσποινα Μαυρομμάτη, παρουσιάζονται στο κοινό της Θεσσαλονίκης γεύσεις που κέρδισαν το στοίχημα της ελληνικής παραγωγής και της γεύσης. Η Βεργίνα Lager με την πλούσια φρέσκια γεύση της , η αφρώδης Weiss με την ειδική αφροζύμη, το φρουτώδες άρωμα που θυμίζει ταυτόχρονα και γαρύφαλο και μπανάνα, η κεχριμπαρένια Red που μυρίζει εξωτικά φρούτα, η αφιλτράριστη lager Πορφύρα.
Η Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης ήταν η πρώτη που λανσάρησε ελληνικό όνομα και ελληνικούς χαρακτήρες στην ετικέτα της το 1998, ενώ το 2006 εγκαινίασε το concept της συμβολαιακής καλλιέργειας κριθαριού βυνοποίησης στην Ελλάδα. Από το 2014 έχει τεθεί σε λειτουργία το ιδιόκτητο βυνοποιείο στην Κομοτηνή, το οποίο κατασκευάστηκε με ίδια κεφάλαια και θεωρείται από τα πιο σύγχρονα της Ευρώπης. «Το βυνοποιείο καλύπτει τις ανάγκες της ΖυθοποιίαςΜακεδονίας Θράκης, ενώ προμηθεύει κάποιες από τις πλέον δημοφιλείς μικροζυθοποιίες της χώρας μας και του εξωτερικού με βύνη που προέρχεται αποκλειστικά από τα 17.000 στρέμματα συμβολαιακής καλλιέργειας που διαχειριζόμαστε στη Μακεδονία και τη Θράκη» εξηγεί ο Δημήτρης Κρις, Διευθυντής Εταιρικής Ανάπτυξης.
Οι μικροζυθοποιίες-μια νέα τάση που εξαπλώνεται και στην Ελλάδα, είναι καλοδεχούμενες και απαραίτητες κυρίως γιατί μπορούν να εξελιχθούν σε πυρήνες υγιούς και βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης σε κάθε γωνιά της περιφέρειας. Η τέχνη του ζυθοποιού –λέει ο Δ. Κρις-, σε συνδυασμό με τη χρήση των καλύτερων πρώτων υλών , τις άρτιες εγκαταστάσεις και τη γενικότερη φιλοσοφία της εταιρείας κάνουν κάποιες μπύρες να ξεχωρίζουν έναντι άλλων.
Μπύρα Βεργίνα λοιπόν. Από τη Θράκη. Τον ευλογημένο τόπο, με τις όμορφες παραλίες, τα δάση και τα βουνά, με την εύκολη πρόσβαση σε αγορές δεκάδων εκατομμυρίων καταναλωτών. Μια θρακιώτικη μπύρα που εξάγεται σε ΗΠΑ, Αυστραλία, Κύπρο, Γερμανία, Ιταλία, Ισπανία, Πολωνία, Ιαπωνία και Αλβανία…
Στ. Μ.
