Γράφει η Έλενα Χουσνή / elenax83@yahoo.gr
Όλοι, είμαι σίγουρη, θυμάστε τους παιδικούς καυγάδες που κάνατε με τα αδέλφια ή τους συνομηλίκους. Και όλοι μα όλοι έχουμε κάποια στιγμή χρησιμοποιήσει το γνωστό επιχείρημα «αυτός το άρχισε». Μόνο που αυτό έγινε πολύυυυ παλιά και σε μια ηλικία που τα επιχειρήματα είναι πολύ συγκεκριμένα και ποτέ δεν αναγνωρίζουν το λάθος του ομιλούντος. Στην πραγματικότητα το επιχείρημα είναι ένα: Φταίει πάντα ο άλλος.
Αυτός ο «άλλος», ο εκάστοτε «άλλος», ο ανώνυμος και ενίοτε επώνυμος «άλλος» φταίει για όλα σύμφωνα με την πολιτική φρασεολογία και ιδεολογία (;) της Χρυσής Αυγής που διατείνεται ότι διαθέτει την θεραπεία για την αρρώστια που πλήττει την ελληνική οικονομία, κοινωνία, πολιτική σκηνή της χώρας. Και η θεραπεία είναι σίγουρα θεραπεία – σοκ με αμφισβητήσιμα αποτελέσματα.
Επί του θέματος τώρα. Το γεγονός αυτό καθ` αυτό της «συμπλοκής» του Η. Κασιδιάρη με την Λ. Κανέλλη και την Λ. Δούρου έχει πολλές όψεις ίσως και αναγνώσεις. Μάθημα πρώτο: Δεν νοείται πολιτικός διάλογος στον οποίο δεν επιτρέπεις στον «αντίπαλο» να μιλήσει. Ένοχοι στο πάνελ: ΟΛΟΙ. Μάθημα δεύτερο: Ο φωνασκών περισσότερο είναι και ο έχων δίκιο. ΕΝΟΧΗ: Η μισή ελληνική κοινωνία που φωνασκεί καθημερινά γιατί έχει ξεχάσει να συζητά. ΜΑΘΗΜΑ ΤΡΙΤΟ ΚΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΟ: Όταν η οργή ψηφίζει και εκλέγει «οργή» χωρίς κανένα άλλο πολιτικό χαρακτηριστικό τα αποτελέσματα είναι καταστροφικά όσο και ανεξέλεγκτα.
Όμως εμένα αυτό που μου έμεινε από το περιστατικό και περισσότερο με πείραξε από όλα είναι ότι ένας άνθρωπος που επικαλείται με αστραπιαία ταχύτητα και δια ασήμαντον αφορμή την «ελληνικότητα» της ψυχής και της θέσεώς του φρόντισε να ακυρώσει ένα βασικό στοιχείο του ελληνικού φιλότιμου και γιατί όχι και του παγκόσμιου ανδρισμού. Σήκωσε χέρι σε δύο γυναίκες (και όχι δεν είμαι οπαδός του ασθενούς φίλου, η σημειολογία είναι που μετράει) κάνοντας επίδειξη ανδρισμού (;) και αμέσως μετά εξαφανίστηκε ως μία ακόμη απόδειξη υπερβάλλουσας αρρενωπότητας και νταηλικιού.
Κι επειδή η τεστοστερόνη καλό πράγμα είναι όταν χρησιμοποιείται σωστά, αναρωτιέμαι (με την μικρή επιφύλαξη για τη συνέχεια της ιστορίας): Το βάζεις στα πόδια όταν έχεις δίκιο; Απειλείς να επιστρέψεις με άλλους 100 για να… αποδείξεις το δίκιο σου; Ή μήπως χρησιμοποιείς αυτό που όλοι έχουμε πει (ως παιδιά): «Εκείνη το ξεκίνησε;».
Είναι πολλά αυτά που θα δούμε και θα ακούσουμε. Ακραίες καταστάσεις παράγουν ακραίες συμπεριφορές. Όμως η έκρηξη θυμού δεν είναι συνώνυμη της άσκησης βίας κατά παντός. Ούτε μπορεί να νομιμοποιείται με το επιχείρημα της έντονης περιρρέουσας κατάστασης. Γιατί είναι αυτό το σημείο, το κρίσιμο «κλικ» που δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επιτρέψουμε να συμβεί. Και δεν έχει να κάνει ούτε με την πολιτική, ούτε με τα κόμματα, ούτε με τις εκλογές. Έχει να κάνει με αυτό το «ο άλλος το ξεκίνησε». Όμως το ζητούμενο αυτή την εποχή δεν είναι η μισή κοινωνία να ενοχοποιήσει την άλλη μισή γιατί απλά έχει διαφορετική άποψη. Και όσοι ποντάρουν για την πολιτική τους επιβίωση σε μια τέτοια τακτική πρέπει άμεσα και αποφασιστικά να καταδικαστούν. Πρώτα στην ελληνική κοινωνία…Αλλιώς θα «ξαναμάθουμε» κανόνες δημοκρατίας στου Κασιδι-άρη το κεφάλι…
[youtube]http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=oIm8Zajs6HM[/youtube]
