Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος / gkessopoulos@gmail.com
Μια παρέα νεαρών, λέει, έπαιζε μπάσκετ σε υπαίθριο γηπεδάκι στο Σκαμνέλι Ζαγορίου, κοντά στο Τσεπέλοβο. Μεταξύ τρίποντου και πίβοτ είδαν σε πολύ μικρή απόσταση από το γήπεδο μία μεγάλη πέτρινη πλάκα, η οποία είχε «αποκαλυφθεί» λόγω της διάβρωσης του εδάφους από τις βροχοπτώσεις, τα έντονα καιρικά φαινόμενα και τις κατολισθήσεις. Τη σήκωσαν και κατάλαβαν ότι πρόκειται για ασύλητο τάφο όπου εκτός από τα οστά υπήρχαν μέσα κοσμήματα, όπως δακτυλίδια και βραχιόλια, καθώς και άλλα κτερίσματα. Οι αρχαιολόγοι εκτιμούν ότι πρόκειται για ταφικό μνημείο της βυζαντινής περιόδου.
Η είδηση είναι ολίγων ημερών. Το ηθικό δίδαγμα αυτής της ιστορίας είναι κάθε γωνιά της Ελλάδας έχει κρυμμένους θησαυρούς. Οι αρχές της παγκόσμιας ιστορίας είναι θαμμένες εδώ. Ούτως ή άλλως, όλα όσα έχει ήδη αποκαλύψει η αρχαιολογική σκαπάνη αρκούν για να το επιβεβαιώσουν αυτό.
Πριν μερικά χρόνια, τέτοιες μέρες, στη Λίνδο, μία από τις 4 γωνιές της Ελλάδας, ήμουν κι εγώ μέρος μιας τεράστιας ουράς που κατέκλυσε το χωριό κι έφτανε μέχρι πάνω στο ενετικό κάστρο. Οι περισσότεροι ξένοι, Ιταλοί στην πλειοψηφία, που προσγειώνονται με τσάρτερ στη Ρόδο και γραμμή για Λίνδο. Αναρωτιόμουν τότε πως καταφέραμε να πτωχεύσουμε αυτήν την πατρίδα…
Μια πατρίδα που διαθέτει αρχαιολογικό πλούτο τον οποίο εάν αξιοποιούσαμε δεόντως, θα έφτανε για να μας θρέφει όλους. Οι μισοί θα σκάβαμε κι οι άλλοι μισοί θα φυλούσαμε… Σε μια χώρα – ανοιχτό μουσείο!
Πρώτη δημοσίευση: εφημερίδα thessnews, φύλλο 13.8.2016
