Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος
gkessopoulos@gmail.com
v Αν το ερώτημα θα είναι ναι ή όχι στη δανειακή σύμβαση, αυτό ισοδυναμεί με ναι ή όχι στο ευρώ, το οποίο θέλει ο ΓΑΠ να ισοδυναμεί με ναι ή όχι στον εαυτό του. Έλεος…
v Όταν το καράβι βουλιάζει, το θέμα είναι να βρεις σωσίβιο. Ο Γιώργος παρέμεινε σύντροφος μέχρι τέλους. Τους πέταξε το δημοψήφισμα για σωσίβιο και κάποιοι από τους συντρόφους το άρπαξαν. Απλή η ανάλυση των γεγονότων…
v Πρώτος το άρπαξε ο Μπένι. Ο οποίος μας έχει αφήσει παρακαταθήκη τις υπογραφές τους στο «μεσοπρόθεσμο» (που αποδείχθηκε εξαιρετικά βραχυπρόθεσμο) και στη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου. Αλλά και στο ΦΠΑ στις ταβέρνες, στο χαράτσι της ΔΕΗ για τα ακίνητα κοκ. Σωσίβιο με πέτρες, δηλαδή!
v Η κατάσταση αυτή τη στιγμή στην κυβέρνηση θυμίζει πολύ την παρέλαση της Θεσσαλονίκης που έγινε χωρίς επισήμους. Ο «λαός» γκρεμίζει το σύμβολο, που δεν είναι άλλο από τον Παπανδρέου.
v Ο Βενιζέλος κοινοποιεί επιστολή μέσω Bloomberg, η Παναρίτη παραιτήθηκε στον RealFM, η Καϊλή στο twitter, Ρέππας – Χρυσοχοΐδης διαφωνούν μέσω τηλε-διαρροών, ο Μίμης Ανδρουλάκης ζητά από τον ΓΑΠ να αποσύρει το δημοψήφισμα μέσω Mega, διακαναλικός ο Λιντζέρης! Like παρέλαση!
v Έχω την εντύπωση ότι για να βγάλουν νέο αρχηγό, θα μαζευτούν στο Φάληρο, στην αίθουσα συσκέψεων στο ΣΚΑΪ…
v Το πιο ανησυχητικό είναι ότι αρχίζουμε πάλι να γεμίζουμε αντιστασιακούς… Ξέρεις, πάλι αναγνωρίσεις, πάλι συντάξεις, πάλι έξοδα.
v Οι κρίσιμες στιγμές, αυτές που λέμε ιστορικές, κρίνουν και τα πολιτικά μεγέθη.
v Και σκεφθείτε ότι το δημοψήφισμα είναι ένα δέντρο μέσα στο δάσος. Είναι ένα δέντρο εύφλεκτο, αλλά δεν είναι το δάσος. Το δάσος είναι…
v …οι συμφωνίες που έχουν συναφθεί και δη της 26ης Οκτωβρίου. Δηλαδή, απλά…
v …το ερώτημα δεν είναι τι λένε τα κόμματα για το δημοψήφισμα, αλλά τι λένε για τον δεκαετή (τουλάχιστον) γύψο που βάλανε στην Ελλάδα και σε όλους εμάς. Και τι θα κάνουν την επόμενη μέρα.
v Ας ευχηθούμε ότι ο Θεός της Ελλάδας θα βάλει το χέρι του και πάλι. Αν, φυσικά, και αυτός δεν έχει ανεξαρτητοποιηθεί ακόμη… Τρέχω βάζω 4Ε!
v Όταν ο Λιντζέρης λέει στον ΓΑΠ «Δεν υπάρχεις», τότε ο ποιητής κάνει μόκο. Καλημέρα και καλή δύναμη. Ζούμε μέρες ανεξαρτησίας! Εξαρτημένης, εννοείται, ανεξαρτησίας!
