- Εμείς γι’ αλλού κινήσαμε γι’ αλλού, κι αλλού η ζωή μας πάει… Για Δανία του Νότου ξεκινήσαμε, Ινδία της Δύσης θα καταλήξουμε. Fuck, mr George!
- Επιχειρηματολογούν ορισμένοι για τη μεσαία τάξη που τελειώνει λέει, σβήνει, χάνεται. Τώρα χάνεται; Χάθηκε εδώ και ένα χρόνο. Και το εισόδημα υπέστη μείωση μόνο 30%; 45% και βάλε σε δωδεκάμηνη βάση, αν υπολογίσουμε και την ακρίβεια.
- Κι από χθες αγωνία για το τι θα γίνει στον ιδιωτικό τομέα. Αν θα περάσει της τρόικας –που η ΝΔ λέει ότι ουδέποτε τέθηκε τέτοιο θέμα από την τρόικα (;)- ή αν ο Γιώργος θα τους κόψει τον τσαμπουκά. Εξού και το περίφημο «δεν θα γίνουμε Ινδία» -Ιρλανδός ο Γιώργος. Μη σου πω Ισλανδός. Δε μασάμε ρε, Ελλαδάρααα ολέ!!!
- Αυτοί μας λέγανε να μειώσουμε τους μισθούς και το κόστος του Δημοσίου τομέα κι εμείς πετάξαμε στο δρόμο χωρίς κανένα κριτήριο συμβασιούχους ετών, που το ίδιο το κράτος τους «πουλούσε» ελπίδα φρούδα…
- …ενώ την ίδια ώρα προσλαμβάναμε 25.000 δικούς μας! Ολοδικούς μας! Θα μου πεις εδώ νοικιάσαμε το μαγαζί της πεθεράς του Αντρίκου στο Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο και στα τέτοια μας [http://taxalia.blogspot.com/2011/09/blog-post_5133.html]. Εδώ αποτελειώσαμε τον Παππά της ΝΕΤ από το Βερολίνο και βάλαμε τη γυναίκα του πρώην ΥΠΕΞ Δρούτσα!!! Πως να τα βάλουν με την πεθερά;
- Τους ρίξαμε μετά κι έναν Βενιζέλο που μπορεί πάντα να ακροβατεί πάνω στις λέξεις και να βαφτίζει το οφσάιντ γκολ και το φάουλ πέναλτι χωρίς να κοκκινίζει… Αλλά εδώ είναι Ευρώπη, δεν είναι Καραϊσκάκη κι ο Βαγγέλης μοιάζει με τσικό…
- Κι αυτή η συζήτηση για την εφεδρεία από αυτούς που θα ήταν μια κάποια λύση εάν μπαίναν οι ίδιοι στην εφεδρεία; Ανίκανοι να κάνουν αξιοκρατικές προσλήψεις, ανίκανοι να κάνουν τοποθετήσεις ανάλογα με τις πραγματικές ανάγκες, ανίκανοι να κάνουν μετατάξεις, ανίκανοι να αξιοποιήσουν το δυναμικό. Αυτοί είναι που θα βάλουν τον κόσμο στην εφεδρεία. Μετά πώς να μην αντιδράσεις;…
- Όταν ακούς στου Πρετεντέρη (και όχι μόνο) π.χ. να μιλούν ώρες επί ωρών για το τι πρέπει να γίνει στο Δημόσιο τώρα που ενεργοποιείται η εφεδρεία -αποδεκτός νεολογισμός με απρόβλεπτες συνέπειες- σκέφτεσαι ότι υπάρχει μια λογική που παραβιάζεται ανεπιστρεπτί…
- Όταν έχεις έναν διογκωμένο δημόσιο τομέα, πριν φτάσεις στα εφεδρειακά εφευρήματα που αλλιώς τα εννοεί ο ένας αλλιώς ο άλλος, οφείλεις να μετρήσεις τις δυνάμεις, να τις αξιολογήσεις (απογραφή), να τις ανακατανείμεις (μετατάξεις). Από και μετά…
- …ό,τι περισσέψει το κόβεις με προτεραιότητα τους 25.000 που μπήκαν στο Δημόσιο τα τελευταία δύο χρόνια, προστατεύοντας συνάμα με απόλυτο τρόπο όσους μπήκαν με το ΑΣΕΠ.
- Ειδάλλως, διαλύεις όχι μόνο τον κοινωνικό ιστό αλλά και τη δημόσια διοίκηση. Αυτό θέλουμε; Αυτό θέλουν;
- Με όλα αυτά που ακούω και πραγματικά συμβαίνουν γύρω μας, οι δυνάμεις μου με εγκαταλείπουν, όπως συμβαίνει μετά από ένα μεγάλο και έντονο καυγά…
- Τώρα θα μου πεις, όλοι προπονητές γίναμε. Κόλλα μου και μια ταμπέλα να σκάσω. Αυτά τα πράγματα θέλουν σιωπή. Σκασμό. Το ξέρω.
- Καλημέρα και καλή δύναμη με ένα στίχο. Δανεικό, χωρίς τόκο. Αναγνωστάκης. «Φοβάμαι τους ανθρώπους που εφτά χρόνια έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι / και μία ωραία πρωία μεσούντος κάποιου Ιουλίου / βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας «δώστε τη χούντα στο λαό». Να μιλάμε. Και, κυρίως, να σκεφτόμαστε. Τα λέμε…
Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος
gkessopoulos@gmail.com
















