Ψυχραιμία κ. διευθυντά: η ανηθικότητα δεν αναπαράγεται με φωτοτυπικό…

0
785

Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος / gkessopoulos@gmail.com

Ο περιφερειακός διευθυντής Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Δυτικής Ελλάδος Γιώργος Παναγιωτόπουλος, τελικά, δεν έκανε αποδεκτή τη χορηγία της «Σούλας» και της επέστρεψε τα «χρήματα» που έδωσε για να αγοράσει φωτοτυπικό σχολείο του Δήμου Πατρέων, επειδή δεν είχε λεφτά.

Βέβαια, επειδή η χορηγία είχε χρησιμοποιηθεί και είχε αγοραστεί το φωτοτυπικό, και επειδή το ταμείο είναι μείον, της το επέστρεψε σε… είδος, δηλαδή σε φωτοτυπικό.

«Κανένας δε νομιμοποιείται να εκθέτει το θεσμό του σχολείου και να αποκομίζει κέρδη εις βάρος των μαθητών… Ό,τι είναι νόμιμο δεν είναι κατ’ ανάγκη και ηθικό», σημειώνει σε δήλωσή του, δικαιολογώντας την επιστροφή του φωτοτυπικού.

Η είδηση αυτή μου θύμισε Βασίλη Διαμαντόπουλο – Κατερίνα Χέλμη στην ταινία του Δαλιανίδη «Νόμος 4000». Η υποκρισία στο μεγαλείο της. Και να σκεφτεί κανείς ότι πριν από λίγες μόνο μέρες, πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας «ομολόγησε» ότι ως νέος έμαθε τον έρωτα στα μπουρδέλα. Υποκρισία επικίνδυνη.

Σημειώστε ότι ο Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων είχε απευθύνει έκκληση για βοήθεια στους επαγγελματίες της πόλης, και η μοναδική… επαγγελματίας που ανταποκρίθηκε ήταν η συγκεκριμένη ιδιοκτήτρια οίκου ανοχής (οίκου… εποχής, όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στις φανέλες-διαφήμιση της λαρισινής ομάδας).

Η υποκρισία, όμως, επιδεικνύεται και από τα κανάλια που ασχολούνται με το θέμα με ένα τρόπο παρελκυστικό ως προς την ουσία. Εδώ τα σχολεία δεν έχουν ούτε χαρτί, σε λίγο θα αποδειχθεί ότι δεν έχουν ούτε πετρέλαιο χάρη στις πολιτικές μας ηγεσίες και το κράτος παραδίδει μαθήματα ηθικής.

Ζούμε τη εποχή της κατάρρευσης των μέχρι τώρα δεδομένων. Φτάνει πια τόση υποκρισία. Να ενδιαφερόμαστε τάχα για τη ηθική την ώρα που δεν υπάρχει πιο ανήθικη συμπεριφορά από αυτήν του κράτους προς τους πολίτες. Συστηματικά και δολίως. Στο κάτω κάτω, κύριε διευθυντά, η ανηθικότητα δεν αναπαράγεται με φωτοτυπικό…

Οι πληροφορίες του ρεπορτάζ είναι από το πολύ καλό airetos.gr

Προηγούμενο άρθροΠΑΣΟΚ: Παραμύθι με τέλος
Επόμενο άρθροΔιαλύοντας τους μύθους των λαϊκιστών
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας), του ΚΘΒΕ, ειδικός σύμβουλος σε θέματα επικοινωνίας του Δημάρχου Δέλτα και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.