Τις τελευταίες ημέρες ζούμε τραγικές καταστάσεις. Ο απόλυτος εξευτελισμός του πολιτικού συστήματος και των πολιτικών, προσώπων και θεσμών. Η κοινωνία στο περιθώριο και στο προσκήνιο η σκοπιμότητα της καρέκλας, αυτών που κατάντησαν τη ζωή της Ελλάδας, την χειρότερη της Ευρώπης.
Τα πάντα γύρω μας καταρρέουν και αυτοί τον χαβά τους.
Ο πρωθυπουργός κοροϊδεύει τους υπουργούς του, τους βουλευτές του, τους οπαδούς του –όσοι του έμειναν – για να μην χάσει την εξουσία και ας λέει ότι δεν τον ενδιαφέρει η καρέκλα, καθυστερώντας να πάρει αποφάσεις προτείνοντας δημοψηφίσματα άσχετα χρονικά, αποσυντονίζοντας τον πλανήτη ολόκληρο. Ο Σαμαράς και αυτός κοροϊδεύει τον κόσμο γιατί το μόνο του μέλημα είναι οι εκλογές και πότε θα κάτσει αυτός στην καρέκλα. Για τους υπόλοιπους τι να πω φωνάζουν για να φωνάζουν, γιατί όλοι γνώριζαν την κατάσταση εδώ και χρόνια και δεν έκαναν κάτι ουσιαστικό.
Αποτέλεσμα όλων αυτών, είναι, ότι αυτούς που τους ψήφισε ο λαός (όχι ο Ελληνικός λαός, ένα μέρος του λαού που όλο και θα λιγοστεύει) ως αντιπροσώπους του στο κοινοβούλιο για να νομοθετήσουν και να διασφαλίσουν τα συμφέροντά του, αυτοί αντίθετα, τον πούλησαν, τον δούλεψαν, τον κορόιδεψαν, τον έκαναν ρεζίλη παγκοσμίως και στο τέλος τον υποδουλώνουν κιόλας με όλα αυτά τα μέτρα.
Κυριακή σήμερα, στην Ευρώπη συζητάνε το σχέδιο βήτα, το plan B, πώς θα μας διώξουν δηλαδή από την ευρωζώνη, πως θα φύγουμε από το ευρώ, και οι δικοί μας εδώ οι 300 βουλευταράδες φαγώνονται για την εξουσία για τα συμφέροντά τους για τον μισθό τους. Ακόμη και τώρα η σκοπιμότητα της εξουσίας σε όλο της το μεγαλείο. Ποιος νοήμον Έλληνας πολίτης εμπιστεύεται πλέον κάποιον από αυτούς τους άκρως επικίνδυνους για τον τόπο. Είναι δυνατόν να χάνονται τόσες ώρες άσκοπα, να μην μπορούν να συνεννοηθούν ενώ οι άλλοι μας έστειλαν τελεσίγραφο; Δυστυχώς για μας τους υπόλοιπους καλά να πάθουμε. Εμείς τους εκλέξαμε ψηφίζοντας τους. Ας προσέχαμε.
Κι όμως αυτοί οι ίδιοι θα έχουν το θράσος να ξαναβάλουν υποψηφιότητα και να ζητήσουν να επανεκλεγούν. Και κάποιοι ηλίθιοι από μας θα τους ψηφίσουν. Για να κάνουν τι;
Επειδή η χώρα μας έχει χρεοκοπήσει κι άλλες φορές τα προηγούμενα χρόνια και οι πολιτικοί το ξέρουν, όπως και οι Ευρωπαίοι, γιατί πάλι αυτοί ήταν οι δανειστές μας οι δυνάστες μας, το θέμα είναι σήμερα η κατάσταση να μην πάρει διαστάσεις χρεοκοπίας των πάντων. Η σκοπιμότητα της καρέκλας προκαλεί αδιαφορία για το κοινό όφελος. Δεν ενδιαφέρει κανένα από αυτούς τι θα γίνει με τα κοινά παρά μόνο το συμφέρον τους. Έτσι εύκολα διαλύονται τα πάντα και χρεοκοπούμε παντελώς. Τουλάχιστον να μην χρεοκοπήσει η μνήμη μας για να θυμόμαστε αυτά που ζούμε, τα κωμικοτραγικά των πολιτικών, και να αποφασίσουμε πιο ώριμα την άλλη φορά, γιατί θα υπάρξει και η άλλη φορά.















