Γράφει ο Γιάννης Θ. Κεσσόπουλος / gkessopoulos@gmail.com
Η Ηρώ είναι ένας άνθρωπος που, μάλλον, θα μπορούσα να κάνω παρέα. Όταν την πρωτογνώρισα σε μια συνέντευξη για την εφημερίδα Μακεδονία, πριν από 7-8 χρόνια, μου είχε αφήσει εξαιρετικές εντυπώσεις. Ήταν η χρονιά της μεγάλης επιτυχίας που την έκανε γνωστή στο κοινό «Μου λες πως έτσι είν’ οι σχέσεις», ένα κομμάτι που μαζί με τη τρέχουσα επιτυχία της «Ψύχραιμα» μπορούν κάλλιστα να αποτελέσουν μια μουσική επιτομή… των σύγχρονων (και όχι μόνο) σχέσεων.
Σοβαρή και σεμνή στην κουβέντα της, με γνώση της μουσικής, με φωνή δουλεμένη και ιδιαίτερη, πολιτικοποιημένη πραγματικά –γενικώς όχι δήθεν. Από τότε την παρακολουθώ σχετικά σταθερά. Στα εμφανίσεις της, στις μουσικές της, στις συνεντεύξεις της. Εξακολουθεί μιλά και να παίζει μουσική με την ίδια συνέπεια να τη χαρακτηρίζει πάντοτε.
Και το χθεσινό σαββατόβραδο, στο αμφιθεατρικό και πολύ ωραίο Love Casual Living, στην Εθνικής Αντίστασης στη Θεσσαλονίκης, απέναντι από τα παλιά «Σπορ του Βορρά», λίγο πριν την Αιγαίου όπως πας για κέντρο, επιβεβαίωσε του λόγου το αληθές. Η Ηρώ έκανε ένα τρίωρο πρόγραμμα, με δικά της τραγούδια, με ροκιές, με έντεχνες λαϊκές νότες, Μίκη, Μάνο, Τσανακλίδου, Πρωτοψάλτη, Γουίτνεϋ Χιούστον κ.ά. δείχνοντας τις μεγάλες φωνητικές δυνατότητές της.
Και για να σας βάλω στο κλίμα της χθεσινής βραδιάς, ξεκίνησε με διάλογο προς τον κόσμο που γέμισε το Love Casual Living, για το θέμα της κρίσης παροτρύνοντας το κοινό σ’ αυτή τη δύσκολη ώρα να μην χάσει τα συναισθήματά του.
«Πρώτος το ερμήνευσε ο Ντέμης Ρούσος, μετά η Μαρινέλλα, μετά τη Μαρινέλλα εγώ και μετά από μένα η Βανδή. Όπως βλέπετε το τραγούδι είχε μια φθίνουσα πορεία…» σχολίασε γελώντας λίγο πριν ερμηνεύσει το «Πάρτο φεγγάρι και κάντο βέρα μου» των Πυθαγόρα – Βλαβιανού.
Τα γράφω όλα αυτά και τα γράφω έτσι, γιατί θεωρώ ότι η Ηρώ είναι μία από τις κορυφαίες εκπροσώπους της γενιάς μας, της γενιάς μετά το Πολυτεχνείο, που μεγάλωσε στη χαμένη δεκαετία του ’80. Όχι μόνο σαν μουσικός, αλλά και σαν προσωπικότητα. Οι ερμηνείες της είναι βιωματικές κι αυτό την κάνει να ξεχωρίζει γιατί δεν είναι εύκολο να τραγουδάς τραγούδια που έγιναν μεγάλες επιτυχίες από άλλους.
Το φινάλε της είχε πάλι λόγια για την κρίση. Ευχήθηκε καλή δύναμη σε όλους και ζήτησε από τους φίλους της να είναι «πάντα μα πάντα μα πάντα ερωτευμένοι»!
