Γράφει ο Δημήτρης Στεφανάκης / ifthimos@hotmail.com
Η νεοελληνική πραγματικότητα μου θυμίζει συχνά αυτός που λέει ο Βιτγκενστάιν: Κάποιος μπορεί να παραμένει επ’ αόριστον κλεισμένος μέσα σ’ ένα δωμάτιο αν νομίζει κακώς ότι η θύρα εξόδου ανοίγει προς τα μέσα κι όχι προς τα έξω και γι αυτό την τραβά αντί να την σπρώξει. Ίσως μάλιστα αισθανόμαστε ασφαλείς μέσα σε αυτό το δωμάτιο όπου εγκαταβιώνουν οι εθνικοί μας μύθοι και οι πλάνες μας. Ίσως έχουμε πάψει από καιρό να αναζητάμε την έξοδο. Η αγοραφοβία έχει κι αυτή τη γοητεία της. Σε κάνει να αισθάνεσαι πολύ σημαντικός για να εκτεθείς στον κόσμο. Έτσι όμως χάνεις την ευκαιρία να ζήσεις το όνειρό σου. Κι η Ελλάδα είναι σήμερα μια χώρα που αργοπεθαίνει μ’ ένα βλέμμα νοσηρής νοσταλγίας στο χθες και αδιαφορίας στο αύριο…
