Ο τρισυπόστατος ρόλος του Γιάννη Βούρου στην «Μικρή Μας Πόλη», ως σκηνοθέτη, καλλιτεχνικού διευθυντή και συνάδελφου ηθοποιού, δεν στάθηκε εμπόδιο για να ξετυλίξει με τα μάτια του καλλιτέχνη το δραματουργικό κουβάρι του Θόρντον Ουάιλντερ και να κάνει λόγο για ένα ταξίδι στην ποίηση.
«Ακούω, αφουγκράζομαι, φαντάζομαι. Αυτή είναι η πεμπτουσία της παράστασης. Μέσα από μια διαφορετική ανάγνωση καταφέραμε να αγγίξουμε τη μαγεία. Το έργο είναι ένα ταξίδι στην ποίηση, αλλά και μέσα στην απόλυτη καθημερινότητα και το στυγνό περιβάλλον μιας αστικής πόλης. Κάνουμε μια Αριστοτελική διαδρομή ανάμεσα στο ευ ζην και στο ευ θνήσκειν».
Ο σκηνοθέτης, αναλύοντας τα μηνύματα του έργου υπογράμμισε την αξία της ίδιας της ζωής και μίλησε για το χαμένο νόημα της, που μπορεί να ξαναβρεθεί όταν ο άνθρωπος αρχίσει να μετρά αντίστροφα. «Στις μέρες μας, είναι απαιτητό να ανακαλύψουμε πώς θα περάσουμε καλύτερα. Η παράσταση θα μας βοηθήσει να μπούμε στη διαδικασία να κάνουμε ουσιαστική ανάγνωση της πραγματικότητας που ζούμε, ώστε η ζωή μας να γεμίσει από στιγμές που όλοι θέλουμε να είμαστε παρόντες».
«Νοιώθω ότι ενισχύομαι, όχι τόσο πολύ ότι ενισχύω» είπε ο ηθοποιός Μάνος Ζαχαράκος, αναφορικά με το ότι έρχεται από την Αθήνα για να παίξει στο ΚΘΒΕ. «Σε έναν τόσο καλά δομημένο οργανισμό μπορείς να παράξεις έργο, μπορείς να ασχοληθείς με το ρόλο σου», συμπλήρωσε, εξηγώντας τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει το ρόλο του.
Η Αριέττα Μουτούση ευχαρίστησε τον κ. Βούρο και επιφυλάχθηκε να «μιλήσει» επί σκηνής με την υποκριτική της κατάθεση.
«Αγωνιώ γιατί αυτός ο ρόλος έχει ένα πολύ κεντρικό στοιχείο που το χαρακτηρίζει, την αθωότητα. Ο ηθοποιός πρέπει να βρει ό,τι πιο ειλικρινές μέσα του και να το βγάλει στη σκηνή. Αγωνιώ λοιπόν αν το καταφέρω» είπε ο ηθοποιός Χρήστος Παπαδημητρίου.
«Είναι ένα υπέροχο έργο που, έτσι κι αλλιώς έχει διαχρονικότητα, αλλά νομίζω ότι στην εποχή μας και στη χώρα μας είναι σαν ένα έξτρα καμπανάκι γιατί με όλες τις δυσκολίες που περνάμε πολλές φορές αφηνόμαστε να βουλιάζουμε στις δύσκολες καταστάσεις και ξεχνάμε να ζήσουμε. Είναι ένα καμπανάκι για το ότι ευτυχία είναι η ίδια η ζωή. Βρίσκεται στα απλά καθημερινά πράγματα, στην αγάπη και την αγκαλιά των δικών μας αγαπημένων ανθρώπων κι αυτό δεν μπορεί να μας το πάρει κανείς» δήλωσε από την πλευρά της η ηθοποιός Μαριαλένα Ροζάκη.
«Ο Ουάιλντερ είναι από τους πιο αγαπημένους συγγραφείς των ηθοποιών!» είπε ο ηθοποιός Γιάννης Καλατζόπουλος. «Το σπουδαίο σ’ αυτό το έργο που και η παράσταση υπηρετεί είναι ότι ο συγγραφέας παντρεύει τη στιγμή με την αιωνιότητα» συμπλήρωσε. Ευχαρίστησε δε ιδιαιτέρως τον Γιώργο Κολοβό, που υπογράφει τη διδασκαλία των αυτοσχεδιασμών, γιατί, όπως είπε, τον βοήθησε στις δυσκολίες των αυτοσχεδιασμών. «Αυτή η συνεργασία με έκανε να νοιώσω πόσο ωραίο είναι το επάγγελμά μας, πως εμείς οι παλιότεροι χαιρόμαστε όταν βοηθάμε τους νέους και πόσο επίσης χαιρόμαστε όταν οι νεώτεροι βοηθάνε εμάς τους παλιούς» υπογράμμισε.
Από την πλευρά του, ο Γιώργος Κολοβός τόνισε ότι «ο αυτοσχεδιασμός και η παντομίμα είναι η αποθέωση της ψευδαίσθησης. Εύχομαι να κάνουμε τον κόσμο να… ‘‘πετάξει’’!».
«Είναι από τις παραστάσεις που δε με απασχολεί το αποτέλεσμα αλλά χαίρομαι κάθε στιγμή, κάθε πρόβα και κάθε παράσταση» είπε από την πλευρά της η ηθοποιός Ελένη Θυμιοπούλου.
Ο ηθοποιός Δημήτρης Σιακάρας αναφέρθηκε στη σκηνοθετική προσέγγιση, ευχαριστώντας τους συναδέλφους του και τον σκηνοθέτη, όπως και η βοηθός σκηνοθέτη Δελίνα Βασιλειάδου.
Οι Ράνια Υφαντίδου και Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα (σκηνικά – κοστούμια) έδωσαν το στίγμα της δικής τους προσέγγισης, κάνοντας λόγο για εικόνα φωτογραφίας του 1900, σε αποχρώσεις και τόνους σέπιας, που ζωντανεύει από τους ρόλους.
