Στην Άθυτο με τις αναμνήσεις

Όλοι αυτές τις μέρες έχουμε αναγάγει τη φράση «παλιά ήμασταν καλύτερα» στο «top 5» των καθημερινών μας φράσεων. Η σκληρή οικονομικά και ψυχολογικά εποχή που διανύουμε μας έχει αναγκάσει να… διαμορφώσουμε ακόμα και το λεξιλόγιό μας. Όταν όμως αυτή η φράση ακούγεται από έναν ηλικιωμένο κάτοικο της Αφύτου Χαλκιδικής τότε αποτελεί αντικείμενο σκέψης και συζήτησης.

«Τι εννοεί όταν λέει πως παλιά ήταν καλύτερα»; Ήταν περισσότερα τα χρήματα; Ήταν καλύτερη η ζωή; Ήταν πιο καλός ο κόσμος; Ερωτήματα που «βομβάρδισαν» τον γέροντα κατά τη συζήτηση που είχαμε μαζί του στο πλαίσιο της εκπομπής «Στον τόπο που γεννήθηκα…».

Συνέπεια των ερωτημάτων; Ο γέροντας να… χαθεί μέσα σε σκέψεις και αναμνήσεις. Πήγε πίσω, σε εκείνα τα χρόνια που «ήταν καλά». Ριψοκινδυνεύοντας να «μείνει εκεί» και να μην «ξυπνήσει» τον επαναφέραμε στο σήμερα. Το χαμόγελο που είχε αρχίσει να αποκτά, μεμιάς χάθηκε από τα χείλη του και άρχισε να μας μιλά:

«Τότε δεν είχαμε φράγκο αλλά ήμασταν καλά. Είχαμε ο ένας τον άλλο. Αργότερα κάναμε χρήματα γίναμε ιδιοκτήτες ενοικιαζόμενων. Μεγάλο πράγμα! Πιάσαμε τα λεφτά μας! Σήμερα έρχονται να μας τα πάρουν όλα πίσω και χάνουμε τη γη κάτω από τα πόδια μας» μας λέει.

Μεγάλη κουβέντα από τον γέροντα. Πόση αλήθεια κρύβει; Σε κάνει να σκέφτεσαι, να αναρωτιέσαι.

Σε τόπους όπως η Άφυτος, οι άνθρωποι παλεύουν να κρατηθούν. Ίσως να είναι σε καλύτερη «μοίρα» από πολλούς άλλους αλλά δεν παύουν να είναι «μέτοχοι» και κοινωνοί» των νέων μέτρων, των χαρατσιών, του ΕΤΑΚ, του φόρου Α , του φόρου Β κλπ.

Κι αν ο τόπος κατάφερε να αποκτήσει μια οικονομική ευμάρεια λόγω της τουριστικής ανάπτυξης, οι άνθρωποι δείχνουν πως σήμερα στα 87 τους χρόνια μέσα σε τόσο κόσμο που έρχεται και τους «περικυκλώνει» κάθε καλοκαίρι αλλά και χειμώνα «φοβούνται» πως είναι μόνοι τους!

Η Άφυτος είναι πραγματικά ένας πανέμορφος τόπος. Είναι το λεγόμενο «πετρόχτιστο μπαλκόνι» της Χαλκιδικής. Αυτή την Κυριακή στις 12 στην 4^Ε δείτε την εκπομπή «Στον τόπο που γεννήθηκα…»,  θαυμάστε τον τόπο, πραγματικά αξίζει αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού σας κρατήστε μια μικρή σημείωση: όπως όλοι μας, έτσι και αυτοί είναι «σχοινοβάτες» της ζωής. Και ξέρετε η… «μοναξιά του σχοινοβάτη» είναι δύσκολη. Μαγική και ανυπόφορη…

Του ΘΑΝΑΣΗ ΚΛΗΜΑΤΣΙΔΑ