Πολλά βράδια αναρωτιέμαι τι μου λείπει και τι θα ήθελα να έχω…
Κάθε βράδυ θα υπάρχει και κάτι που με κάνει να σκέφτομαι…
Αυτό αν ήταν έτσι, αν το είχα κάνει αλλιώς…
Και όλα αυτά γιατί…;
Γιατί έχω μάθει να βασανίζω τον εαυτό μου…
Γιατί έτσι μεγάλωσα στο σπίτι… Να βασανίζομαι…
Να προσπαθώ να προστατέψω όλο τον κόσμο… μόνο που στο τέλος να κάνω κακό σ΄εμένα.
Η προσπάθεια να βοηθάμε πηγάζει από την ανασφάλειά μας για να νιώθουμε καλοί άνθρωποι…
Ποιο είναι το καλό…;
Το καλό το δικό μου μπορεί να είναι κακό δικό σου και αντίστροφα…
Παλεύω για το αύριο και χάνω το τώρα…Φεύγουν οι μέρες κι εγώ συνεχίζω να παλεύω για το αύριο…
Έχω πάρει πολλές ευθύνες, γιατί δεν μπορώ να κάθομαι…
Αλλά γκρινιάζω…
Γιατί…; Αφού αυτό με γεμίζει..
Θέλω να είμαι η αυτή που είμαι..
Μ’ αρέσει αυτό που έχω γίνει.
Άλλοι με θεωρούν επιπόλαιη, άλλοι πεισματάρα…
Πιο πολύ με θεωρούν τρελοκομείο.
Είμαι όλα αυτά και πολλά παραπάνω.
Καλώς ή κακώς έχουν έρθει καταστάσεις στη ζωή μου που δεν τις επέλεξα…
Με βάση αυτές έγινα υπερβολικά δυναμική…και γι΄αυτό θέλω να κάνω λάθη…
Μ’ αρέσει να ρισκάρω…
Συνήθως, κρίνουμε μετά για καταστάσεις που έγιναν πριν αλλά δε θυμόμαστε τα συναισθήματα που είχαμε τότε.
Κρίνουμε τώρα με βάση το πριν…
Πράγμα που δε γίνεται,,
Λύση στο να μη σκέφτομαι…
Να ασχολούμαι… Μ’ εμένα…Με πράγματα που μου αρέσουν..
Με ανθρώπους που αγαπώ…
Το Μυστικό…
Χαλαρά…Ό,τι είναι να γίνει θα γίνει..
Χαλαρά… Μ’ εμένα πρώτα…Και μετά με όλους τους άλλους…
Εγώ τα μεγεθύνω, εγώ πρέπει και να τα συρρικνώσω..
Παρέα με ανθρώπους που σου δίνουν ενέργεια και όχι που σου την παίρνουν…
Παρέα με τον εαυτό μας το βραδάκι στο μπαλκόνι…Και σκέψεις ανάλαφρες…
Πολλές φορές σκέφτομαι τα παλιά και πάντα καταλήγω με ένα μικρό χαμόγελο…
Τι χαζομαρίτσες έχω κάνει….;
Ξέρετε ποιες ήταν οι πιο ωραίες στιγμές μου…;;;
Αυτές που δεν τις σκεφτόμουνα..
Με παρέσυραν στην κυριολεξία σε χαζομάρες…αλλά εγώ μέσα από αυτές τολμούσα και μετά γελούσα…
Όταν κάτι το σκέφτομαι πολύ, στο τέλος χαλάει…
Συνταγή…Όχι κακία στα παλιά…Όχι εμμονή στα παλιά..
Φταίνε και οι άλλοι αλλά πιο πολύ εμείς..
Αυτό που λέω…Ας είχα τα μάτια ανοιχτά..
Συμπέρασμα…Με κλειστά ήμουν πιο ευτυχισμένη…
Γιατί να μην έχω κλειστά μάτια; Γιατί θα πρέπει να τα βλέπω όλα και να αντιδρώ σε αυτά που με πειράζουν;
Είναι κακό που επιλέγω να είμαι στο δικό μου κόσμος;
Ο δικός μου κόσμος με σώζει από πολλές καταστάσεις!
Μεγάλωσα, αλλά, μόνο ηλικιακά..,.
Μέσα μου… Μικρή αλλά όχι χαζή…
Απλώς κάποια πράγματα ας τα δω και μετά..
Έτσι κι αλλιώς, όταν τα δω, θα τα αντιμετωπίσω..
Γιατί να το κάνω από τώρα;;;
Α. ΝΤ.
