Γράφει η Ελένη Καρλιγκιώτη / elkarlig@gmail.com
… Ας το παραδεχτούμε ευθαρσώς λοιπόν· το καλοκαίρι οδεύει στο τέλος του. Σαν άλλος φιλοξενούμενος που έχει λήξει, πλέον, η άδεια του και μαζεύει σιγά-σιγά τα πράγματα του, αποχαιρετώντας σε άλλοτε συνωμοτικά και άλλοτε με μια γλυκιά νοσταλγία, περπατά νωχελικά στο δρόμο της εξόδου.
Και τι να πρωτοθυμηθεί κανείς από αυτό το καλοκαίρι; Όχι , μην ανησυχείς καθόλου, δεν θα σου θυμήσου αυτά που προσπαθείς να αποβάλλεις από το μυαλό σου και πεισματικά η τρέχουσα καθημερινότητα σου τα υπενθυμίζει· Δεν θα κάνω λόγο για την ΕΡΤ, την εφορία, τις πυρκαγιές, ούτε καν για την Σαντορίνη που βάλθηκε μια εβδομάδα να ζει υπό το φως των κεριών· απλά μερικούς τίτλους του καλοκαιριού θα σου δώσω, μερικές αράδες σημειώσεων για να συνοδεύσουν τις φωτογραφίες σου.
Τις ημέρες που ξέκλεψες για να φύγεις από την πόλη, είμαι σίγουρη, ότι αυτές θέλεις να θυμάσαι· και πώς να γίνει διαφορετικά, αφού από τις πρώτες μέρες του Μαΐου που ο ήλιος φόρεσε την καλοκαιρινή περιβολή του δεν έβλεπες την ώρα για μίνι αποδράσεις, πολύ περισσότερο βέβαια τον Ιούνιο που ήδη είχες επιλέξει το διάστημα που θα εγκατέλειπες την πόλη και το μόνο που απέμεινε ήταν να κατασταλάξεις στον προορισμό. Και η ώρα για «dolce far niente» είχε ήδη φθάσει όταν βουτούσες σε κάποια παραλία· όταν απαθανάτιζες στιγμές με φίλους σε κυκλαδίτικα σοκάκια, λευκά σπίτια με βουκαμβίλιες ή ακόμη και όταν έψαχνες την «δική σου Ιθάκη» στο Ιόνιο. Πως να ξεχάσεις τους αστερισμούς που έβλεπες τα έναστρα βράδια; η παρέα φέτος μεγάλωσε αφού εκτός από τη μικρή και την μεγάλη άρκτο γνώρισες την Ανδρομέδα, την Κασσιόπη και των Ωρίωνα. Πώς να μην σου θυμίσω τα πρωινά, όταν έπαιρνες του ρόλο του βουτηχτή για πεταλίδες και αχινούς.. Και αν κάτι δεν πήγε όπως το υπολόγισες, δεν υπάρχει λόγος να το θυμάσαι· ας μείνει μια παρένθεση μέσα στο καλοκαίρι, σαν την παρένθεση στο οπτικό σου πεδίο με όλα εκείνα τα tattoos που είδες να κυκλοφορούν σε παραλίες, και όχι μόνο, σε μικρούς και μεγάλους..
Και τώρα που έχεις ήδη μαζέψει τα πράγματα σου και γύρισες πίσω στο «κλεινόν άστυ», που φόρεσες πάλι το ρολόι στο χέρι και ρύθμισες το ξυπνητήρι για να φτάσεις εγκαίρως στην δουλειά σου· και αν ακόμη έχεις λάβει το εκκαθαριστικό της εφορίας και άλλη τέτοιου είδους αλληλογραφία, ένα θα σου πω· μην σε πτοεί, χρόνος είναι και κυλάει. Άλλωστε γιατί να μην διατηρήσεις ορισμένες καλοκαιρινές συνήθειες ακόμη και τώρα που ο Σεπτέμβρης ξεπροβάλλει δειλά-δειλά; Θυμάσαι εκείνο το βιβλίο που διάβαζες στην παραλία και έπειτα την δική μου «Ανεμώλια» που σου δάνεισα; είναι ευκαιρία τώρα να εμπλουτίσεις την βιβλιοθήκη σου, να ενημερωθείς για τις νέες εκδόσεις, να μας ακολουθήσεις, σε μια παρουσίαση βιβλίου.. Και σε ανάμνηση εκείνων των διαδρομών που κάναμε με κανό ή προσπαθώντας να μάθουμε paddling, πήγαινε μια βόλτα μέχρι τον ιστιοπλοϊκό όμιλο· νέα αρχή, νέες συνήθειες!
Και αν ακόμη στεναχωριέσαι για το καλοκαίρι που μας αποχαιρετά, αν ακούς την Αρβανιτάκη στα ερτζιανά να σου τραγουδάει «όλα τα πήρε το καλοκαίρι», μην μελαγχολείς! Αξίζει να κάνεις μια βόλτα στην πόλη και να δεις τα… «προσεχώς». Η 4η Biennale Σύγχρονης Τέχνης ξεπροβάλλει μέσα Σεπτέμβρη και να είσαι σίγουρος ότι δεν αφήνει περιθώρια για ελεύθερο χρόνο. Και αυτό είναι μόνο η αρχή… Καινούρια αρχή! Καλώς να ορίσει..
