Αυτό που συνέβη πριν λίγο στο Παρίσι, δεν έχει δύο όψεις. Μπορεί να έχει αίτια, αλλά δύο όψεις δεν έχει. Είναι αποτρόπαιο και καταδικαστέο. Είναι δολοφονία. Και θα πρέπει να προβληματίσει πολλούς. Όσους πιστεύουν ότι η ελεύθερη έκφραση δεν έχει όρια. Αλλά και όσους πιστεύουν ότι ο φανατισμός έχει όρια.
Λέμε ναι στις πολυπολιτισμικές κοινωνίες, υπό μία προϋπόθεση: να υπάρχει σεβασμός. Εκατέρωθεν σεβασμός. Δεν αρκεί η ανοχή, γιατί κάποτε εξαντλείται η αντοχή. Ο σεβασμός, όμως, δεν εξαντλείται ποτέ. Σεβασμός στην ιδιαιτερότητα του άλλου, στη θρησκεία του άλλου, στα πιστεύω του άλλου, στην προσωπικότητα του άλλου. Πάνω απ’ όλα, στη ζωή του άλλου.
