Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου
Είναι λάθος να αναρωτιόμαστε Quo Vadis (πού “βαδίζoυμε” καθότι έχουμε πάψει να βαδίζουμε εδώ και πολλά χρόνια “απογειωμένοι” στην ψευδαίσθηση που μας δημιούργησαν πείθοντάς μας ότι μπορούμε να έχουμε ένα κομμάτι του πλούτου που μας “δάνειζαν” απλόχερα και πανάκριβα οι Τραπεζίτες μας. Από τον Μάιο του 2010, στη συνέχεια το καλοκαίρι του 2011 και τώρα πλέον με το PSI που ΔΕΝ το δέχτηκαν όλοι, την επιβολή με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου για το CAC (υποχρεωτική η ζημιογόνος επιβολή συμμετοχής) και η ενεργοποίηση των CDS (διεθνής ανακοίνωση “credit event” , δηλαδή ελεγχόμενης πτώχευσης, από την ISDA…Είμαστε σε ελεύθερη πτώση!
Δεν βαδίζουμε, λοιπόν, πέφτουμε στον Καιάδα των Δανειστών μας και απλά ΔΕΝ χτυπήσαμε ακόμη (επισήμως) τον πάτο!..
Αλλά 22 χρόνια μετά το 89 του κ Μητσοτάκη και του μακαρίτη Χαρίλαου Φλωράκη, αποκτήσαμε ξανά Κυβέρνηση «συνεργασίας» (coalition government) πράγμα που δεν αποτελεί ελληνική ευρεσιτεχνία ούτε καν πρωτοτυπία. Δύο από τους τρείς ΜΕΓΑΛΟΥΣ της Ευρωπαϊκής Ένωσης η Γερμανία και η Αγγλία (όπως και κάποιες μικρότερες χώρες μέλη της ΕΕ) ζούνε παραγωγικά και επιτυχημένα με κυβερνήσεις συνεργασίας!
Το τεράστιο, αλλά “αποσιωπημένο” πρόβλημα που εγείρει αναπάντητα και σοβαρά ερωτήματα ήθους και πολιτικής ηθικής όπως η υπόσχεση εφαρμογής «πολιτικών σωτηρίας και διεξόδου» αφορά στην ελληνική περίπτωση όπου, ουσιαστικά, μας διοικεί κυβέρνηση συνεργασίας που απαρτίζεται πλέον (μετά την απροσδόκητη αποχώρηση του ΛΑΟΣ) κατά 85% από ΠΑΣΟΚ και 15% “Νέας” Ν.Δ. δηλαδή από τα ίδια Κόμματα που μας διοικούσαν τα τελευταία 38 χρόνια (1974-2012) και είναι ΑΠΟΛΥΤΑ ΥΠΕΥΘΥΝΑ για το Οικονομικό, Πολιτικό, Ηθικό, Πολιτισμικό, κατάντημά μας ως Χώρας, Κράτους, Κοινωνίας, Λαού…
Το συγκεκριμένο πολιτικό προσωπικό ήδη έχει προσφέρει γη και ύδωρ στους δανειστές μας δεσμεύοντάς μας με το πρώτο και Δεύτερο Μνημόνιο, με τη ρήτρα του Αγγλικού Εμπράγματου Δικαίου και την αποδοχή όλων των επιβληθέντων όρων από την Τρόικα.
Μέχρι στιγμής, πέρα από τις δραματικές περικοπές μισθών, συντάξεων και επιδομάτων δεν έχει εφαρμοστεί καμία από τις τρομακτικού μεγέθους και κοινωνικών επιπτώσεων αποφάσεις που έχουν ψηφισθεί στην Βουλή.
Επιπρόσθετα, στο περιθώριο μπήκε η αξιοπρέπειά μας ως ιστορικού και έντιμου Λαού, και μπήκαν στο απαλλακτικό περιθώριο, τη γνωστή στη Βουλή των Ελλήνων (Κολυμβήθρα του Σιλωάμ) όλες οι ατασθαλίες, οι κακοδιαχειρίσεις, οι καταστροφικά λαθεμένες αποφάσεις, δηλαδή οι πράξεις-εγκλήματα των Πολιτικών Αρχηγών και στελεχών και των υπολοίπων παρατρεχάμενων τους καθώς (φοβάμαι ότι υπάρχει μυστική συμφωνία ανάμεσα σε πράσινους και μπλε) και μέχρι στιγμής κανείς δεν έχει κληθεί να λογοδοτήσει εάν όχι για εκ προμελέτης καταστροφικές αποφάσεις που δολοφόνησαν την ελληνική Οικονομία και στέλνουν τους Έλληνες στον οικονομικό τους Καιάδα τουλάχιστον για αυτού του είδους της αποφάσεις που ελήφθησαν από αμέλεια ή ασχετοσύνη αυτών που διοίκησαν και κατέστρεψαν ΔΕΚΟ και Ιδρύματα του ευρύτερου Δημόσιου τομέα».
Συνεχίζουν, όμως, να κάνουν αναφορές στην περιβόητη ανάπτυξη ο διορισμένος Πρωθυπουργός μας κ Παπαδήμος και ο εκλεγείς προχτές νέος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ καθηγητής κ Βενιζέλος.
Και τους ρωτώ, ευθέως, ως πολιτικούς που μας Κυβέρνησαν τα τελέυταία 38 χρόνια για ποια νάπτυξη μιλάνε και από πού να έρθει όταν έχουμε φτάσει να εισάγουμε φράουλες και ακτινίδια από την Νότια Αμερική, ντομάτες από την Ολλανδία, Λάδι από την Γερμανία, κρεμύδια και αυγά από την Τουρκία και Πορτοκάλια (στη χώρα όπου πάλαι ποτέ…ανθούσε η φαιδρά πορτοκαλλέα) και λεμόνια από το Ισραήλ και η λίστα δεν τελειώνει εδώ…
Για ποιά ανάπτυξη να μιλήσουμε όταν οι δραστικές (και θα ακολουθήσουν και περισσότερες…δραματικές πλέον) περικοπές μισθών και συντάξεων αφαίρεσαν από την κυκλοφορία στους περισσότερους από εμάς μέχρι και το 40% των εισοδημάτων μας;
Υπάρχουν κάποιοι που συστηματικά κατηγορούν για ΟΛΑ τα παθήματά μας την Ευρώπη!
Διαφωνώ λέγοντας ότι η Ευρώπη δεν μας φταίει και δεν μας έκανε τίποτε περισσότερο από όσα οι πολιτικοί μας της επιτρέψανε να μας…κάνει!
Και εξηγώ τη θέση μου:
Οδηγηθήκαμε στην ευμάρεια των αριθμών με την “απάτη” της ένταξής μας στο ευρώ από πρόσωπα που συνεχίζουν και σήμερα να μας διοικούν καθισμένα σε Υπουργικούς θώκους της ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ (πόσο αστεία ακούονται κάποιες λέξεις) που σχηματίστηκε “δήθεν” για την…σωτηρία μας.
Που ήταν ο σημερινός μας Πρωθυπουργός όταν ο κ Σημίτης μας έβαζε στην ΟΝΕ (με τα μαγειρεμένα στατιστικά της Goldman Sachs); Διοικητής στην Τράπεζα της Ελλάδος και στη συνέχεις Υποδιοικητής στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα!
Πού ήταν ο μέχρι προχτές Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και μέχρι πριν 2 μήνες Πρωθυπουργός μας κ Παπανδρέου;
Πού ήταν ο Τσάρος της Οικονομίας και σημερινός Αντιπρόεδρος και ο “παλαιότερος” στην Αντιπροεδρία και έτερος των 2 Αντιπροέδρων κκ Βενιζέλος και Πάγκαλος αντίστοιχα για να μνημονεύσουμε μόνο μερικούς κορυφαίους;
Πού ήταν όλοι τους όταν η Ευρώπη δεν φρόντιζε (εμείς, σε παιδαριώδη έκφρασξ Διεθνούς Πολιτικής, φροντίζαμε με κουμπαριές του Καραμανλή και ζεϊμπεκιές του κ Παπανδρέου) να “βάλει πάγο” στα πολεμικά παιχνίδια της Τουρκίας και να φροντίσει να εξαλειφθούν πλήρως τα εξοπλιστικά μας προγράμματα σώζοντας για εμάς και (σημειώστε παρακαλώ, τους επόμενους «φουκαράδες») γείτονές μας Τούρκους δισεκατομμύρια ευρώ που ούτε αυτοί ούτε εμείς είχαμε;
Φυσικά και δεν μας φρόντισε η Ευρώπη διότι αλλιώς πώς θα πουλούσε υποβρύχια, φρεγάτες, άρματα μάχης, συμβατικά μικρά όπλα και πυρομαχικά σε Ελλάδα και Τουρκία ανταγωνιζόμενη την Αμερικανική πολεμική βιομηχανία;
Λέτε να ζούμε την απαρχή της Ευρώπης των 2 ταχυτήτων;
Μα η Ευρώπη των 2 ταχυτήτων ήδη υπάρχει και ο φόβος της δεν είναι ούτε η Μεσογειακή περιφέρεια, ούτε καν η Αμερική αλλά η Κίνα και η Ινδία!
Επιμύθιον;
Εγώ θυμάμαι στη δεκαετία του 1950 την μακαρίτισσα Σμυρνιά μάνα μου την κυρά-Στάσα και τον μακαρίτη Πόντιο εκ Ρωσίας πατέρα μου τον κυρ-Παναγιώτη να με στέλνουν στο μπακάλικο της γειτονιάς για να αγοράσω “Άλας του Ελληνικού Μονοπωλίου” και “πυρεία του Ελληνικού Μονοπωλίου” και “Οινόπνευμα του Ελληνικού Μονοπωλίου” και με τις φοβερές επιτυχίες των συγκυβερνώντων βλέπω οσονούπω τον εγγονό και τα δικά σας εγγόνια να φέρνουν “τα πάντα” από το σούπερ μάρκετ της γειτονιάς τους στο σπίτι τους με την αναγραφή “προϊόντα του Ελληνικού…Μνημονίου!”
«Καληνύχτα Ελλάδα» ήταν ο τίτλος του τελευταίου γνωστού βιβλίου μου που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2008 ένα μήνα πριν το «κάψιμο» της Αθήνας και ένα χρόνο πριν την αμαχητί παράδοση της εξουσίας από τον κ Καραμανλή του «δεν θα δοθούν αυξήσεις» στον κ Παπανδρέου του «λεφτά υπάρχουν»…
Τότε κάποιοι μου “τράβηξαν το αυτί” επειδή από τον χαμογελαστό «δάσκαλο» Γιώργο Πιπερόπουλο δεν περίμεναν τόσο πικρό τίτλο!.. Και τώρα οι ίδιοι, δυστυχώς, έχουν το θράσος να με χαρακτηρίζουν… “προφήτη”.
«Λυπάμαι, αλλά απορρίπτω τον χαρακτηρισμό!…»
