Ο Κατίδης στη χώρα χωρίς λογική

0
637

Γράφει ο Γιάννης Κεσσόπουλος / gkessopoulos@gmail.com

Μετά τα γεγονότα του Βελβεντού οι μισοί Έλληνες μιλούσαν για τους 20άχρονους ληστές κάνοντας λόγο για “παιδιά”. Οι άλλοι μισοί Έλληνες τους κατέκριναν γι’ αυτό. Τώρα με αφορμή τον ναζιστικό χαιρετισμό του 20χρονου ποδοσφαιριστή Κατίδη αυτοί που κατέκριναν μιλούν για “παιδί”. Και οι άλλοι που μιλούσαν για παιδιά, ζητούν να ριχθεί στην πυρά. Δυστυχώς η λογική έχει λεηλατηθεί. Μαζί και η ατομική ευθύνη για τις πράξεις μας…

Με αυτή τη σκέψη δεν αναφέρομαι στον Κατίδη, ο οποίος έκανε (ή του έκαναν) μια γενναία δήλωση ανάληψης ευθύνης. Ούτε στους ληστές του Βελβεντού οι οποίοι όχι απλώς ανέλαβαν την ευθύνη αλλά «διεκδίκησαν» την πράξη τους.

Αναφέρομαι στη συλλογική στάση όλων ημών, που αποτελούμε τον αυτοαποκαλούμενο λαό, που ψηφίζει, ανεβάζει, κατεβάζει και λογαριασμό δε δίνει. Που στη μία περίπτωση λέμε άλλα και στην άλλη τα τελείως αντίθετα. Επειδή «έτσι μας συμφέρει» ή νομίζουμε ότι «έτσι μας συμφέρει». Αναφέρομαι στην απώλεια προσανατολισμού της κοινωνίας μας, που είναι έτοιμη να τσακωθεί με τον εαυτό της, χωρίς να βλέπει στο βάθος των πραγμάτων.

Μιλώ δηλαδή για τους “παρατηρητές” της υπόθεσης, που λειτουργούν με καθαρά «οπαδική» αντίληψη, έτοιμοι να λιντσάρουν όποιον δε γουστάρουν.

Και στην αντίδραση του παλαιοκομματικού συστήματος που έσπευσε να τον θέσει εκτός… διά βίου, αυτοϊκανοποιούμενο πως τάχα έπραξε το δημοκρατικό καθήκον του. Με τέτοια, μάλιστα εξάντληση της αυστηρότητας, που έδωσε το δικαίωμα στους Γερμανούς της Bild να «χρεώνουν» στην Ελλάδα τον Χίτλερ, στο πρόσωπο του 20άχρονου ποδοσφαιριστή. Αυστηρότητα «δημοκρατική» που τον στέλνει με σουτ ακριβείας, αυτόν και άλλα πολλά παιδιά, στην αγκαλιά του απευκταίου.

ΥΓ: Όπως εύστοχα έγραψε ένας φίλος, σε τούτη τη χώρα που όμοιά της δεν υπάρχει, τα πράγματα για τον Κατίδη θα ήταν διαφορετικά εάν εκείνη την ώρα απλώς ύψωνε το μεσαίο του δάχτυλο…
Read more: http://rizopoulospost.com/o-katidis-kai-mia-xwra-xwris-logiki/#ixzz2OBttGn4m

Προηγούμενο άρθροΣεμινάρια μπατίκ για ενηλίκους
Επόμενο άρθροΕκπληκτη η παγκόσμια κοινή γνώμη από το «όχι» της κυπριακής Βουλής
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας), του ΚΘΒΕ, ειδικός σύμβουλος σε θέματα επικοινωνίας του Δημάρχου Δέλτα και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.