Οι λάτρεις του βιβλίου μπορούν να βρουν άπειρες δικαιολογίες για να διαβάσουν. Το καλοκαίρι στην παραλία, το φθινόπωρο βλέποντας τα φύλλα να πέφτουν, τον χειμώνα μπροστά στο τζάκι (τι εννοείς δεν έχεις τζάκι; το φτιάχνουμε με την γυμνασμένη από τα βιβλία φαντασία μας), τα Χριστούγεννα γιατί μας το έφεραν δώρο, με λίγα λόγια πάντα υπάρχει μια καλή δικαιολογία για να καταδυθεί κανείς σε ένα βιβλίο. Οι νέες κυκλοφορίες του Κέδρου δίνουν ακόμα δύο…
Μιχάλης Μπουναρτζίδης
Η ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗ ΕΝΟΣ ΒΙΟΛΟΥ
Μια μυθιστορηματική διαδρομή
στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου
Ελληνική πεζογραφία – μυθιστόρημα
ISBN: 978-960-04-4620-3, σελ. 496, τιμή: 16,60 ευρώ, Νοέμβριος 2015
Ο Αλέκο εφέντης φτάνει απ’ τη Φώκαια της Μικρασίας, το 1914, στη Θεσσαλονίκη με τη γυναίκα και τα πέντε παιδιά του, ανάμεσά τους και τον έφηβο Θωμά.
Η ζωή του Θωμά θα συνδεθεί μ’ ένα βιολί που προέρχεται κι αυτό από τη Μικρασία. Οι δυο τους ανταμώνουν στα χώματα του προσφυγικού καταυλισμού στο Ζεϊτενλίκ, σ’ έναν απρογραμμάτιστο χορό που ξεσήκωσε η γκάιντα κάποιου Θρακιώτη πρόσφυγα. Το βιολί γίνεται η αφορμή για ένα ακόμη αντάμωμα: ο Θωμάς γνωρίζει την Ελβίρα, τη θυγατέρα ενός Εβραίου υφασματέμπορα, στη Σαλονίκη του Διχασμού και της μεγάλης πυρκαγιάς.
Ύστερα από μερικά χρόνια, ο Θωμάς, άντρας πια, και το βιολί συναντιούνται μ’ έναν ταγματάρχη του Κόκκινου Στρατού στις παγωμένες ερημιές της Ουκρανίας, κατά τη διάρκεια του ρωσικού εμφυλίου.
Ο άντρας και το βιολί περιπλανιούνται στην ταραγμένη Ευρώπη του Μεσοπολέμου. Ζουν παρέα στα χαμαιτυπεία του Βερολίνου, της μητρόπολης των παθών, την εποχή της ανόδου των ναζί. Τα γυρίσματα της μοίρας τούς φέρνουν στην αναρχική Βαρκελώνη του 1936, στα χρόνια του ισπανικού εμφυλίου, την ημέρα της κηδείας του Μπουαναβεντούρα Ντουρούτι.
Περίπου τρία χρόνια μετά, η περιπλάνηση συνεχίζεται…
Ο Μιχάλης Μπουναρτζίδης γεννήθηκε το 1947 στην Ξάνθη, όπου και τελείωσε το σχολείο. Σπούδασε στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Κατέχει τίτλους μεταπτυχιακών σπουδών και έχει γράψει εργασίες πάνω στις θετικές επιστήμες και στα οικονομικά.
Το 2010 κυκλοφόρησε το πρώτο του μυθιστόρημα, Προσευχή για τις καινούργιες πατρίδες. Η περιπλάνηση ενός βιολιού είναι το δεύτερο βιβλίο του.
Μαρία Γαρζώνη-Μαυρικίου
Ποτάμια
Ελληνική πεζογραφία – διηγήματα
ISBN: 978-960-04-4653-1, σελ. 192, τιμή: 11,00 €, Νοέμβριος 2015
Νείλος | Πηνειός | Ινδός | Σηκουάνας | Τίβερης | Τίγρης
Οι ήρωες ακολουθούν τη ροή των ποταμών ή αντιστέκονται στη μοίρα που ορίζουν οι κοίτες τους. Άλλοτε αφήνονται στα μάγια των υδάτων τους ή, αν χρειαστεί, τα ξορκίζουν, για να επιβιώσουν. Κι άλλοτε πάλι, αντλώντας δύναμη από την αρχέγονη εξουσία τους, γεννούν τη ζωή πάνω στα νερά τους ή και επικοινωνούν με την πέρα όχθη από την ακροποταμιά της εδώ ύπαρξης.
Έξι ποτάμια, ιδιαίτερα γνώριμα στη συγγραφέα, που έζησε κοντά τους, διασταυρώνονται με ημέρες του 20ού αιώνα: από την Αίγυπτο της υπαίθρου κατά τη δεκαετία του ’40, την ελληνική επαρχία του ’50, το Πακιστάν του ’60, τον παρισινό Μάη του ’68, μια Ρώμη ακόμα νεορεαλιστική το ’70 κι έναν μακροχρόνιο πόλεμο στη Μέση Ανατολή το ’80.
Η Μαρία Γαρζώνη-Μαυρικίου γεννήθηκε το 1921 στην Αίγυπτο από Έλληνες γονείς ιταλικής καταγωγής. Στην πολύχρονη ζωή της ταξίδεψε και έζησε σε πολλές χώρες. Πόλεμοι και εξεγέρσεις συχνά καθόρισαν τις διαδρομές της. Το φθινόπωρο του 1940 το ξέσπασμα του πολέμου ματαίωσε την αναχώρησή της από την Αίγυπτο για σπουδές στην Αθήνα. Έτσι, με κύριο προσόν τη γλωσσομάθειά της – μιλάει πέντε γλώσσες -, έμεινε στην Αίγυπτο και εργάστηκε στα γραφεία της Εταιρίας της Διώρυγας, στο Πορτ Σάιντ.
Από την πόλη αυτή, μέτωπο του «πολέμου του Σουέζ», διέφυγε το 1956 με τα δύο παιδιά της, Δημήτρη και Πέτρο, προς το εσωτερικό της Αιγύπτου, όπου εργαζόταν ο άντρας της, Γιάννης Μαυρίκιος, πολιτικός μηχανικός. Όταν τέλειωσε ο πόλεμος, εγκατέλειψε οριστικά τον τόπο των παιδικών και νεανικών της χρόνων και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στην Ελλάδα, όπου έμεινε από το 1957 μέχρι το 1963, οπότε και ακολούθησε στο Πακιστάν τον Γιάννη, που επιτηρούσε έργα στη Λαχώρη. Από την πόλη αυτή, μέτωπο του ινδο-πακιστανικού πολέμου του 1965, διέφυγε διασχίζοντας την έρημο Θαλ μέχρι το Αφγανιστάν. Οι περιπέτειες του δύσκολου αυτού ταξιδιού αποτελούν το υλικό ενός από τα πολλά ανέκδοτα αφηγήματά της. Επόμενη χώρα διαμονής η Λιβύη (1966-1967), με γεύση από τον πόλεμο των «Έξι Ημερών» αλλά και γυρίσματα στην αρχαία Κυρήνη για την πρώτη ταινία του γιου της Δημήτρη, στην οποία πρωταγωνιστούσε. Η συνεργασία μητέρας και γιου θα επαναληφθεί και σε επόμενες ταινίες στη Γαλλία, στην Ιταλία και στην Ελλάδα.
Μετά τη δικτατορία των συνταγματαρχών εγκαθίσταται με την οικογένειά της στο Παρίσι. Ο Μάης του ’68 γίνεται το καλωσόρισμα σε μια ακόμη ταραγμένη πατρίδα, όπου θα ζήσει επί δεκαοχτώ χρόνια, θα σπουδάσει Ιστορία της Τέχνης στη Σχολή του Λούβρου και θα αποκτήσει τη γαλλική υπηκοότητα.
Από το 1984 ζει στην Αθήνα.
Τα Ποτάμια είναι το πρώτο από τα έργα της που γίνεται βιβλίο.
