Μαθαίνοντας ελληνικά στην Πόλη

0
1279
"Σισμανόγλειο", Κωνσταντινούπολη 2005 /(c)GTKessopoulos
“Σισμανόγλειο”, Κωνσταντινούπολη 2005 /(c)GTKessopoulos

Γράφει η Μάριαν Τσουκαλά / tsoukalamarian@gmail.com

Oι πρώτες μου βδομάδες στην Πόλη συνοδεύονται από διαρκείς εξερευνήσεις. Έκλεισα περίπου ένα μήνα από τη στιγμή που μετακόμισα εδώ και κάθε μέρα ανακαλύπτω κάτι καινούριο. Φουτουριστικές εκθέσεις τέχνης, εναλλακτικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, γαλλικά μπιστρό με εκπληκτικά cupcakes, κοκτέιλ μπαρ σε ταράτσες με μαγευτική θέα στο Βόσπορο.

Ταυτόχρονα προσπαθώ να μάθω τη γλώσσα για να επικοινωνώ άνετα με τους ντόπιους και να αποβάλλω την εικόνα του τουρίστα από πάνω μου. Ομολογώ πως για τους Έλληνες είναι πιο εύκολο να μάθουν Τούρκικα καθώς πάρα πολλές λέξεις είναι είτε απολύτως όμοιες λ.χ. τσάμπα, μεζές, τενεκές ή απλά έχει προστεθεί ένα –ι στο τέλος λ.χ. καρπούζι, πιλάφι, ντουλάπι.

Πάνω σε συζητήσεις που έκανα με άτομα που γνώρισα εδώ, ανακάλυψα ότι δεν είναι μόνο δικό μου το ενδιαφέρον να μάθω τούρκικα αλλά υπάρχει και μεγάλο ποσοστό Τούρκων που θέλουν να μάθουν ελληνικά.

Έσπευσα να μάθω λεπτομέρειες!

Τα μαθήματα λοιπόν, ξεκίνησαν το 2004 όταν το Σισμανόγλειο Μέγαρο, το μέρος όπου διεξάγονται τα μαθήματα, ανακαινίστηκε και παραδόθηκε ξανά προς χρήση από το ελληνικό κράτος όπου γνωρίζοντας μεγάλη προβολή στην τοπική τουρκική κοινωνία. Η θέση του σε έναν από τους πιο πολυσύχναστους δρόμους της Πόλης, αλλά και η αρχιτεκτονική του ομορφιά το καθιστούν ένα φυσικό πόλο έλξης. Έτσι, σταδιακά, άρχισε να ανοίγει τις πόρτες του στο ευρύ κοινό φιλοξενώντας ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Τα μαθήματα ελληνικής γνώρισαν γρήγορα μεγάλη επιτυχία και διάδοση σε βαθμό που έχουν γίνει το «σήμα κατατεθέν» του Σισμανογλείου Μεγάρου, λέει στο tf ο Γενικός Πρόξενος Νίκος Ματθιουδάκης με τον οποίο είχα την τύχη να συζητήσω.

Όπως μας λέει ο Πρόξενος, το μεγάλο ενδιαφέρον που δείχνουν είναι ευχάριστο όμως δεν μπορούν να καλυφθούν όλες οι αιτήσεις ενδιαφέροντος. Φέτος συνολικά 450 μαθητές όλων των επιπέδων θα παρακολουθήσουν τα μαθήματα νεοελληνικών!

Αριθμητικά είναι περισσότεροι από πέρσι και αυτό που αξίζει να αναφερθεί είναι η ποικιλία ως προς την έλευση των υποψηφίων που εκπροσωπούν όλο το φάσμα των επιστημών και των επαγγελμάτων, όλες τις ηλικίες και όλες τις κοινωνικές ομάδες. Τα κίνητρα των νέων μαθητών για να παρακολουθήσουν τα μαθήματα είναι ποικίλα. Κάποιοι έχουν συναισθηματικά ελατήρια: κάποιος πρόγονός τους προέρχεται από τους ανταλλαγέντες του περασμένου αιώνα, άλλοι μεγάλωσαν σε μια πόλη όπου η παρουσία του ελληνόφωνου στοιχείου ήταν εξαιρετικά έντονη και αναπολούν εκείνη την εποχή, οι περισσότεροι όμως έρχονται διότι έχουν γνήσιο ενδιαφέρον να γνωρίσουν τη σύγχρονη Ελλάδα.

«Το Σισμανόγλειο είναι ένα εκπληκτικό κτήριο, αλλά δυστυχώς δεν ήταν εξαρχής επαρκώς εξοπλισμένο για όλες τις πολιτιστικές και εκπαιδευτικές δράσεις που επωμίστηκε με την πάροδο του χρόνου. Την ίδια στιγμή, το ελληνικό κράτος καλύπτει μόνο τα λειτουργικά έξοδα του κτηρίου. Χάρη σε χορηγίες ιδιωτών αλλά κυρίως χάρη στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και το Ίδρυμα Μποδοσάκη έχουμε αυτή τη στιγμή πολλά από αυτά που χρειάζονται για να δείχνουμε στους επισκέπτες το πρόσωπο της Ελλάδας, για το οποίο είμαστε υπερήφανοι» κατέληξε ο Πρόξενος μιλώντας στο tf.

 

Προηγούμενο άρθροΤο τραγούδι της ημέρας / Κυριακάτικη μελωδία…
Επόμενο άρθρο“Fuerza Bruta” με τη ματιά του θεατή αλλά και του φωτογράφου
Σπούδασα νομικά στο ΑΠΘ, θέλοντας να γίνω δημοσιογράφος. Παράλληλα, φωτογραφία από μεράκι. Κλικ με ριπές. Γιατί η ματιά έχει μεγαλύτερη αξία από οποιοδήποτε μηχάνημα. Πρώτη στάση 1996, στα Σπορ του Βορρά του Μπούζα και στον Ελληνικό Βορρά του Μέρτζου. Δεύτερη στάση στον free press «εξώστη» του αξέχαστου Τάσου Μιχαηλίδη. Τρίτη στάση, Μάρτιο 1998, στην ιστορική εφημερίδα «Μακεδονία» και στα πολιτιστικά με αρχισυντάκτη τον άλλον αξέχαστο Χρήστο Αρνομάλλη (πολιτιστικός ρεπόρτερ, προϊστάμενος πολιτιστικού, συντάκτης ύλης πολιτικού, αρθρογράφος). Και διευθυντή τον αείμνηστο Λάζαρο Χατζηνάκο. Τέλειωσα με τη «Μακεδονία» το 2006 ως διευθυντής σύνταξης της κυριακάτικης έκδοσης, όταν ακόμη η εφημερίδα πουλούσε 17.000 φύλλα. Μετά ήρθε το «Κεντρί» όπου συνεργάστηκα ως σύμβουλος έκδοσης κι έπειτα η free press «Karfitsa» στην οποία εργάστηκα ως διευθυντής από τον Φεβρουάριο του 2010 ως τον Μάιο του 2011. Από το Μάιο 2016 ως τον Μάρτιο 2018 αρθρογράφος στη thessnews. Παράλληλα, όλα αυτά τα χρόνια, γραφείο Τύπου σε δύσκολες μάχες (Νομαρχία Θεσσαλονίκης, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας), του ΚΘΒΕ, ειδικός σύμβουλος σε θέματα επικοινωνίας του Δημάρχου Δέλτα και λογογράφος λόγων κρίσιμων. Σταθερά, από την πρώτη του μέρα, στο thinkfree.gr, καταφύγιο λέξεων και σκέψεων. Καταφύγιο δημιουργικότητας στην εποχή που ο χώρος των ΜΜΕ έχει διαλυθεί και τα πάντα αμφισβητούνται. Καταφύγιο αξιοπιστίας και αλήθειας στην εποχή των fake news και του κιτρινισμού. https://www.facebook.com/gkessopoulos

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.