Η de jure ελληνική ΑΟΖ

0
574

Γράφει ο Ν. Λυγερός

Τώρα που το θέμα της ελληνικής ΑΟΖ έχει πια γίνει εθνικό έχουμε ακόμα άτομα που ζητούν ακόμα περισσότερο χρόνο για να τη θεσπίσουμε, λες και περισσότερο από τριάντα δεν επαρκούν. Σε αυτό το πλαίσιο ακούμε δικαιολογίες και γελοιότητες που σχετίζονται με τον ραγιαδισμό. Αφού επιτέλους οι αρχηγοί των κομμάτων της κυβέρνησης, αλλά και της Βουλής των Ελλήνων έχουν απόλυτα καταλάβει την αξία της ελληνικής ΑΟΖ, έχουμε ακόμα να αντιμετωπίσουμε προβλήματα με τη γραφειοκρατία και την φοβία. Το απίστευτο είναι ότι οι σεισμικές έρευνες που διεξάγει η νορβηγική εταιρεία PGS όχι μόνο λειτουργούν μια χαρά αλλά μας δίνουν ήδη σημαντικά αποτελέσματα. Επιπλέον ενώ οι έρευνες έγιναν και γίνονται στο Ιόνιο Πέλαγος και στο Λιβυκό Πέλαγος και αγγίζουν την μέση γραμμή με την Αλβανία, την Ιταλία και τη Λιβύη, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα. Γι’ αυτό το λόγο οι φοβίες για αυτές τις περιπτώσεις αντικρούονται από την πραγματικότητα. Απλώς πρέπει να καταλάβουμε ότι η αποδοχή μιας πραγματικότητας δεν είναι το ίδιο με μια επίσημη συμφωνία οριοθέτησης. Αυτή η διαφορά σχετίζεται με τη διαφορά του de facto και του de jure. Και πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι η προσέλκυση εταιρειών του τομέα των υδρογονανθράκων μπορεί να γίνει μόνο και μόνο αν το νομικό πλαίσιο είναι ξεκάθαρο, διότι δεν μπορούν να κάνουν επενδύσεις στρατηγικού μεγέθους σε μια περιοχή που δεν έχει οριοθετηθεί επίσημα. Πρέπει να ακολουθήσουμε το μοντέλο της Κύπρου για να την ενισχύσουμε και για να λειτουργήσουμε στο ίδιο πεδίο δράσης που είναι απαραίτητο για τις κοινοπραξίες μας εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου. Είναι λοιπόν αναγκαίο να περάσουμε στο επόμενο στάδιο μέσω της θέσπισης, αλλά και των οριοθετήσεων με τις χώρες που βρίσκονται στις περιοχές που έχουν άμεσο ενδιαφέρον για την ελληνική οικονομία. Δεν μπορούμε να παραμένουμε στάσιμοι θεωρώντας ότι έχουμε καλύψει το θέμα. Διότι αυτή η καθυστέρηση είναι πια εγκληματική και για την οικονομία μας και για τον στρατηγικό μας σχεδιασμό. Οι αρχηγοί μπορούν να πάρουν τις αποφάσεις δίχως να έχουν να δικαιολογηθούν γραφειοκρατικά, αλλιώς ο ρόλος τους δεν θα έχει πια νόημα. Η ελληνική ΑΟΖ είναι ένα εθνικό θέμα όχι μία λεπτομέρεια.

Προηγούμενο άρθροΑυτομαστίγωμα κι από Ρουμπινί: Έπεσα έξω σαν πρωτάρης για την Ελλάδα
Επόμενο άρθρο“Φυγαλέα Όνειρα” με κόκκους μελάνης στο Βαφοπούλειο
Τι είναι το thinkfree; Καλή ερώτηση. Μια παρέα, έτσι ξεκίνησε κι έτσι συνεχίζει, που θέλει να ποστάρει χωρίς περιορισμούς ό,τι την ευχαριστεί. Ό,τι γράφει ή ό,τι διαβάζει. Στο thinkfree δίνουμε το λόγο στους ανθρώπους του πολιτισμού μέσα από τη δραστηριότητά τους, αναδεικνύουμε νέα πρόσωπα με κοινό χαρακτηριστικό τη θετική σκέψη (think positive) και τη δημιουργικότητα σε κάθε τομέα και χώρο (πολιτιστικό, επιχειρηματικό, επιστημονικό κ.ά.), φιλοξενούμε ελεύθερα (write free) τεκμηριωμένες απόψεις για θέματα πολιτικής πολιτισμού, πολιτικής και κοινωνίας, οικολογίας και αστικού περιβάλλοντος, αρχιτεκτονικής και υγιεινής ζωής. Το thinkfree είναι κι ένα διπλό πείραμα: σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων που το στηρίζουν, αλλά και δημιουργίας ενός no budget ηλεκτρονικού περιοδικού (e-magazine). Γι' αυτό δεν είναι τυχαίο ότι μακροημερεύουμε χωρίς δυσκολία! Με σεβασμό και εκτίμηση, με αγάπη γι' αυτό που κάνουμε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.