Scarpina Solla / Αφιερώνει η Ελένη Σκάρπου
v Δανεισμένο από τους αγαπημένους Transistor, με την προϋπόθεση ότι θα περάσει μέσα μας με την μεταφορική του έννοια. Γιατί δεν θα πεθάνουμε κιόλας, επειδή το χαράτσι δεν το γλιτώνουμε, ούτε επειδή για μια ακόμη φορά προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα μέτρα για το 2012 τελείωσαν.
v Ο Στουρνάρας δεν τελείωσε καθόλου σας πληροφορώ. Θα μας στείλει πάλι για διαρθρωτικές αλλαγές, γιατί είναι στο αίμα του τεχνοκράτη να ψεκάζει, να σκουπίζει και να τελειώνει. Μη σκάτε όμως, διότι ό,τι ήταν να μας βρει μας βρήκε, ούτως ή άλλως.
v Κι άλλο, θέλω κι άλλο! Κι άλλες μίζες, κι άλλες! Αφού πήγαιναν σύννεφο είπε ο ξάδερφος Ζήγρας και έσπειρε τον φόβο και τον τρόμο στο μαφιόζικο «επιτελείο» του Άκη Τσοχατζόπουλου που μετέφερε ζεστό-ζεστό το ρευστό. Για να υπήρχε πόστο κουβαλήματος της κάθε βαλίτσας, φανταστείτε πόσοι «έτρωγαν» καλά;
v Εμείς θα κάνουμε γαργάρα το γεγονός ότι οι διακοπές μας θα είναι περιορισμένες, αλλά θα επενδύσουμε στην καλή μας διάθεση και στις τουρκικές και αμερικάνικες σειρές που παίζουν στην TV.
v Τι να σου κάνει κι η τηλεόραση όταν βλέπει τη Μιμή Ντενίση να γράφει σενάρια με προορισμό τους αμερικάνικους τηλεοπτικούς σταθμούς, και με την ιστορία της Θεσσαλονίκης πρώτη μούρη στο συγγραφικό της χαρτί; Κι εδώ κολλάει… και το «Θα καταρρεύσω» της Μανωλίδου και το «Θα πηδηχτώ από το παράθυρο» του Λεβέντη.
v Με λεβεντιά και χάρη θα βρεθούνε αντιμέτωποι με το σύστημα οι δημόσιοι υπάλληλοι γιατί το εφάπαξ έκανε φτερά και πάει.
v Φτερά και πούπουλα, και χρυσόσκονη, και glam και λίγο από το όνειρο… μόνο σε ταινία από δω και πέρα και μάλιστα στα θερινά που είναι και φθηνούτσικα. Εκτός κι αν ξεχυθούμε στους δρόμους όπως οι Ισπανοί και κάνουμε σαματά, με στόχο τον οίκτο.
v Δεν λυπάμαι εκείνους που ο δήμος τους μαζεύει τα τραπεζοκαθίσματα –ας μην ήταν παράνομοι- λυπάμαι τους εργαζόμενους του δήμου, που έχουν να ρίξουν πολύ κουβάλημα.
v Λυπάμαι και για όλους αυτούς με το προφίλ του ασυνείδητου που πετάνε την γόπα κατά λάθος και δεν αφήνουν όρθιο δέντρο για δέντρο, οικισμό για οικισμό, κατακαίγοντας τα πάντα. Λυπάμαι κυρίως, γιατί σε αυτή την περίπτωση ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.
v Και μέσα σ’ όλα… σκέφτομαι πώς να σκοτώσω την κατάθλιψη μου. Θυμάμαι ότι έχουμε εκπτώσεις! Μετά θυμάμαι ότι πρέπει να κάνω κομπόδεμα για να πάω για μπάνιο την Κυριακή, αφού υπάρχουν ακόμη κλασάτα μέρη, που σου χρεώνουν την ξαπλώστρα και για κακή μου τύχη… οι φίλοι τα προτιμούν.
v Προτιμώ να αφήσω πίσω μου πολιτικά, παραπολιτικά, κοινωνική κατάντια και να το ρίξω στην προσωπική κατακραυγή με την ουσιαστική παρέμβαση του Γιώργου Σεφέρη από το «περιγιάλι το κρυφό» του:
«Με τι καρδιά, με τι πνοή, τι πόθους και τι πάθος, πήραμε τη ζωή μας λάθος κι αλλάξαμε ζωή!»
