Ενωμένες δημιουργικές δυνάμεις!

Γράφει η Ναυσικά Γκράτσιου

Το Σάββατο, που μας πέρασε, κάποιοι πολύ ξεχωριστοί άνθρωποι, διοργάνωσαν ένα πολύ ξεχωριστό πάρτυ.

Πρόκειται για την ομάδα του dessthess, δηλαδή τον Γιώργο Σκανδαλάρη, τη Μαγδαληνή Σίγα και τον Νίκο Τουρμπή, που έχουν δημιουργήσει ένα πολύ δραστήριο, ιντερνετικό κανάλι, όπου προβάλουν τα ταινιάκια τους, που ουσιαστικά δείχνουν τη Θεσσαλονίκη, όπως είναι. Ή, όπως τη βλέπουν αυτοί οι τρεις μέσα από τα ευαίσθητα, οπτικά τους πεδία.

Ο Γιώργος και η Μαγδαληνή παρατηρούν, επιλέγουν, κινηματογραφούν και μοντάρουν το θέμα τους και ο Νίκος του προσθέτει μουσική, πρωτότυπη μουσική, ειδικά γραμμένη για το κάθε θέμα.

Το όλο αποτέλεσμα είναι κυριολεκτικά ποίηση σε κίνηση… Poetry in motion…!Και η Θεσσαλονίκη, όπως δεν την έχουμε δει ποτέ. Άραγε, έτσι είναι η Θεσσαλονίκη στην πραγματικότητα; Μήπως τελικά, είναι θέμα οπτικής γωνίας; Η τι άλλο;

Το πάρτυ του Σαββάτου, το οποίο έγινε στο μπάρ Ladose και στην γκαλερί Toss, είχε ακριβώς αυτό το θέμα “Η Θεσσαλονίκη όπως είναι” συνδυάστηκε με τρεις φωτογραφικές εκθέσεις (Άρης Ράμμος, Νίκος Βαβδινούδης, Χρήστος Δημητρίου), με μία θεατρική performance της υπέροχης Νόπης Ράντη της ομάδας “Ούγκα Κλάρα” και τους συνεργάτες της, την ποίηση της εξαιρετικής, Αναστασίας Γκίτση και τη μουσική των Paranaue.

Η τυφλή γωνία, που δημιουργεί η οδός Βηλαρά εκεί λίγο πιο πάνω από την πλατεία Εμπορίου, παρά τη δυνατή βροχή γέμισε με κόσμο, πού ήθελε να δει και ν’ ακούσει καινούρια κι όμορφα πράγματα, κι έτσι από νωρίς το απόγευμα μέχρι τις 5 το πρωί, πάνω από 2000 άτομα πέρασαν απ’ αυτό το πάρτυ δημιουργίας και το καταχάρηκαν.

Χάρηκαν την ενωμένη ανθρώπινη δύναμη. Τις ενωμένες δυνάμεις δημιουργίας, που πάντα έχουν κάτι ωραίο να πουν και ισοδυναμούν με τον ήλιο μέσα στην καταχνιά.

“Πόσο χαίρομαι, όταν βλέπω όλ’ αυτά τα παπουτσάκια να περνάνε το κατώφλι μας!” έλεγε η αξέχαστη Αλίκη Τέλλογλου, όταν αναφερόταν στις επισκέψεις των σχολείων στο έργο της ζωής της, το Τελλόγλειο Ίδρυμα Τεχνών.

Τη θυμήθηκα αυτήν τη γλυκύτατη Θεσσαλονικιά αρχόντισσα, βλέποντας πολλά παπούτσια και πολλές ομπρέλες να μπαινοβγαίνουν στην γκαλερί, να βλέπουν τα εκθέματα, να τα συζητούν μεταξύ τους ή με τους καλλιτέχνες, να περνάνε δίπλα στο μπαρ, να πίνουν ποτά, να χορεύουν και μετά πάλι πίσω στην γκαλερί για τη συνέχεια, όπου όλο και κάποιο καινούργιο happening θα ξεκινούσε.

Στις 4 το πρωί, όταν φύγαμε πια από το δημιουργικό άντρο του dessthess, η Θεσσαλονίκη των παρόδων της Συγγρού και της Βαλαωρίτου ήταν ακόμη ζωντανή και θορυβώδης σαν βαπόρι στολισμένο πρίμα-πλώρη.

Όλοι ήμασταν πολύ κουρασμένοι και νυσταγμένοι, έτοιμοι για ύπνο, εκτός από την κάμερα του dessthess, που ήταν και πάλι εκεί στημένη κι ετοιμοπόλεμη για να κάνει καινούργια γυρίσματα και να μας δείξει πώς είναι η Θεσσαλονίκη στην πραγματικότητα, όταν εμείς κοιμόμαστε!