Γράφει ο Κωνσταντίνος Τριανταφυλλάκης / συγγραφέας
Το Καλοκαίρι του 1974 έμενα Ζωγράφου..
Στην Οδό Μυκόνου.
Τα πρωινά “γράφαμε” μεροκάματα σ’ έναν εργολάβο που είχε αναλάβει να βάψει την νεοαναγειρόμενη φοιτητική εστία Ζωγράφου.
Χαζεύαμε την περισσότερη ώρα, κοιτάζοντας στη θάλασσα.
Αμα ερχόταν ο προϊστάμενος, σκοτωνόμασταν να προλάβουμε.
Νομίζαμε πως τον κοροϊδεύαμε, αλλά έκανε χάζι που μας έβλεπε πιτσιρικάδες να σπάμε πλάκα.
Το απόγευμα φροντιστήριο για τις εισαγωγικές στο Πανεπιστήμιο και μετά καφέ στη Γαρδένια.
Ένας φίλος είχε και μια κόκκινη Floretta.
Την καβαλούσαμε, και όπου μας έβγαζε..
Το βράδυ της 23ης Ιουλίου όταν ακούσαμε πως έρχεται ο Καραμανλής καβαλήσαμε τη Floretta, πήραμε μια ελληνική σημαία και σφαίρα για το αεροδρόμιο.
Η Floretta έμεινε απο βενζίνη κάπου στη Βουλιαγμένης.Την αφήσαμε σε μια γιαγιά που είχε βγεί έξω από μια μονοκατοικία και τη ζητήσαμε να μας τη φυλάξει. Συνεχίσαμε μέχρι το αεροδρόμιο, με τα πόδια!
Χαμός από κόσμο. Ανάσταση και ελπίδα. Τίποτα δεν είδαμε, αλλά μας είπαν πως ήρθε ο Καραμανλής!
Υστερα, τρέχοντας την περισσότερη ώρα, φτάσαμε λίγο πριν χαράξει στο Σύνταγμα.
Κοσμοπλημμύρα…
Κεριά, ελληνικές σημαίες, “ε, έρχεται” και το γνωστό πρωτοσέλιδο της “Βραδυνής” του Τζώρτζη Αθανασιάδη.
Η Κύπρος μάτωσε για να επιστρέψει η δημοκρατία στην Ελλάδα,
Βαρύ το τίμημα…
Το βράδυ σ’ ένα ζαχαροπλαστείο στη διασταύρωση Κουσίδου και Μυκόνου (με το καλύτερο προφιτερόλ στον κόσμο), Μάριο θαρρώ πως τον έλεγαν τον ιδιοκτήτη, είδα για πρώτη φορά στην τηλεόραση έναν κάτωχρο Καραμανλή να απευθύνει συγκινημένος το πρώτο του διάγγελμα. Στις ιστορίες των λαών υπάρχουν κρίσεις που μπορεί να αποτελέσουν την αφετηρία για την ανασυγκρότησή τους…
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
