Γράφει η Έλενα Χουσνή / elenax83@yahoo.gr
Σήμερα είναι μια ημέρα που θα ήθελα να ήταν αλλιώς. Θα ήθελα ο κόσμος να ήταν αλλιώς, θα ήθελα εγώ να ήμουν αλλιώς. Είναι αυτές οι στιγμές που όλοι μας θα θέλαμε να είμαστε κάποιοι άλλοι, κάπου αλλού, κάπως αλλιώς. Και όχι αυτό δεν σημαίνει πλήρη απαξίωση αυτού που έχουμε, αυτού που είμαστε, αυτού που έχουμε πετύχει (;) στη ζωή μας. Απλά μια βαθειά ανθρώπινη ανάγκη για αλλαγή. Πρόσκαιρη ίσως, αλλά αλλαγή. Χωρίς στόχευση ενδεχομένως, αλλά αλλαγή. Και το μόνο που σου μένει όταν συνειδητοποιείς ότι αυτό δεν γίνεται, για πολλούς και διαφόρους λόγους, ανωτέρας και κατωτέρας βίας, είναι να λουφάξεις στην γνώριμη καθημερινότητά σου και να προσπαθήσεις να την δεις αλλιώς.
Και όλος αυτός ο προβληματισμός ξαφνικά αποκτά νέα διάσταση, σχεδόν εξωπραγματική. Γιατί σερφάροντας χωρίς όρεξη στο διαδίκτυο μαθαίνεις ότι μάλλον το «σωματίδιο του Θεού» υπάρχει αφού οι επιστήμονες μάλλον το ανακάλυψαν. Και είναι το σωματίδιο που είναι υπεύθυνο για την ύπαρξη μάζας. Χωρίς τη μάζα δεν θα υπήρχε βαρύτητα στο Σύμπαν. Άρα κι εγώ δεν θα ήμουν προσγειωμένος και αλυσοδεμένος στον εδώ γεωγραφικό τόπο… αναρωτιέσαι; Μα η ύπαρξή του, εάν επιβεβαιωθεί, δίνει απάντηση σε βασικά επιστημονικά ερωτήματα. Κι έτσι η ζωή μας αντιμετωπίζεται πια αλλιώς. Και η καθημερινότητα αποκτά άλλη… βαρύτητα.
Συνεχίζοντας την ενδοσκόπηση μέσω διαδικτύου και ανώφελων κλικ σε μια οθόνη που παραμένει απελπιστικά η ίδια μαθαίνεις ότι η κ. Μέρκελ εμφανίζεται δημοσκοπικά ενισχυμένη. Εν ολίγοις οι Γερμανοί «υπήκοοι» την επικροτούν για τον τρόπο διαχείρισης της κρίσης στην Ευρωζώνη. Κι έτσι το γερμανικό «καθαρτήριο» αναγεννημένο από τον χρόνο αλλά βασικά ίδιο στα επιμέρους χαρακτηριστικά του καλά κρατεί. Όσο για το εδώ Ελλαδιστάν, προκύπτει αναβαθμισμένο στα μάτια σου γιατί μπορεί και αυτό να έχει αρκετούς «υπηκόους» έχει όμως και κάτι αντάρτες, να τους βλέπεις να χαίρεσαι που έχεις την εδώ υπηκοότητα.
Και τέλος, προσγειώνεσαι στα εσωτερικά δημοσιογραφικά και ειδησεογραφικά για να μάθεις ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος θέλει να θέσει το όνομα του ΠΑΣΟΚ σε δημοψήφισμα για να δει αν θα συνεχίσει να ονομάζεται έτσι. Και ξαφνικά αναρωτιέσαι αν κι εσύ μπορείς να θέσεις το δικό σου όνομα σε δημοψήφισμα και αν αυτό μπορεί να σε αλλάξει. Μπα, τι κι αν αλλάξω όνομα αφού πάλι θα είμαι εδώ, θα είμαι εγώ, θα είμαι έτσι και ούτε το σωματίδιο του Θεού δεν μπορεί να μου εξασφαλίσει την βαρύτητα που θέλω στη ζωή μου. Μα κι αυτός τι κάνει. Τον Μανωλιό που βάζει το… όνομά του αλλιώς; Προσδοκεί ανάστασιν νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος. Αμήν. Αυτό που θάβεις πρέπει και να το ξεπερνάς λέω εγώ. Αλλιώς θα κουβαλάς τη σκιά του. Και δεν μπορείς να το θάψεις μισό γιατί θα βρυκολακιάσει.
Με όλα αυτά αρχίζω να αναθεωρώ το αν είναι αυτή μια μέρα που θα ήθελα να ήμουν αλλού και αλλιώς. Κάτι λίγο από την ζωή μου αρχίζει πάλι να μου αρέσει και κάτι λίγο από τον εαυτό μου θυμάται ότι είναι στην ουσία του ολιγαρκής. Και με πόνο ψυχής λέω στον εαυτό μου: «Άντε, πάμε να συνεχίσουμε αυτό που αρχίσαμε χρόνια πριν». ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΜΕΡΑ…
