Γράφει ο Ιωάννης Παν. Βοτσαρίδης / CEO INTERLIFE ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ
Τους τελευταίους μήνες γίνεται πολύς λόγος για την περίφημη Ανταγωνιστικότητα της ελληνικής Οικονομίας, που παραμένει το ζητούμενο μετά από τρία και πλέον έτη εφαρμογής Μνημονίων Δημοσιονομικής Προσαρμογής, αλλά και σκληρότατων μεταρρυθμίσεων στον Ιδιωτικό Τομέα.
Τα αποτελέσματα όλων αυτών των Διαρθρωτικών Αλλαγών ήταν, πάραυτα, ισχνά:
- Οι Επενδυτές συνεχίζουν να διστάζουν να τοποθετήσουν τα κεφάλαιά τους σε μια Οικονομία με βαθιές, σοβιετικού τύπου παθογένειες
- Οι Δείκτες Ανεργίας ανεβαίνουν ανεξέλεγκτοι, παρά τη μεγάλη πτώση του μισθολογικού κόστους
- Τέλος, η περίφημη Ανάκαμψη χάθηκε κάπου στη Μετάφραση….
Επιπλέον, ελάχιστοι πείθονται από “Πρωτογενή Πλεονάσματα”, αποτελέσματα Δημιουργικής Λογιστικής του Δημοσίου (που ξεχνά επιμελώς να συνυπολογίσει τα 8 δις ευρώ που χρωστά στους πιστωτές του).
Ωστόσο, η αδυσώπητη γλώσσα των αριθμών (ειδικά όταν αυτοί προέρχονται από αξιόπιστους Διεθνείς Οργανισμούς) είναι εκεί για να μας υπενθυμίζει την αλήθεια:
Η Ανταγωνιστικότητα της ελληνικής Οικονομίας βελτιώθηκε, μεν, αλλά μόνον κατά τέσσερεις θέσεις στη διεθνή κατάταξη (Παγκόσμια Επετηρίδα Ανταγωνιστικότητας, – WCY – του Διεθνούς Ινστιτούτου Ανάπτυξης του Management- IMD – για το 2013). Ήτοι, από την 58η θέση μεταξύ 60 (!) χωρών (2012) βρέθηκε στην 54η θέση (2013).
Κατάφεραν δηλαδή, οι εκτελεστές του Προγράμματος, μετά από ένα τσουνάμι διαρθρωτικών (;) μέτρων – που κατά πολλούς οικονομικούς αναλυτές λειτούργησαν με τη λογική του γόρδιου δεσμού, ρουφώντας και την τελευταία ρανίδα του ελληνικού επιχειρείν – να κατατάξουν την Ανταγωνιστικότητα της χώρας στην 7η χειρότερη θέση μεταξύ 60 χωρών και, επιπλέον, να πανηγυρίζουν διότι πέρυσι βρισκόμασταν στην 3η χειρότερη θέση!
Προφανώς πρόκειται για κωμωδία του παραλόγου – αν δεν ήταν τραγωδία -δεδομένου ότι μετά από επτά συνεχή έτη Ύφεσης το Κράτος συνεχίζει:
- Να φορολογεί “ότι κινείται και ότι αναπνέει”, εισπράττοντας, όμως, όλο και λιγότερα Έσοδα
- Να μην πληρώνει τις υποχρεώσεις του προς τους Επιχειρηματίες (πχ επιστροφή ΦΠΑ) αλλά να απαιτεί από αυτούς να εξοφλούν στο ακέραιο τις δικές τους, υπό την απειλή δημεύσεων, κατασχέσεων, εγκλεισμών κ.α. “δημοκρατικών” μεθόδων
- Να συνεχίζει να συντηρεί – και να τροφοδοτεί περαιτέρω με καταιγίδα νέων Νόμων – το τέρας της Γραφειοκρατίας, που αναμφισβήτητα είναι ο κυριότερος ανασταλτικός παράγοντας για την προσέλκυση νέων Επενδύσεων
Έτσι, λοιπόν, πορεύεται το φάντασμα της Ανταγωνιστικότητας εις την Εσπερίαν κυνηγώντας μια Ελλάδα που πάντα “ανήκε εις την Δύσιν”.
Αλλά η Δύση δεν το ήξερε……
